Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, ο κ. Λουκαϊδης μίλησε για το θέμα της ολοκληρωμένης πολιτικής και ανθρωπιστικής αντιμετώπισης της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Ανέφερε ότι οι πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο έχουν φτάσει τα 60 εκατομμύρια, ενώ υπολογίζεται ότι καθημερινά προστίθενται 40 χιλιάδες πρόσφυγες που ξεριζώνονται εξαιτίας των πολέμων. Είναι φανερό, είπε, ότι αν δεν αντιμετωπιστούν οι αιτίες της προσφυγικής κρίσης, η διαχείριση της θα καθίσταται ολοένα και δυσκολότερη.
Στρατιωτικές επιχειρήσεις και κατασταλτικοί μηχανισμοί όπως η FRONTEX, ηλεκτροφόροι φράκτες και τείχη, ταπεινωτική μεταχείριση και κακοποιήσεις, επαναπροωθήσεις και απελάσεις, κέντρα κράτησης που θυμίζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και η ακολουθούμενη «εξωτερικοποίηση» των συνόρων της ΕΕ, συνθέτουν την εικόνα του «φρουρίου της Ευρώπης», και της μάταιης και ανήθικης προσπάθειας να κρατηθούν οι πρόσφυγες έξω από τα τείχη του, ανέφερε ο κ. Λουκαϊδης.
Επεσήμανε πως το άσυλο δεν είναι μόνο ηθική υποχρέωση της Ευρώπης προς τους πρόσφυγες, αλλά και θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα κατοχυρωμένο από το διεθνές δίκαιο. Ως κράτη μέλη της Ευρώπης, ανέφερε, οφείλουμε να εγγυούμαστε το σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, να δημιουργήσουμε ασφαλείς και νόµιµες οδούς για τους πρόσφυγες και να συμμορφωθούμε με τη διεθνή αρχή της μη επαναπροώθησης και της απαγόρευσης των συλλογικών απελάσεων, σημείωσε.
Θα πρέπει επίσης, ανέφερε ο κ. Λουκαϊδης, να επανεξεταστούν οι συμφωνίες «εταιρικών σχέσεων κινητικότητας», να ανασταλούν οι συμφωνίες επανεισδοχής και οι διαπραγματεύσεις για εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων με κράτη που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και που εμποδίζουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να φτάσουν στην Ευρώπη. «Οφείλουμε να σώζουμε ζωές και όχι να τις σπρώχνουμε στον εξευτελισμό, σε θανάσιμους κινδύνους ή στο θάνατο», πρόσθεσε.
Ανέφερε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι πολυεθνικές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης και ένα μόνιμο μηχανισμό μετεγκατάστασης των προσφύγων. Ο μηχανισμός αυτός, συμπλήρωσε, θα πρέπει να λειτουργεί στη βάση της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής, ανάλογα με τις δυνατότητες του κάθε κράτους της ΕΕ παρέχοντας ανθρώπινη και αξιοπρεπή φιλοξενία σε όσους ξεφεύγουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση.
