Ο «ματωμένος αετός» ήταν ένα τελετουργικό – τρόπος εκτέλεσης που οι Βίκινγκς εφάρμοζαν σε εξαιρετικές περιπτώσεις, στους χειρότερους εχθρούς τους αλλά και στους όμοιούς τους, όταν οι δεύτεροι έπεφταν σε ένα θανάσιμο ατόπημα.
Όπως αναφέρουν οι θρύλοι, ο εν λόγω τρόπος εκτέλεσης ήταν και μια μορφή θυσίας στον Θεό «Όντιν», όπου οι Βίκινγκ έσκιζαν την πλάτη του θύματος, έσπαζαν τα κόκαλα του τα οποία τραβούσαν προς τα έξω κάνοντάς τα να μοιάζουν με ματωμένα φτερά αετού.
Η εν λόγω πρακτική αμφισβητείται από πολλούς ιστορικούς πως έγινε καθώς κάνουν λόγο για ύπαρξή της μόνο στην μετέπειτα λογοτεχνία και ποίηση, η οποίες προσπάθησαν να δείξουν πόσο άγριοι ήταν οι Σκανδιναβοί κατά τις επιθέσεις τους.
Η εκτέλεση με τη μέθοδο του «ματωμένου αετού» εικάζεται να σημειώθηκε γύρω στο 800 – 900 μΧ, όμως γραπτές αναφορές του, έγιναν μερικούς αιώνες αργότερα και συγκεκριμένα γύρω στο 1100 – 1200 μΧ.
Αληθινή πρακτική ή απλά αποκύημα της φαντασίας των συγγραφέων, ο ματωμένος αετός δεν παύει να θεωρείται ένα από τα πιο αιμοβόρα, σκληρά και απάνθρωπα βασανιστήρια που σκέφτηκε ποτέ ο ανθρώπινος νους.
Δείτε το βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=chfRMYBabyU
