Αναρωτιέμαι ποιο είναι το όφελος για έναν δημόσιο υπάλληλο που αποδίδει στο μέγιστο, που δίνει όλες του τις δυνάμεις για το δημόσιο συμφέρον, όταν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο με κάποιον που δεν ενδιαφέρεται καθόλου; Σήμερα, και οι δύο λαμβάνουν τα ίδια, την ίδια προσαύξηση, τις ίδιες ευκαιρίες ανέλιξης, την ίδια μεταχείριση.
Το να αποδίδει ένας δημόσιος υπάλληλος είναι καθήκον του εφόσον πληρώνεται γι’ αυτό. Παρ’ όλα αυτά, χρειάζονται πραγματικά κίνητρα, ώστε να ενισχυθεί η συλλογική προσπάθεια. Και, το ίδιο σημαντικό, πρέπει να υπάρχουν συνέπειες για εκείνους που δεν ανταποκρίνονται. Χωρίς επιβράβευση και χωρίς επιπτώσεις, η αξιολόγηση καταντά μια άσκηση χωρίς ουσία.
Φανταστείτε τη θέση ενός προϊσταμένου που καλείται να αξιολογήσει το προσωπικό του. Του ζητείται να είναι αντικειμενικός, όμως δεν διαθέτει τα εργαλεία για να το πράξει. Αν τολμήσει να βάλει χαμηλότερες βαθμολογίες θα βρεθεί αντιμέτωπος με παράπονα, εντάσεις και διατάραξη του κλίματος. Και, ας είμαστε ειλικρινείς, στην πράξη σχεδόν κανείς δεν απολύεται από τη Δημόσια Υπηρεσία. Έτσι, ο προϊστάμενος δεν έχει καμία δύναμη επιβολής.
Συνεπώς, αν θέλουμε σωστή αξιολόγηση, πρέπει να υπάρχουν τόσο πραγματικά κίνητρα όσο και ουσιαστικές κυρώσεις. Διαφορετικά, καλύτερα να μην κοροϊδευόμαστε με μη λειτουργικές πρακτικές.
Τέλος, ένα εξίσου σημαντικό πρόβλημα του Δημοσίου είναι η έλλειψη πραγματικά εξειδικευμένων θέσεων. Συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι «εξειδίκευση» σημαίνει μόνο δικηγόρος, λογιστής ή μηχανικός. Όμως, το 2025, η έννοια της εξειδίκευσης έχει διευρυνθεί σε τεράστιο βαθμό, κυρίως λόγω της τεχνολογικής προόδου και των νέων αναγκών που δημιουργεί. Η απουσία τέτοιων ειδικοτήτων οδηγεί σε αργοπορίες, σε αναποτελεσματικά έργα και τελικά σε σπατάλη δημόσιων πόρων.
Η ενσωμάτωση τέτοιου προσωπικού δεν είναι πολυτέλεια είναι επένδυση. Ένας πραγματικά εξειδικευμένος επαγγελματίας μπορεί να υποκαταστήσει σε όρους αποδοτικότητας και αποτελέσματος πέντε ανειδίκευτους, προσφέροντας πολλαπλάσια αξία. Αν υπάρχει αρνητικότητά στα νέα δεδομένα, το Δημόσιο θα συνεχίσει να λειτουργεί με αναχρονιστικές δομές, αδυνατώντας να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής.
Ανώνυμος (δημόσιος) Υπάλληλος
