To ThemaOnline επικοινώνησε με ένα από τα μακροβιότερα γραφεία συνοικεσίων στην Κύπρο διερευνώντας την «ανάγκη» των Κυπρίων για οικογένεια.
«Το κάστρο», εδώ και 33 χρόνια, από το 1989, φέρνει κοντά τους ανθρώπους με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας. Όπως εξήγησε στη σελίδα μας ο ιδιοκτήτης του γραφείου, Γιώργος Κόκκινος, η διαφορά με το γραφείο γνωριμιών, είναι ότι το γραφείο συνοικεσίων αφορά ελεύθερα άτομα ή που βρίσκονται στη διαδικασία διαζυγίου που έχουν στόχο την οικογένεια.
Αλλαγή προτεραιοτήτων
Σύμφωνα με τον κ. Κόκκινο, οι προτεραιότητες του κόσμου έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια. «Η οικονομική κρίση έπαιξε πολλύ ρόλο. Δεν είναι η κύρια σου προτεραιότητα να κάμεις οικογένεια άμμα πεινάς. Σκέφτουνται πώς θα μεγαλώσουν τα κοπελλούθκια τους…αν δουλεύκει στην κυβέρνηση ή κρατά λεφτά εν πιο άνετος/άνετη να κάμει ένα - δκιο μωρά…», είπε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε ακόμη πως «θέλει να κάμει ο κόσμος οικογένεια απλά σκέφτεται το πλέον δκιο φορές λόγω της οικονομίας».
Παράλληλα, αρνητικά επηρέασε τον αριθμό εγγραφών και η τεχνολογία με τις διάφορες εφαρμογές γνωριμιών.
Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον κ. Κόκκινο η πανδημία δεν επηρέασε πολύ τη θέληση του κόσμου για οικογένεια.
Από την άλλη, ο πόλεμος στην Ουκρανία επηρέασε όλους όσοι διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο και προέρχονται από Ρωσία, Ουκρανία και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
«Βάζουν τον πήχη πολλά ψηλά»
Ερωτηθείς ποιοι είναι λόγοι που πολλές γνωριμίες δεν πετυχαίνουν, ο κ. Κόκκινος απάντησε πώς «έχει άτομα που βάλλουν τον πήχη πολλά ψηλά. Πρέπει να βάζουν ρεαλιστικά όρια, έχουν πολλές απαιτήσεις σήμερα».
Τόνισε όμως, πως το ενδιαφέρον του γραφείου δεν σταματά ποτέ μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος σύντροφος για το άτομο που θα τους εμπιστευθεί.
Τα δεδομένα
Δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ του αριθμού ανδρών και γυναικών που ψάχνουν ταίρι. Οι ηλικίες είναι από 25 μέχρι 85 ετών. Υπάρχει ενδιαφέρον τόσο από Κύπριους όσο και από ξένους που διαμένουν μόνιμα στο νησί. «Υπάρχουν και περιπτώσεις Κυπραίων που μινίσκουν στο εξωτερικό, όπως Αυστραλία. Θέλουν να ‘βρουν “παπούτσι που τον τόπο τους” αλλά να ζήσουν στο εξωτερικό», σημείωσε.
Συγκεκριμένα, το γραφείο όταν λειτούργησε το 1989 είχε 15-20 νέες εγγραφές τον μήνα. Τώρα, μπορεί να υπάρχουν 2-3 και ίσως και καμία κάποιους μήνες.
