Υπέρ της αποδοχής της αναπομπής ψήφισαν 22 βουλευτές, εναντίον 29, ενώ υπήρξαν και 3 αποχές. Με βάση τις τοποθετήσεις των βουλευτών η Κοινοβουλευτική ομάδα του του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και του Κινήματος Οικολόγων τάχθηκαν εναντίον της αναπομπής, ενώ υπέρ της αναπομπής τάχθηκαν ΔΗΣΥ και ΔΗΠΑ. Η ΕΔΕΚ δήλωσε ότι τηρεί αποχή.
Μετά την απόρριψη της αναπομπής ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να επιλέξει να υπογράψει το νόμο ή να προχωρήσει σε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Το αναπεμπόμενο μέρος του Νόμου αφορούσε τη δημιουργία Δήμου Ακάμα με έδρα την Πέγεια, ο οποίος αποτελείται από τον δήμο Πέγειας και τις κοινότητες Ακουρσού, Ίνειας, Κάθικα, Κάτω Αρόδων, Κισσόνεργας και Πάνω Αρόδων, που μετονομάζονται στα αντίστοιχα ομώνυμα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Ακάμα.
Επίσης της δημιουργία Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς με έδρα την Πόλη Χρυσοχούς, ο οποίος αποτελείται από τον δήμο Πόλης Χρυσοχούς και τις κοινότητες Αγίας Μαρίνας (Χρυσοχούς), Ανδρολίκου, Αργάκας, Γιαλιάς, Δρούσειας, Κρίτου Τέρα, Μακούντας, Νέου Χωριού (Πάφου), Νέων Δημμάτων, Πελαθούσας, Πομού, Τέρα και Χρυσοχούς, που μετονομάζονται στα αντίστοιχα ομώνυμα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς.
Στους λόγους αναπομπής αναφέρεται ότι με την εφαρμογή των αναπεμπόμενων διατάξεων, η διοικητική διαίρεση και/η διαχωρισμός της χωρικής οντότητας των επτά κοινοτήτων και ενσωμάτων κάποιων εξ’ αυτών στο νέο Δήμο Ακάμα και των υπόλοιπων στο Δήμο Πόλης Χρυσοχούς, ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρά διοικητικά, πρακτικά, πολεοδομικά, κοινωνικά, οικονομικά και λειτουργικά προβλήματα στη μελλοντική ανάπτυξη των κοινοτήτων.
Παράλληλα αναφέρεται σε κινδύνους εφαρμογής των αναπεμπόμενων διατάξεων που στην ουσία τους θα επιτρέπουν τη μη ισότιμη μεταχείριση των επηρεαζόμενων δημοτών τους, ενώ θα καταστρατηγούν τον πολεοδομικό σχεδιασμό της ευρύτερης περιοχής.
Περαιτέρω, αναφέρεται ότι δεν έχει τεκμηριωθεί από τη νομοθετική εξουσία, πώς είναι αρμοδιότητά της η δημιουργία νέου Δήμου/Δήμων και ο καθορισμός των διοικητικών ορίων τους και πώς μπορούν να ανταποκριθούν στο ίδιο κριτήριο και στον ίδιο βαθμό αναγκαιότητας, που έθεσε συνολικά ο νομοθέτης για τη μεταρρύθμιση, επιτρέποντας τις διοικητικές διαιρέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης, μόνο στο βαθμό που είναι αντικειμενικά απαραίτητο και δικαιολογημένο.
