Τα αποτελέσματα της έρευνας που έγινε για λογαριασμό της Αρχή Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων Κύπρου ΑΑΕΚ, παρουσιάστηκαν σήμερα σε δημοσιογραφική διάσκεψη και σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου, το ποσό αυτό παρουσιάζει αύξηση κατά €13,491,745 (+22.3%), σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της προηγούμενης έρευνα κοινωνικού κόστους των παράνομων ουσιών εξάρτησης του 2016 (€60,582,792), στην οποία η συνολική δαπάνη αντιστοιχούσε στο 0.33% του ΑΕΠ .
Παράλληλα, τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν και ενισχύουν τα αντίστοιχα αποτελέσματα των προηγούμενων ερευνών κοινωνικού κόστους (2006 και 2016), όπου η συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνικών δαπανών διοχετεύεται προς τον τομέα της επιβολής του νόμου.
Η έρευνα αυτή εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της ΑΑΕΚ για την παρουσίαση μιας ολοκληρωμένης εικόνας της κατάστασης του φαινομένου των παράνομων ουσιών εξάρτησης στην Κύπρο.
Ο όρος «κοινωνικό κόστος» αναφέρεται στο κόστος, το οποίο επιβάλλει στην κοινωνία η ύπαρξη του φαινομένου της χρήσης παράνομων εξαρτησιογόνων ουσιών. Συγκεκριμένα, το κόστος θεραπείας και πρόληψης, οι δαπάνες επιβολής του νόμου, η απώλεια εισοδήματος και η μείωση της παραγωγικότητας συνυπολογίζονται στη μέτρηση του κοινωνικού κόστους. Αυτό το κόστος, ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), παρουσιάζει την εικόνα του μεγέθους του προβλήματος των ναρκωτικών, από μια άλλη σκοπιά.
Σύμφωνα με τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας, παρατηρείται μια διαχρονική τάση αυξημένης κατανομής κονδυλίων στον τομέα της επιβολής του νόμου, σε σχέση με τους υπόλοιπους τομείς. Αυτό δείχνει την ανάγκη ανακατανομής των κονδυλίων.
Παράλληλα, μειώθηκαν δραστικά οι δαπάνες για πρόληψη και έρευνα σχετικά με τον τομέα των παράνομων εξαρτησιογόνων ουσιών με αναλογία. Αυτό θέτει την ανάγκη για να επενδύσουμε περισσότερα σε αυτούς τους τομείς. Η δαπάνη συντονισμού παρέμεινε σταθερή σε σχέση με το 2006, με την ποσοστιαία, ωστόσο, αναλογία της, ως προς τις συνολικές δαπάνες του κοινωνικού κόστους των παράνομων εξαρτησιογόνων ουσιών κατά το έτος 2016, να έχει μειωθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τη θεραπεία. Το ποσοστό είναι μόλις στο 7.4%. Αυτό σημαίνει πως εάν δεν δίνονται κονδύλια για να υπάρχει επαρκή θεραπεία, τότε αναπόφευκτα είναι πολύ δαπανηρή η καταστολή.
Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα καταδεικνύει ότι για κάθε 1€ που ξοδεύεται για την πρόληψη, 1.61€ διατίθενται προς την ΑΑΕΚ, 5.11€ δαπανώνται στις δομές θεραπείας, 8.77€ αντιστοιχούν σε απώλειες εισοδημάτων και 57€ κοστίζει η επιβολή του νόμου.
Από ΚΥΠΕ
 thm.jpg)
