Στις 25/11 του 2012 για πρώτη φορά στην ιστορία, και οι 11 παίκτες που ήταν στον αγωνιστικό χώρο με την ‘μπλαουγκράνα’, στο ματς της Μπαρτσελόνα με τη Λεβάντε, για τη LaLiga, ήταν ‘προϊόντα’ της Masia. Στις 20 Απριλίου του 2018, εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ, η ‘Μπάρσα’ παρέταξε 11αδα χωρίς ένα μέλος της ακαδημίας, για πρώτη φορά σε 16 χρόνια. Σήμερα θα θυμηθούμε τι ακριβώς υπήρξε η Μasia, πώς έγινε η κορυφαία ακαδημία, που λειτούργησε ως πρότυπο για όλους τους άλλους, γιατί έπαψε να παράγει παίκτες και πώς θα επιχειρήσει να ανατρέψει τα πάντα ο Πάτρικ Κλάιφερτ, ως νέος επικεφαλής.
Η πρώτη Masia (‘αγροικία’) βρισκόταν σε σημείο που θύμιζε καθημερινά στα παιδιά που φιλοξενούσε το στόχο: δίπλα στο Camp Nou. Αφότου δίδονταν οι προσκλήσεις στα αγόρια που ξεχώριζαν οι 15 ‘κατάσκοποι’ της ομάδας σε όλη την Ισπανία, συν τους 10 που υπάρχουν στον υπόλοιπο κόσμο, γίνονταν τα δοκιμαστικά. Όσοι διακρίνονταν, κέρδιζαν από μια θέση. Ο Πεπ Γκουαρδιόλα μπήκε με την τρίτη.
Οι πρώτοι μαθητές προέκυψαν το 1979, με το μικρό σπίτι, πλινθόκτιστοι, στο παραδοσιακό στιλ της Καταλονίας που δεν το ‘πιάνει’ το μάτι σου, να δημιουργείται αρχικά για να φιλοξενήσει αυτούς που έφτιαξαν το Camp Nou. Μετά είχε τα κεντρικά γραφεία του συλλόγου και το 1979 έγινε ξενώνας των νέων παικτών, που έμεναν εκτός Βαρκελώνης. Ο Jaume Amat ήταν αυτός που έδωσε την ιδέα να γίνει ακαδημία, ώστε να διδάσκεται κατ’ αρχάς το DNA του ιστορικού οργανισμού (για χρόνια ίσχυε πως ο Γιόχαν Κρόιφ είχε κάνει την πρόταση). Στα δωμάτια της Masia έχουν κοιμηθεί και ονειρευτεί το μέλλον τους με την ‘μπλαουγκράνα’ παίκτες όπως οι Τιάγκο Αλκάνταρα, Σέρχι Ρομπέρτο, Λίονελ Μέσι, Αντρές Ινιέστα, Τσάβι Ερνάντεθ, Κάρλες Πουγιόλ, Σεσκ Φάμπρεγκας, Λουίς Γκαρσία, Πέπε Ρέινα και Ζεράρ Πικέ. Κάποιοι υπήρξαν συμμαθητές, εκτός από συμπαίκτες. Συνοδοιπόροι. Έγιναν ‘αδέλφια’.
Τα οκτώ τελευταία χρόνια στην Masia ζουν 60 παίκτες -τη σεζόν. Οι δέκα στην ‘αγροικία’ και οι υπόλοιποι στις εγκαταστάσεις του προπονητηρίου. Συνολικά απασχολούνται 300 παιδιά και 24 προπονητές, ενώ υπάρχουν και άλλοι 56 υπάλληλοι (από μάγειρες έως ψυχολόγοι). Για να μειωθούν τα έξοδα, ο οργανισμός έχει συνεργασίες με 15 τοπικούς συλλόγους για να προπονεί τους παίκτες που δεν ‘πέρασαν’ τις εξετάσεις. Η ‘Μπάρσα’ δίνει τα χρήματα και τις συμβουλές επί της προπόνησης και της τεχνικής. Έχει επενδύσει και σε πρόγραμμα με σχολές στο Μεξικό (πέντε) και στην Αίγυπτο (μία), όπου όσοι μπαίνουν λαμβάνουν ακαδημαϊκή εκπαίδευση, πέραν της δουλειάς που κάνουν στο ποδόσφαιρο.
Η πιο μικρή ηλικία που μπορεί να ‘μπει’ κάποιος στην ακαδημία είναι τα 6 χρόνια. Κάθε σεζόν περισσότερα από 1000 παιδιά, ηλικίας 6 με 8 χρόνων περνούν από κατατακτήρια τεστ. Τα 200 καλύτερα επιλέγονται. Έως ότου τα αγόρια ‘κλείσουν’ τα 16 κάνουν μόνο προπονήσεις με την μπάλα. Μετά τα 16 ασχολούνται με τη φυσική τους κατάσταση, όπως προσπαθούν στο μεσοδιάστημα να περάσουν από τη μια κατηγορία στην άλλη.
Η Prebenjamín είναι για παιδιά 6-8 χρόνων.
Η Benjamin έχει τέσσερα γκρουπ και απευθύνεται στις ηλικίες 9-10 χρόνων.
Το αυτό ισχύει και για την Alevin (11-12 χρόνων).
Η Infantil (13-14) έχει δυο γκρουπ, όσα διαθέτει και η Cadet (14-15), με τη Juvenil (16-18). Μετά είναι η Barcelona B και η διαδρομή ολοκληρώνεται με την πρώτη ομάδα. Επισημαίνεται διαρκώς πως το ‘ταξίδι’ είναι μεγάλο και η υπομονή ζωτικής σημασίας. Όπως και ότι δεν θα κάνουν όλοι καριέρα.
Επί των ημερών του Γκουαρδιόλα, άλλαξε ο τρόπος που λειτουργεί η είσοδος από την Juvenil στη δεύτερη ομάδα και μετά την πρώτη. Ο Πεπ έφτιαξε τρία βήματα: το πρώτο έχει να κάνει με τη συμμετοχή του παίκτη στο rotation της Βarcelona B. Το δεύτερο με το να καταλάβει ο παίκτης τη σημασία που έχει για την ομάδα, να μάθε να διαχειρίζεται τις απαιτήσεις ως προς την αφομοίωση του και την καλή απόδοση και το τρίτο είναι η πιθανότητα να κληθεί στην πρώτη ομάδα. Ένας από τους παίκτες του τρίτου σταδίου γίνεται αρχηγός -ανεξάρτητα από την εμπειρία μεγαλύτερων παικτών.
Σε κάθε δωμάτιο υπάρχουν τέσσερα κρεβάτια. Κάτοχοι τους γίνονται παιδιά από διαφορετικές περιοχές, ηλικίες και backrounds. Το πρόγραμμα έχει ως εξής: εγερτήριο στις 06.45, πρωινό (στην τραπεζαρία που έχει όλα τα μεγάλα αστέρια στους τοίχους) στις 07.00, μισή ώρα μετά γίνεται η επιβίβαση των παιδιών στα λεωφορεία που τους πηγαίνουν στο σχολείο. Στις 14.15 τρώνε μεσημεριανό, στις 15.00 αρχίζει η μια ελεύθερη ώρα που ‘χουν, από τις 16.00 και για δυο ώρες μελετούν (υπάρχουν δάσκαλοι που τους βοηθούν) και στις 19.00 αρχίζει η προπόνηση. Τελειώνει στις 20.45. Ένα τέταρτο μετά είναι πάλι, στη Masia, στις 21.30 τρώνε βραδινό και από τις 22.00 έως τις 23.00 επιλέγουν αν θέλουν να δουν τηλεόραση ή να σερφάρουν στο διαδίκτυο.
Αν σου φαίνονται λίγες οι ώρες της προπόνησης, θυμήσου ότι η όλη ιστορία έχει ως επίκεντρο την εκπαίδευση, καθώς μόνο λίγα από αυτά τα παιδιά θα κάνουν καριέρα. Οι περισσότεροι θα χρειαστεί να αναζητήσουν άλλο επάγγελμα και η Masia τους ετοιμάζει, ώστε να είναι έτοιμοι να φοιτήσουν σε ένα πανεπιστήμιο. Όπως έχουν πει οι καθ’ ύλην αρμόδιοι ‘προετοιμάζουμε τους νέους, ώστε να γίνουν καλοί άνθρωποι, να αποκτήσουν ένα υγιή τρόπο ζωής, να είναι ευσεβείς και να μπορούν να γίνουν χαρούμενοι’.
Προφανώς και ο αντικειμενικός στόχος ήταν πάντα να ‘βγάζει’ παίκτες η Masia, για την πρώτη ομάδα. Στις 25/11 του 2012 για πρώτη φορά στην ιστορία, και οι 11 παίκτες που ήταν στον αγωνιστικό χώρο στο ματς της Μπαρτσελόνα με τη Λεβάντε, για τη LaLiga, ήταν προϊόντα της Masia. Στις 20 Απριλίου του 2018, εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ, η ‘Μπάρσα’ παρέταξε 11αδα χωρίς ένα μέλος της ακαδημίας, για πρώτη φορά σε 16 χρόνια.
Τι μεσολάβησε; Ξέρεις πως όλα τα ωραία τελειώνουν, κάποια στιγμή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρξε μια καθίζηση, με τους ειδικούς να λένε ότι έφταιγε η ανικανότητα της ομάδας να ξεφορτωθεί τα ταλέντα, να τα δανείσει κάπου καλά, ώστε μετά να τα πάρει πίσω έτοιμα. Βάσει πλάνου, το 10% κάθε χρονιάς πηγαίνει στην πρώτη ομάδα, το 40% φεύγει με δανεισμό και οι υπόλοιποι μένουν ελεύθεροι, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για νέα ταλέντα.
Ενόσω ο Άγιαξ κρατούσε το σύνολο των παικτών, στις μικρές ομάδες, στους 18 -ώστε να ‘χουν όλοι χρόνο συμμετοχής και ευκαιρίες εξέλιξης- η Μπαρτσελόνα είχε 26 στην Juvenil B (U18), 22 στην Juvenil A (U19) και 24 στη δεύτερη ομάδα. Άρα ‘ακύρωνε’ πολύ ταλέντο -δεν το εμπιστευόταν. Επίσης, η προτεραιότητα (πρέπει να ‘φτιάξουμε’ παίκτες) αντικαταστάθηκε (‘πρέπει να νικήσουμε’).
Στο ‘Tι πήγε λάθος’ του Tito Football επισημάνθηκε πως η γενιά του ‘τίκι-τάκα’ είχε την ευτυχία να προκύψει σε περίοδο του συλλόγου με ‘φτωχά’ αποτελέσματα και άρα με μικρότερες απαιτήσεις και ανταγωνιστές -στην πρώτη ομάδα- που δεν ήταν πολύ δυνατοί, γιατί δεν ήταν πολύ καλές οι ομάδες. Όταν έχεις μια καλή ομάδα, δύσκολα θα κάνεις πειράματα και ακόμα πιο δύσκολα θα πάρεις ρίσκα με τη χρησιμοποίηση νέων παικτών.
Πρόσθεσε ότι άλλαξαν και οι εποχές και άρα πολλά νέα ταλέντα έφυγαν, γιατί πήραν περισσότερα χρήματα από αλλού, όπως και ότι η Masia δεν ‘παίζει’ μόνη. Πολλοί μεγάλοι οργανισμοί έφτιαξαν τις ακαδημίες τους, στα πρότυπα της. Άνθρωποι της είναι πίσω από αυτήν που άνοιξε η Manchester City, το 2014 (αξίας 220 εκατομμυρίων ευρώ), ενώ μπήκαν στην ‘εικόνα’ και οι ατζέντηδες να ελέγχουν το ποιος πάει πού -έναντι της σωστής προμήθειας εγγυώνται πως ένας μαθητής ακαδημίας θα μείνει στο σύλλογο της, όταν μεγαλώσει. Μια ομάδα έχει αρνηθεί αυτό το πάρε δώσε. Είναι ο Άγιαξ.
Το βέβαιο είναι πως έπρεπε να παρθούν δύσκολες αποφάσεις. Ανέλαβε ο Πάτρικ Κλάιφερντ ως επικεφαλής, με τους διοικούντες να βρίσκουν πως αυτός εξυπηρετούσε και την ανάγκη για ένα σύμβολο που έπρεπε να είναι υπεύθυνος. Όπως επισημάνθηκε, ήταν σημαντικό να βρεθεί κάποιος που να προέρχεται από τη φιλοσοφία του Άγιαξ, ενώ είχε κάνει και μεγάλη καριέρα στην Μπαρτσελόνα. Κράτα πως η φιλοσοφία θα μείνει η ίδια και η απόλυτη προτεραιότητα θα είναι η τεχνική.
Το νέο αφεντικό είδε πρώτα τι είχε στα χέρια του και μετά σκέφτηκε πώς θα μπορούσε να το βελτιώσει. «Θα αφήσω την προσωπική μου σφραγίδα, αν καταφέρω να μη μας αφήνουν εύκολα οι ποιοτικοί και ταλαντουχοι παίκτες, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια. Θέλω να βάλω τη σφραγίδα μου και στη διατροφή, όπως και στον εντοπισμό του ταλέντου από μικρές ηλικίες. Στην Καταλονία έχουμε πολύ ταλέντο. Αλλά πρέπει να το βρούμε και μετά οι κόουτς πρέπει να κάνουν καλή δουλειά, ώστε να το ‘βγάλουν’ από τους παίκτες«.
Στον εορτασμό των 40 χρόνων λειτουργίας της Masia, ο γεννημένος στο Μαϊάμι Κόνραντ Ντε Λα Φουέντε ‘κλείνει’ εννέα χρόνια ζωής στην Ισπανία, όπου πήγε με την οικογένεια του όταν ήταν 11. Τότε δέχθηκε ο πατέρας του τη δουλειά στην πρεσβεία της Αϊτής στη Μαδρίτη. Λίγες μέρες μετά, ο Κόνραντ φόρεσε τη φανέλα της CF Damm, εκ των συλλόγων με τους οποίους συνεργάζεται η Μπαρτσελόνα. Στα 12 έγινε ο δεύτερος Αμερικανός που μπήκε στη Μasia. Για την ακρίβεια, δεν μένει εκεί -ζει με τους γονείς του-, αλλά προπονείται. Τώρα θέλει να γίνει ο πρώτος Αμερικανός παίκτης της ‘Μπάρσα’. Προετοιμάζεται ωστόσο, για όλα τα ενδεχόμενα ‘γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει. Μπορεί να τραυματιστώ και να μην μπορώ να ξαναπαίξω ποδόσφαιρο. Η Masia με προετοιμάζει και για αυτό’.
Μέλος της U20 των ΗΠΑ που έφτασε έως τους ‘8’ του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου, μπήκε φέτος στην Juvenil. Ένας εξ αυτών που τον παρακολουθούν, που ασχολούνται μαζί του είναι ο Κλάιφερτ, ο νέος επικεφαλής της ακαδημίας. Αυτός είπε στο Sports Illustrated ότι “ο Κόνραντ είναι πολύ λαμπρός παίκτης και καλό εξτρέμ που του αρέσει να παίζει στα αριστερά, αλλά μπορεί να τοποθετηθεί και στα δεξιά. Είναι καλός στο ένας εναντίον ενός, αλλά πρέπει να σκοράρει περισσότερο. Του το λέω συνέχεια και τελευταία το κάνει. Αν συνεχίσει έτσι, του χρόνου θα είναι στη δεύτερη ομάδα”. Ο Κλάιφερτ θέλησε να τονίσει και ότι ‘η Masia ακόμα είναι σημαντική. Είναι η βάση μας. Χρειαζόμαστε να βελτιώσουμε τα ταλέντα. Προφανώς και πολλά παιδιά δεν θα φτάσουν στην πρώτη ομάδα, αλλά μπορούμε να τους δείξουμε πώς να ακολουθήσουν τα όνειρα τους. Και πάντα χρειάζεται τύχη, μαζί με ικανότητες«.
Πηγή: Contra.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών μεταφέρεται σήμερα, το επίκεντρο των εξελίξεων στο Κυπριακό, καθώς η προσωπική του απεσταλμένη, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, συναντάται στη Νέα Υόρκη με τον Αντόνιο Γκουτέρες για μια επαφή που θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την πορεία της διαδικασίας τους επόμενους μήνες.
