Στο επίκεντρο όλων, η πρόεδρος του κόμματος, Αννίτα Δημητρίου. Η ίδια είχε προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή ότι «κάποιοι την περιμένουν στη γωνία». Σήμερα, η γωνία αυτή, δεν είναι μόνο εσωκομματική, είναι και πολιτική, εκλογική, θεσμική.
Κλίκες, καπετανάτα και προσωπικές στρατηγικές
Στην Πινδάρου, ουδείς το ομολογεί δημόσια, όμως όλοι το συζητούν ιδιωτικά: ο ΔΗΣΥ είναι διάσπαρτος από ομάδες επιρροής, προσωπικά δίκτυα και «καπετανάτα» που λειτουργούν παράλληλα με την επίσημη κομματική ιεραρχία. Η ενότητα προβάλλεται ως ζητούμενο, αλλά η καθημερινότητα αποκαλύπτει ανταγωνισμούς.
Η 28η Φεβρουαρίου, ημέρα διεξαγωγής του Παγκύπριου Συνεδρίου του ΔΗΣΥ, αναδεικνύεται σε καθοριστικό σταθμό για τη μελλοντική πορεία του κόμματος.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων, θα βρεθεί η παρέμβαση της Αννίτας Δημητρίου, η οποία –σύμφωνα με κομματικές πηγές– προτίθεται να υιοθετήσει αυστηρό και ξεκάθαρο ύφος. Στόχος της, όπως εκτιμάται, είναι να θέσει σαφή όρια και να στείλει μήνυμα συσπείρωσης προς κάθε κατεύθυνση.
Αναμένεται να υπογραμμίσει ότι η παρατεταμένη εσωτερική ένταση, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την εκλογική δυναμική του κόμματος, επισημαίνοντας πως η συνέχιση της εσωστρέφειας, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια πολιτικής επιρροής. Παράλληλα, εκτιμάται, ότι θα επιρρίψει ευθύνες σε στελέχη που κινούνται εκτός συλλογικών διαδικασιών, είτε μέσω δημόσιων διαφοροποιήσεων είτε μέσω παρασκηνιακών παρεμβάσεων που, κατά την άποψη της ηγεσίας, πλήττουν την ενότητα.
Το βασικό μήνυμα που αναμένεται να αναδείξει, είναι ότι η πειθαρχία και η θεσμική λειτουργία αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διατήρηση της πολιτικής συνοχής και αξιοπιστίας. Με τον τρόπο αυτό, το συνέδριο αποκτά χαρακτήρα κρίσιμης δοκιμασίας για την ηγεσία και τη δυνατότητά της, να αποκαταστήσει εσωτερικές ισορροπίες, χωρίς να διαρραγεί η ενότητα.
Η πορεία ενός αρχηγού είναι πάντοτε μοναχική, ακόμη κι όταν περιβάλλεται από πρόθυμους υποστηρικτές. Και στον ΔΗΣΥ, οι φιλοδοξίες δεν απουσιάζουν.
Οι δελφίνοι και η σιωπηλή αναμονή
Ευθύμιος Δίπλαρος και Γιώργος Παμπορίδης επανέρχονται στα πολιτικά πηγαδάκια ως πρόσωπα με μελλοντικές ηγετικές βλέψεις. Καμία ανοιχτή αμφισβήτηση, καμία επίσημη κίνηση. Όμως η πολιτική εμπειρία διδάσκει, ότι οι εσωκομματικές εξελίξεις επιταχύνονται όταν τα εκλογικά αποτελέσματα δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες.
Αν στις 24 Μαΐου τα ποσοστά κινηθούν χαμηλότερα των στόχων και οι έδρες μειωθούν, οι ισορροπίες θα μεταβληθούν ραγδαία. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η ευθύνη θα προσωποποιηθεί και η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, θα βρεθεί στο επίκεντρο κριτικής, ακόμη κι από εκείνους που σήμερα τηρούν στάση αναμονής. Αν πράγματι «τρίζει ο θρόνος», όπως λέγεται με υπερβολή στους διαδρόμους, το επόμενο τρίμηνο θα είναι καθοριστικό.
Η μάχη της πρώτης θέσης και ο φόβος των απωλειών
Η στρατηγική της ηγεσίας επικεντρώνεται στην κατάκτηση της πρώτης θέσης, ακόμη κι αν τα ποσοστά δεν θυμίζουν τις εποχές εκλογικής κυριαρχίας. Το ενδεχόμενο μείωσης των βουλευτικών εδρών θεωρείται υπαρκτό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινοβουλευτική επιρροή του κόμματος.
Σε κάποιες επαρχίες όπως η Λάρνακα, τα δεδομένα δεν είναι αυτονόητα. Η Αννίτα Δημητρίου, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου, διασφαλίζει μία έδρα. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει και δεύτερη. Ενδεχόμενη απώλεια, θα έχει συμβολικό και πολιτικό βάρος.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το εσωκομματικό σκηνικό μπορεί να μεταβληθεί. Οι δελφίνοι δεν θα αποθαρρυνθούν από μια μέτρια επίδοση. Αντιθέτως, ενδεχομένως να ενισχυθούν, προβάλλοντας την ανάγκη «νέας αρχής».
Η διαρροή προς το ΕΛΑΜ
Η άνοδος του ΕΛΑΜ, αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους πονοκεφάλους της Πινδάρου. Οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν μετακινήσεις ψηφοφόρων, ενώ η μεταπήδηση στελεχών, όπως ο Μάριος Πελεκάνος και ο Χαράλαμπος Χαμπουλλάς, ενίσχυσε την εικόνα αποδυνάμωσης.
Το πρόβλημα, δεν είναι μόνο εκλογικό. Είναι ιδεολογικό. Ο ΔΗΣΥ, καλείται να αποφασίσει αν θα κινηθεί προς το κέντρο, διατηρώντας ευρωπαϊκό και θεσμικό προφίλ, ή αν θα υιοθετήσει πιο σκληρή ρητορική για να ανακόψει τη διαρροή. Κάθε επιλογή έχει κόστος.
Η Προεδρία της Βουλής και οι αβέβαιες συμμαχίες
Η επόμενη μέρα δεν περιορίζεται στα εκλογικά ποσοστά. Περιλαμβάνει και τη μάχη για την Προεδρία της Βουλής, την οποία θα επαναδιεκδικήσει η Αννίτα Δημητρίου. Ωστόσο, ακόμη και με πιθανή σύμπραξη με το Δημοκρατικό Κόμμα, οι αριθμοί ενδέχεται να μην επαρκούν.
Το ΕΛΑΜ έχει ήδη διαμηνύσει ότι δεν προτίθεται να στηρίξει υποψηφιότητα της προέδρου του ΔΗΣΥ για το δεύτερο τη τάξει αξίωμα της Δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει, ότι όλοι οι συνδυασμοί θα τεθούν επί τάπητος, με απρόβλεπτες συμμαχίες και ανατροπές.
Σε περίπτωση απώλειας της Προεδρίας της Βουλής, η πολιτική αποδυνάμωση θα είναι διπλή: θεσμική και κομματική.
Προεκλογικός πυρετός και σκληρές μάχες
Στο μεταξύ, ο προεκλογικός αγώνας εξελίσσεται με ένταση. Υποψήφιοι βουλευτές οργώνουν κοινότητες, παρίστανται σε κοινωνικές εκδηλώσεις, επιχειρούν να ανακτήσουν επαφή με ψηφοφόρους που δείχνουν επιφυλακτικοί. Οι μάχες δεν είναι μόνο απέναντι σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά και εσωτερικές. Οι ανταγωνισμοί για μια θέση στο ψηφοδέλτιο ή για την πρωτιά στην επαρχία, γεννούν εντάσεις που δύσκολα κρύβονται.
Η σκιά Αβέρωφ
Πίσω από όλα αυτά, η σκιά του Αβέρωφ Νεοφύτου παραμένει παρούσα. Η εμπειρία και η επιρροή του λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για πολλούς, εντός του κόμματος. Για κάποιους, αποτελεί σταθερά. Για άλλους, υπενθύμιση μιας εποχής που δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί.
Οι κάλπες της 24ης Μαΐου ενδέχεται να σημάνουν ανατροπή, όσων θεωρούσαμε δεδομένα για τον ΔΗΣΥ και την επόμενη μέρα του. Το αποτέλεσμα θα κρίνει όχι μόνο τη δύναμη του κόμματος στη Βουλή, αλλά και την πολιτική επιβίωση της ηγεσίας του.
Η Αννίτα Δημητρίου, καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει μια περίοδο αμφισβήτησης, σε αφετηρία ανασυγκρότησης. Αν αποτύχει, η συζήτηση για την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει αμέσως και αυτή τη φορά, χωρίς περιστροφές.
