Πρώην χασάπης βίασε το πτώμα γυναίκας και στη συνέχεια το τεμάχισε

Πρώην χασάπης βίασε το πτώμα γυναίκας και στη συνέχεια το τεμάχισε

Η δίκη του Κρίστοφερ Μέι έχει προκαλέσει σοκ με τις λεπτομέρειες που αποκαλύπτονται και αφορά το φόνο της 47χρονης Τρέισι Γουντφορντ το κεφάλι της οποίας βρέθηκε κομμένο και κρυμμένο σε ένα υπόγειο τούνελ.

Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ο φερόμενος ως δράστης πρώτα στραγγάλισε το θύμα και στη συνέχεια έκανε σεξ με το πτώμα. Το δικαστήριο άκουσε με φρίκη ότι το πτώμα της Τρέισι τεμαχίστηκε και το κεφάλι της πετάχτηκε σε μια υπόγεια διάβαση.

Ο Μέι είχε δουλέψει στο παρελθόν χασάπης και όπως είπαν οι πρώην συνάδελφοί του ήταν πολύ καλός στον τεμαχισμό. Φαίνεται ότι αυτό του έδωσε και την ιδέα του τεμαχισμού του πτώματος. Ο κατηγορούμενος έχει αποδεχθεί την ενοχή του αλλά αρνείται ότι τη σκότωσε.

Η αστυνομία είχε βρει το πτώμα της γυναίκας τεμαχισμένο, αφού εκείνη είχε δηλωθεί αγνοούμενη. Σε έφοδο που είχε κάνει σε διαμέρισμα που διέμενε ο κατηγορούμενος βρήκε κάποια κομμάτια στο μπάνιο καθώς και ένα μεγάλο μαχαίρι. Ο κατηγορούμενος ήταν κι αυτός εκεί και όταν ρωτήθηκε από τους αστυνομικούς που είναι τα υπόλοιπα κομμάτια της γυναίκας εκείνος είχε απαντήσει ατάραχος πως κάποια είναι μέσα στο ντουλάπι και κάποια άλλα σε σημεία της πόλης.

Η δίκη συνεχίζεται.

 

Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

 

 

 

 

ΔΗΣΥ: Στο Εκτελεστικό Γραφείο οι αποφάσεις για Φαίδωνος και Γυψιώτη - Ανάμεσα στο τεκμήριο αθωότητας και την πολιτική ευθύνη

ΔΗΣΥ: Στο Εκτελεστικό Γραφείο οι αποφάσεις για Φαίδωνος και Γυψιώτη - Ανάμεσα στο τεκμήριο αθωότητας και την πολιτική ευθύνη

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρίσκεται σήμερα, αντιμέτωπος με μία κρίσιμη πολιτική πρόκληση. Το Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος συνεδριάζει για να εξετάσει τις συνέπειες της αργίας που έχει επιβληθεί στους Δημάρχους Πάφου, Φαίδωνα Φαίδωνος, και Λευκονοίκου, Πιερή Γυψιώτη. Οι δύο υποθέσεις ξεπερνούν τον νομικό χαρακτήρα και γίνονται καθαρά πολιτικά ζητήματα για την ηγεσία του ΔΗΣΥ, η οποία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στο τεκμήριο αθωότητας, την πολιτική ευθύνη και την κοινωνική πίεση.