Μια μοναδική επίδοση στην ιστορία του Ολυμπιακού αλλά και συνολικά του Challenge Cup στο βόλεϊ σημειώθηκε μετά τις δύο «ερυθρόλευκες» προκρίσεις την Τετάρτη.
Η αντρική ομάδα των Πειραιωτών πήρε αρχικά τα δύο σετ που χρειαζόταν κόντρα στη ρωσική Σουργκούτ μετά το εκτός έδρας 3-0 και αφού τη νίκησε ξανά 3-0, προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό του CEV Challenge Cup όπου τον περιμένει ήδη η ιταλική Ραβένα. Η ομάδα που τον νίκησε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1992, τον πρώτο ευρω-τελικό στον οποίο πήρε μέρος και με αντίπαλο προπονητή τον νυν του ΠΑΟΚ, Ντανιέλε Ρίτσι, ο οποίος επίσης θήτευσε στον πάγκο των Πειραιωτών τη διετία 2000-02. Εκεί, ο Ολυμπιακός θα διεκδικήσει το τρίτο ευρωπαϊκό της ιστορίας του μετά το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1996 και το Top Teams Cup του 2005, στον συνολικά 7ο ευρωπαϊκό τελικό του.
Λίγη ώρα νωρίτερα, οι γυναίκες του Ολυμπιακού επικρατούσαν πανηγυρικά 3-0 στη Ρωσία της Ντιναμό Κράσνονταρ και σε συνδυασμό με τη νίκη τους 3-2 στου Ρέντη, εξασφάλισαν και αυτές την πρόκριση στον τελικό της διοργάνωσης για δεύτερη σερί χρονιά. Πέρσι ηττήθηκαν από την τουρκική Μπούρσα, τη μία από τις δύο πιθανές αντιπάλους και στον φετινό τελικό. Μάλιστα, οι Τουρκάλες είναι ξανά το φαβορί αφού στον πρώτο ημιτελικό επικράτησαν 3-0 της γαλλικής Ναντ.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι για πρώτη φορά από τη σεζόν 2007-08 όταν και ιδρύθηκε το Challenge Cup, η ίδια ομάδα θα διεκδικήσει ταυτόχρονα το τρόπαιο στον τελικό σε άντρες και γυναίκες. Το πιο… κοντινό σε αυτό επίτευγμα εμφανίστηκε τη σεζόν 2012-13, όταν στους άντρες η ιταλική Πιατσέντζα είχε κατακτήσει το τρόπαιο και στις γυναίκες η Ρίβερ Βόλεϊ, ομάδα που εδρεύει στην πόλη της Πιατσέντσα αλλά δεν πρόκειται για τον ίδιο σύλλογο, είχε χάσει στον τελικό από την ομάδα που άφησαν φέτος εκτός τελικού τα κορίτσια του Ολυμπιακού, τη Ντιναμό Κράσνονταρ.
Πηγή: www.sdna.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου στην Κύπρος εξελίσσεται σε μια από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών. Το πολιτικό σύστημα δείχνει να μεταβαίνει σε μια νέα φάση, όπου η σταθερότητα των προηγούμενων δεκαετιών δίνει τη θέση της σε έντονη ρευστότητα και αυξημένο ανταγωνισμό.
