Το πιο πάνω, γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό μετά από μια βόλτα σε καφετέριες, βενζινάδικα, οικοδομές και γενικά χώρους εργασία όπου ‘χρειάζονται χέρια’. Έτσι πολλοί μαθητές θυσιάζουν σημαντικό μέρος από την ξεκούραση και τις διακοπές τους, για να βγάλουν τον πρώτο τους μισθό.
Αν ο αριθμός είναι μεγαλύτερος ή μικρότερος από άλλες χρονιές, ο υποφαινόμενος δεν μπορεί να γνωρίζει, αλλά μια υποψία, ότι αν όχι αυξημένος τουλάχιστον παραμένει σταθερός υπάρχει, αφού η οικονομική κατάσταση πολλών νοικοκυριών έχει πληγεί τα τελευταία χρόνια.
Πάντως, είτε πρόκειται για επιπλέον χαρτζιλίκι για να αγοράσουν ένα κινητό ή ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι που θέλουν, είτε να βοηθήσουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό, αξίζουν πιστεύω τον σεβασμό και την κατανόηση μας.
Λόγω επαγγέλματος, κατά καιρούς έρχονται εις γνώση μου περιστατικά νεανικής παραβατικότητας που σχετίζονται είτε με ναρκωτικά, είτε με μικροκλοπές, κάτι που λυπεί όλους μας, ενώ σαν κοινωνία έχουμε ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Έτσι ας αγαπούμε λίγο περισσότερο τους μαθητές που βγάζουν τίμια το χαρτζιλίκι τους και αν και εφόσον είναι δυνατό, ένα μικρό πουρμπουάρ, ας το αφήνουμε.
Και μια λάθος παραγγελία στην καφετέρια να μας φέρουν, λίγο να καθυστερήσουν στο βενζινάδικο, δεν χάθηκε ο κόσμος, ας μην τους δημιουργούμε πρόβλημα.
Τέλος, στους μαθητές που εργάζονται, μιας και ο υποφαινόμενος έτυχε να εργαστεί όντας μαθητής προ δεκαετίας, έχω να τους πω τα εξής, να σέβονται τον εργοδότη τους και τα χρήματα που τους δίνει. Είναι μια καλή δοκιμασία πριν βγουν μια και καλή στην αγορά εργασίας.
Μοιραστείτε μαζί μας αν το επιθυμείται στα σχόλια, την εμπειρία σας από την πρώτη σας εργασία και μισθό και πως τον αξιοποιήσατε. (Πάντα σε κόσμια πλαίσια).
Χ. Ζήνωνος
*Η κεντρική φωτογραφία είναι αρχείου
