Δεν προκάλεσε, λοιπόν, μόνο στα κατεχόμενα αντιδράσεις. Προκάλεσε και θετικές αντιδράσεις σε Ε/κ, οι οποίοι βλέπουν στο πρόσωπό του έναν ‘άνθρωπο που παλεύει για λύση και που εκφράζει τον ριζοσπαστικό και προοδευτικό πόλο των Τ/κ συμπατριωτών μας’.
Μάλιστα, μετά από προτροπές Τ/κ πολιτικών και της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, ξεκίνησε πάλι η μάχη για άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Κι ας η Τουρκία είναι η 9η πιο πληγείσα χώρα ανά το παγκόσμιο από τον κορωνοϊό. Πώς άλλωστε θα ζήσει το ψευδοκράτος, εάν δεν επιδεικνύουμε σχέσεις ‘καλής... γειτονίας;’
Φυσικά, ο κ. Ακιντζί μάλλον ξέχασε ότι πριν λίγες μέρες ήρθαν από στα κατεχόμενα 1,500 Τούρκοι στρατιώτες. Άραγε, έκανε έστω και μία φραστική καταδίκη;
Ο κ. Ακιντζί μπορεί να λέει ό,τι θέλει για την Τουρκία. Έρχονται κι εκλογές εξάλλου. Το ζήτημα είναι οι πράξεις.
Και η ιστορία κατέγραψε ότι τις κρίσιμες στιγμές λειτούργησε σε πλήρη σύμπνοια με το τουρκικό κράτος. Σαμπώς και ξεχάσαμε τις παρελάσεις τους; Ή την κατ’ εντολήν της Άγκυρας διαγραφή ανάρτησής του;
Αλλά, ας αποδεχτούμε ότι ο Ακιντζί εκφράζει μία αντίθεση με την Τουρκία. Εάν όμως αυτή δεν μετουσιώνεται και σε υποχωρήσεις, για ένα μελλοντικό λειτουργικό κράτος, τότε είναι ψευδεπίγραφη και ακόμη πιο επικίνδυνη. Έλα όμως που δεν βρίσκουμε ούτε και μία υποχώρηση. Μάλιστα, μόλις πριν δυο μήνες, έστελνε επιστολές στα Ευρωπαϊκά όργανα, καταγγέλοντας την Κυπριακή Δημοκρατία για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων.
Όχι, δε θα πάρουμε. Θέλουμε Κυπριακή Δημοκρατία, όχι εντεταλμένους της Άγκυρας που σηκώνουν μόνο προεκλογικές παντιέρες.
Γ. Τατ
