Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή.
Ο Βιολογικός Σταθμός Παραλιμνίου λειτουργεί εδώ και καιρό από ανεξάρτητο εργολάβο, ο οποίος επεξεργάζεται το νερό των απόβλητων, το οποίο μετατρέπει σε νερό για ύδρευση. Εδώ και καιρό ο συγκεκριμένος εργολάβος που λειτουργεί τον βιολογικό σταθμό, παρουσίαζε εξετάσεις από χημείο, οι οποίες υπεδείκνυαν ότι το επεξεργασμένο νερό ήταν καθαρό και κατάλληλο για άρδευση.
Η Ελεγκτική Υπηρεσία το τελευταίο διάστημα έγινε δεκτής αρκετών καταγγελιών από κατοίκους για την έντονη δυσοσμία που επικρατεί στην περιοχή τους άλλα και στο νερό που ποτίζουν.
Λειτουργός της Υπηρεσίας επισκέφθηκε την περιοχή και έβαλε δείγμα από το νερό, το οποίο απέστειλε σε πιστοποιημένο χημείο. Μάλιστα την ίδια ημέρα και λίγη ώρα πιο πριν ο εργολάβος της μονάδας πήρε και αυτός δείγμα από το νερό ώστε να προβεί και σε δικό του δειγματοληπτικό έλεγχο καταλληλότητας του σε άλλο χημείο.
Μετά από λίγες μέρες, ο εργολάβος απέστειλε στην Ελεγκτική Υπηρεσία το έγγραφο με την πιστοποίηση ότι το επεξεργασμένο νερό είναι κατάλληλο για ύδρευση, δυστυχώς όμως για τον ίδιο, τα αποτελέσματα του χημείου της Ελεγκτικής Υπηρεσίας δεν συμφωνούσαν με εκείνα που απέστειλε ο εργολάβος καθώς εντοπίστηκε μεγάλη ποσότητα κολοβακτηριδίων στο επεξεργασμένο νερό που ποτίζουν οι κάτοικοι της περιοχής.
Μάλιστα το νερό χαρακτηριστικέ ως ακατάλληλο για οποιαδήποτε χρήση και ειδικά για πότισμα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, φαίνεται πως ο εν λόγω εργολάβος πλήρωνε κατιτίς παραπάνω το χημείο, ώστε τα αποτελέσματα της ανάλυσης να έδειχναν πως το νερό ήταν καθαρό. Τελικά το έξυπνο πουλί πιάστηκε από την μύτη
Ι.Μ
