Πριν λίγες εβδομάδες, επισκέφτηκε ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, άνευ ουσιαστικού λόγου και αιτίας. Τα αντανακλαστικά της κοινής γνώμης λειτούργησαν άψοξα, κατακρίνοντας, ορθώς, την εν λόγω πράξη. Βγήκε ο κ. Νεοφύτου και προς τιμήν του, απολογήθηκε.
Έλα όμως που είμαστε ακόμη εν καιρώ περιοριστικών μέτρων και κάποιοι εξακολουθούν να περνούν τα λάθος μηνύματα, για προφανείς λόγους.
Πήγε, λοιπόν, το ΑΚΕΛ, να διοργανώσει συναυλίες έξω από τα δημόσια νοσηλευτήρια. Όπως βλέπετε, ο κ. Άντρος Κυπριανού δεν χρησιμοποίησε, έστω και τυπικά, μάσκα. Όχι ότι είναι υποχρεωτική. Αλλά αν μη τι άλλο, όμως, περιμένεις από τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου αντιπολιτευόμενου κόμματος, μία υπευθυνότητα.
Αχρείαστες οι συναυλίες. Το νοσηλευτικό προσωπικό δε θέλει τέτοια για να τονωθεί το ηθικό του. Έμπρακτη στήριξη θέλει, ενίσχυση των αιτημάτων του. Αυτό του είναι αρκετό. Δεν χρειάζονται ‘πανηγύρια και γιορτές‘ που πυροδοτούν συνωστισμό κόσμου. Στο κάτω κάτω, υπήρχαν και άνθρωποι που χαροπάλευαν στις ΜΕΘ, λίγα μέτρα παρακάτω.
Τα επικοινωνιακά παιχνίδια ήταν περιττά. Και νομιμοποιούν στη κοινή γνώμη μία αίσθηση ‘χαλαρώματος’.
Νηφαλιότητα και προσεγμένες κινήσεις θέλει αυτή η περίοδος. Αυτό δεν ζητούν όλοι από τον κόσμο, εξάλλου;
Υ.Γ: Επισκέφθηκε και τα εργοτάξια των Πύργων της Λεμεσού ο ΓΓ του ΑΚΕΛ. Αν ήθελε να στείλει τα ανάλογα μηνύματα στους εργαζόμενους, ας πήγαινε σε μικρότερα εργοτάξια, μακρυά από τις μεγαλοκαταστευαστικές που για τα υπερκέρδη τους ρήμαξαν τον τόπο και το τοπίο. Συμβολικά, το έχασε κι εδώ. Εκτός κι αν, τελικά, ονειρεύονται και στην Εζεκία Παπαϊωάννου μία τέτοια ‘παρασιτική’ ανάπτυξη.
Γ. Τατ.
