«Είναι ένα κομμάτι χαρτί και έφθασε στη Ζαπορίζια στην τσέπη ενός από τους 40.000 εκτοπισμένους που έφυγαν από τη Μαριούπολη την τελευταία εβδομάδα. Είναι γραμμένο από άντρα, ίσως νεαρό, μπορεί και στρατιώτη που υπερασπίζεται την πόλη, και απευθύνεται στον αδελφό του με όνομα, επίθετο, τηλέφωνο, διεύθυνση και αριθμό διαμερίσματος.»Ο παραλήπτης του μηνύματος λέγεται Ντμίτρι, αλλά ο αδερφός του τού απευθύνεται με το υποκοριστικό που χρησιμοποιούσαν στην οικογένεια: Ντίμα. Στην αρχή του σημειώματος υπάρχει η ένδειξη ‘‘Να το πληροφορηθεί’’, τονισμένη με ένα θαυμαστικό, και έτσι γίνεται η σχετική έκκληση σε όποιον πάρει στα χέρια του το γράμμα.
Και να τι γράφει:”Ντίμα, η μάνα έπεσε στις 9 Μαρτίου”. Γράφει έτσι, σαν να ήταν και αυτή πολεμίστρια. “Εγινε χωρίς καν να το αντιληφθώ. Το σπίτι καταστράφηκε, κάηκε. Ντίμα, συγγνώμη που δεν έσωσα τη μαμά! Εθαψα τη μητέρα μας στο προαύλιο του καταφυγίου”. Αυτό είν’ όλο».
Ο Νικάστρο παρατήρησε ότι «στη Μαριούπολη είναι επικίνδυνο να μείνεις έξω από τα καταφύγια, οι βόμβες πέφτουν συνέχεια, όμως ο γιος βρήκε τη δύναμη και το κουράγιο να σκάψει τάφο στην παγωμένη γη για πολλή ώρα». Ο ιταλός συντάκτης έγραψε επίσης ότι το γράμμα συνοδεύεται από «κάποιου είδους χάρτη» ώστε ο παραλήπτης του να μπορέσει να βρει το ακριβές σημείο της ταφής.
Πηγή: protagon.gr
