Γράφει ο Γιώργος Λεωνιδου
Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά. Θα σταθούμε όμως ΜΟΝΟ στο αγωνιστικό.
Όσοι παρακολούθησαν την αναμέτρηση είδαν πως το 0-0 του ημιχρόνου αδικούσε την ομάδα της Λάρνακας.
Το συγκρότημα του Αντόνι Ιραόλα ήξερε τι ήθελε από το ματς, ήρθε και το πήρε με το σπαθί του. Ένας κόουτς διαβασμένος και μελετημένος. Δεν ήταν τυχαία η επιλογή του Κάσες στο κέντρο.
Ο Νάτσο Κάσες έδωσε την ηρεμία που χρειαζόταν με τις μεταβιβάσεις του, οι υπόλοιποι παίκτες επιτέλεσαν τον ρόλο τους άριστα και οι Λαρνακείς πήραν σαφέστατο προβάδισμα πρόκρισης. Ένας Τρισκόφσκι αναγεννημένος, ένας Ίγκορ ο οποίος δεν σταμάτησε να τρέχει για 90 λεπτά. Η γενική αίσθηση είναι πως μέσω της συλλογικής προσπάθειας ήρθε το αποτέλεσμα αυτό και έτσι ας μην σταθούμε σε ατομικό επίπεδο καθώς δεν υστέρησε ΚΑΝΕΙΣ.
Ο Ιραόλα το είπε μια μέρα πριν τον αγώνα στη διάσκεψη τύπου. «Δεν ήρθαμε για να παίξουμε αμυντικά”. Όπερ και εγένετο.
Μια ΑΕΚ να την πιείς στο ποτήρι. Τέλεια εμφάνιση, το εκτός έδρας γκολ ήρθε (μάλιστα δις) και πλέον ατενίζει με περισσότερη αισιοδοξία την συνέχεια.
Για ακόμη ένα ματς κρατήθηκε το μηδέν στην άμυνα.
Οι γραμμές είχαν τις σωστές αποστάσεις μεταξύ τους, σωστές αλληλοκαλύψεις και καλό τρανζίσιον.
Επίσης η πίεση που άσκησε η ΑΕΚ στην Αυστριακή άμυνα έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Στα θετικά και η επιστροφή Μόισοφ, αντίστροφα μετρά και ο Τολεμές για να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. Μοναδικό μελανό σημείο η αναγκαστική αλλαγή του Θωμά Ιωάννου.
Ξέρουν πολύ καλά στην ΑΕΚ πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμη και θέλουν σε μια εβδομάδα να ολοκληρώσουν ότι άρχισαν στο Γκρατς.
Διαβάστε Περισσότερα στο:
Themasports.com
