Εξωσκελετικά μηχανήματα συνδέονται με computer games που έχουν σχεδιαστεί ώστε να βοηθούν στην άσκηση συγκεκριμένων ομάδων μυών του ασθενή.
Χρειάζονται πολλές επαναλήψεις και το ρομπότ είναι το κατάλληλο μηχάνημα που μπορεί να να υποχρεώσει τον ασθενή να πετύχει το στόχο του. Οι φυσικοθεραπευτές παραμένουν αναγκαίοι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν όλη τη δουλειά τα ρομπότ.
«Το ρομπότ προσφέρει ποικιλία στην αποκατάσταση των ασθενών. Δημιουργεί ενδιαφέρον και οι ασθενείς πρέπει να συγκεντρωθούν στις ασκήσεις που κάνουν, έτσι ώστε να επιτύχουν την αναγκαία πλαστικότητα. Δεν μπορεί όμως να τα κάνει όλα. Δεν μπορούμε να αγοράσουμε έξι ρομπότ και να μην έχουμε καθόλου φυσικοθεραπευτές ή κάποιον που να ελέγχει τα πράγματα. Γιατί το ρομπότ δεν θα μπορέσει να βελτιώσει τους σφιγμένους μύες, δεν θα ξέρει ποιοι είναι οι πιο αδύναμοι, που χρειάζονται ενδυνάμωση» εξηγεί η Φραν Μπράντερ, φυσικοθεραπεύτρια στο Εθνικό Νοσοκομείο Νευρολογίας και Νευροχειρουργικής του Λονδίνου.
Πριν ξεκινήσουν οι ασκήσεις, ο βαθμός που ένας ασθενής μπορεί να κινήσει το χέρι του, ερευνάται από πρόγραμμα του υπολογιστή, ο οποίος κινεί και το ρομποτικό άκρο. Στη συνέχεια το ρομποτικό μέλος οδηγεί το χέρι του ασθενή με πολύ συγκεκριμένο τρόπο.
«Ξεχνάς τι μπορεί να κάνει το χέρι, όταν δεν το χρησιμοποιείς για κάποιο χρονικό διάστημα. Σου διδάσκουν λοιπόν νέες δεξιότητες. Σε βάζουν σ’ αυτό το κλινικό μηχάνημα για το πάνω μέρος του χεριού, ώστε να σε ενθαρρύνουν να χρησιμοποιήσεις ξανά το δεξί σου χέρι» ομολογεί μια ασθενής με εγκεφαλικό, που συμμετέχει στο πρόγραμμα.
Η εισαγωγή αυτών των νέων μηχανημάτων δεν σημαίνει ότι η παραδοσιακή φυσικοθεραπεία θα υποχωρήσει ή θα εξαφανιστεί τα επόμενα χρόνια. Απλά οι μηχανές θα αναλάβουν τις επαναληπτικές ασκήσεις που είναι αναγκαίες για την αποκατάσταση των ασθενών.
