Η βιολογική ή φαινοτυπική ηλικία μετρά τη γήρανση του οργανισμού και αποτελεί έναν ισχυρό δείκτη ενδεχόμενων προβλημάτων υγείας και πιθανοτήτων πρόωρου θανάτου, ενώ δεν ταυτίζεται συνήθως με τη χρονολογική ηλικία, την «ηλικία της ταυτότητας». Για την τελευταία μάλιστα, οι ερευνητές σημειώνουν πως έχει αποτελέσει ένα ανακριβές μέτρο εκτίμησης του κινδύνου για προβλήματα υγείας όπως ο καρκίνος, οι καρδιαγγειακές νόσοι και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές, «επειδή οι άνθρωποι γερνούν με διαφορετικούς ρυθμούς» κατά την αναπληρώτρια καθηγήτρια Sara Hägg που ηγήθηκε της μελέτης μαζί με τον Jonathan Mak, υποψήφιο διδάκτορα στο Τμήμα Ιατρικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής του Καρολίνσκα.
Η ερευνητική ομάδα αξιοποίησε δεδομένα από μια κοόρτη 325.000 ατόμων της βρετανικής τράπεζας βιολογικών δεδομένων, ηλικίας 40 έως 70 ετών κατά την περίοδο της πρώτης μέτρησης. Για την εκτίμηση της βιολογικής ηλικίας έγινε χρήση 18 βιοδεικτών, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων λιπιδίων και σακχάρου στο αίμα, της αρτηριακής πίεσης, της πνευμονικής λειτουργίας και του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), τους εξέτασαν ως προς τη σχέση τους με τις πιθανότητες εμφάνισης νευροεκφυλιστικών διαταραχών και ασθενειών όπως η άνοια, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μυατροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS) και η νόσος του Πάρκινσον, σε διάστημα εννέα ετών.
Σε σύγκριση με τη χρονολογική ηλικία, η μεγαλύτερη βιολογική ηλικία συνδέθηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο άνοιας, ιδίως αγγειακής άνοιας, και ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ανεξαρτήτως παραγόντων κινδύνου όπως τα γονίδια, ο τρόπος ζωής και η κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Χαρακτηριστικά, ανέφερε ο Jonathan Mak, κατά πέντε χρόνια μεγαλύτερη βιολογική ηλικία συσχετίστηκε με 40% μεγαλύτερο κίνδυνο για αγγειακή άνοια ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
Επιβραδύνοντας τον χρόνο
Αν και ως μελέτη παρατήρησης δεν επιβεβαιώνει αιτιώδη συνάφεια, τα ευρήματά της υποδεικνύουν ότι η επιβράδυνση της γήρανσης του οργανισμού σε επίπεδο βιοδεικτών θα μπορούσε να καθυστερήσει την εκδήλωση νόσου. «Κάποιες από τις μεταβλητές επηρεάζονται από τον τρόπο ζωής μας» σχολίασε η Δρ Hägg.
Έπειτα, το μεγάλο πληθυσμιακό δείγμα επιτρέπει το διαχωρισμό του ερευνητικού υλικού σε υπο-ομάδες για την καταγραφή λιγότερο συχνών διαγνώσεων όπως η ALS, ο κίνδυνος για την οποία πολλαπλασιάζεται από τη μεγαλύτερη βιολογική ηλικία. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη σχέση για τη νόσο Πάρκινσον. «Είναι γνωστό ότι η νόσος Πάρκινσον έχει ιδιαιτερότητες όταν τοποθετείται σε διάφορα πλαίσια όπως, για παράδειγμα, όταν πρόκειται για το κάπνισμα», ανέφερε η Δρ Hägg.
Επόμενο βήμα των ερευνητών είναι η διερεύνηση της σχέσης της βιολογικής ηλικίας και άλλων ασθενειών, όπως ο καρκίνος.
ΠΗΓΗ: Ygeiamou.gr
