Ο τίτλος που χρησιμοποίησα στις δυο πρώτες αναρτήσεις , για πράματα και θάματα, μάλλον είναι light!
Τούτο το συμπέρασμα έβγαλα, μιλώντας και με άλλους ανθρώπους (όχι μόνο γονιούς παιδιών που αδικούνται) που γνωρίζουν λεπτομέρειες για το «καθεστώς» που κάνει κουμάντο.
Ένα μήνυμα θέλω να στείλω σε μερικούς προπονητές. Τα παιδιά που αφήνουν στην απ’ έξω, «τσακίζονται» ψυχολογικά. Εννοώ ακόμα και παιδιά, που έχουν επιλεγεί από σκάουτερ ομάδων του εξωτερικού και σε ένα χρόνο (όταν θα συμπληρώσουν τα 16 τους) θα ανοίξουν τα φτερά τους, αλλά έχουν «κοπεί» από τους Ομοσπονδιακούς.
Επαναλαμβάνω, γνωρίζω ονόματα μερικών παιδιών, αλλά και το όνομα ενός συγκεκριμένου προπονητή που κάνει τα χατίρια άλλου Ομοσπονδιακού.
Πρέπει να καταλάβουν και κάτι άλλο οι προπονητές των μικρών εθνικών. Οι φιλικές σχέσεις και τα «κουμπαράτα» με παλιούς παίχτες, δεν πρέπει να παίζουν ρόλο στις κλήσεις που κάνουν.
Υπάρχουν ταλαντούχα παιδιά που μεγαλούργησαν οι μπαμπάδες τους και δικαίως είναι στις εθνικές, ωστόσο υπάρχουν κι άλλα παιδιά (που οι πατεράδες έπαιξαν μπάλα σε ψηλό επίπεδο) που λαμβάνουν κλήσεις, χωρίς να έχουν τα κατάλληλα προσόντα.
Αυτά τα λίγα για σήμερα. Μαζεύω «υλικό» και νέα στοιχεία, σύντομα θα επανέλθω.
Σημείωση: Η επιλογή της φωτογραφίας, που «στεγάζει» τη σημερινή ανάρτηση, έγινε εντελώς τυχαία.
Διαβάστε Περισσότερα στο:
Themasports.com
