Η Χαλκίν Σεσί γράφει ότι οι εκπρόσωποι του τ/κ πολιτιστικού συλλόγου Αμμόχωστος μαζί με τον «δήμαρχο» Αμμοχώστου έδωσαν στον Δήμαρχο Δερύνειας μαγνήτες σε σχήμα καρδιάς που έφτιαξαν ειδικά για την μέρα αυτή τα παιδιά του δημοτικού Αμμοχώστου. Έδωσαν επίσης δύο μικρά δέντρα ελιάς προτείνοντας αυτά να φυτευθούν στην περιοχή μεταξύ των δύο οδοφραγμάτων. Γράφει επίσης ότι η κίνηση ήταν αυξημένη για μία ώρα και μετά κυμάνθηκε σε αναμενόμενα φυσιολογικά επίπεδα.
Στο Απλίκι, αναφέρει η Χαλκίν Σεσί, οργανώσεις κατοίκων της περιοχής διοργάνωσαν παραδοσιακή εκδήλωση και άφησαν λευκά περιστέρια στο ουρανό, σημειώνοντας ότι η περιοχή ήταν κλειστή από το 1955.
Η Χαβαντίς γράφει ότι στο οδόφραγμα Απλικίου φορείς της «τοπικής αυτοδιοίκησης» με την τ/κ πρωτοβουλία για το άνοιγμα του οδοφράγματος, μαζί με κάποιους κοινοτάρχες της Σολιάς έκαναν σύντομες δηλώσεις και συμβολικά φυτεύτηκαν δύο δέντρα ελιάς για να θυμίζουν αυτή την ημέρα. Ο πρώτος που πέρασε το οδόφραγμα Απλικίου χθες ήταν ο Ε/κ Σάββας Γεωργιάδης που γεννήθηκε στη Ζώδεια και κατοικεί τώρα στην περιοχή Σολιάς.
Ο ανταποκριτής της Χαβαντίς παρατήρησε ότι στο οδόφραγμα Απλικίου υπάρχουν κάποιες ελλείψεις ακόμα, όπως ο φωτισμός στα κουβούκλια ελέγχου και η μη ύπαρξη τουαλετών στο σημείο διέλευσης.
Η Χαβαντίς όπως και άλλες τ/κ εφημερίδες, σημειώνουν ότι στο οδόφραγμα της Δερύνειας πολλοί Ε/κ άφησαν τα αυτοκίνητά τους και περπάτησαν τον δρόμο προς το τ/κ σημείο ελέγχου. Η Χαλκίν Σεσί δημοσιεύει μάλιστα και τη φωτογραφία του πατέρα του Σολωμού Σολωμού που κρατούσε στα χέρια του την φωτογραφία του γιου του, όπως και το πανό που τοποθέτησαν στο σημείο διέλευσης μέλη του ΕΛΑΜ.
Τις περισσότερες σελίδες, 8 στον αριθμό, αφιερώνει η Γενί Ντουζέν στο άνοιγμα των δύο οδοφραγμάτων με πολλές φωτογραφίες και λεπτομερή περιγραφή του τι έγινε και στα δύο σημεία ελέγχου και των δύο οδοφραγμάτων. Η εφημερίδα σημειώνει ότι πολλοί Ε/κ ηλικιωμένοι πέρασαν το οδόφραγμα με μπαστούνι ή με τροχοκάθισμα, ενώ φιλοξενεί δηλώσεις Ε/κ και Τ/κ που βρέθηκαν εκεί, στο οδόφραγμα Δερύνειας.
Η Γενί Ντουζέν σημειώνει ότι ελλείψεις υπάρχουν στα τ/κ σημεία ελέγχου των δύο οδοφραγμάτων. Ο διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, Τζενκ Μουτλούγιακαλι γράφει ότι δεν είναι «συνοριακές πόρτες», όπως αναφέρονται στα τούρκικα πολλές φορές, αλλά οδοφράγματα. «Δεν υπάρχουν δύο χωριστά κράτη εδώ. Δεν υπάρχει ειρήνη. Υπάρχει ανακωχή».
Γκρεμίζοντας, συνέχισε, αυτά τα οδοφράγματα ένα ένα και σχίζοντας τα συρματοπλέγματα, τότε θα είναι αυτή η χώρα αποστρατικοποιημένη. Ίσως, γράφει, να έχει μόνο επαγγελματικό και περιορισμένο στρατό. «Μακάρι να μην έχει καθόλου!»
Ο τ/κ Τύπος σημειώνει ότι ο αριθμός των οδοφραγμάτων έφτασε τα 9 από το 2003 όταν για πρώτη φορά στις 23 Απριλίου είχε ανοίξει η δίοδος στο Λήδρα Πάλλας. Λίγες μέρες μετά ακολούθησε το άνοιγμα του οδοφράγματος Στροβιλίων – Περγάμου. Αργότερα ο Άγιος Δομέτιος, το 2005 η Ζώδεια/Ατρομερίτης, το 2008 η οδός Λήδρας και το τελευταίο οδόφραγμα ήταν του Λιμνίτη/Κάτω Πύργου πριν από 8 χρόνια.
Απο ΚΥΠΕ
