Τα μεγάλα κόμματα παραμένουν πρώτα αλλά σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα από το 2021, όλοι σχεδόν οι πολιτικοί αρχηγοί εμφανίζουν πτώση δημοτικότητας και η κοινωνία ζητά αλλαγή κομματικού χάρτη. Το μήνυμα δεν είναι κύμα ενθουσιασμού αλλά στροφή σε αξιολόγηση αποτελέσματος και όχι κομματικής ταυτότητας.
Σε μια περίοδο που τα λεγόμενα συστημικά κόμματα φαίνεται να επενδύουν σε παραδοσιακές μεθόδους πόλωσης και κομματικής συσπείρωσης, δείχνουν ανήμπορα να αντλήσουν τα πραγματικά μηνύματα της κοινωνίας και μάλλον συμβάλλουν στην ευρύτερη απαξίωση παρά στην ανατροπή της. Η δημόσια συζήτηση φορτίζεται, οι τόνοι ανεβαίνουν, αλλά οι δείκτες εμπιστοσύνης δεν ακολουθούν. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η περίπτωση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ο οποίος αν και εκπροσωπεί νέο πολιτικό σχήμα καταγράφει τη μεγαλύτερη πτώση δημοτικότητας σε ετήσια βάση, ένδειξη ότι η υιοθέτηση παλαιοκομματικών πρακτικών και συγκρουσιακής ρητορικής δεν μεταφράζεται αυτόματα σε κοινωνική αποδοχή.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η δημοσκόπηση της Prime Consulting για το SIGMA αποτυπώνει μια σύνθετη αλλά πολιτικά ευανάγνωστη εικόνα. Το γενικό κλίμα για την πολιτική παραμένει βαρύ, με κυρίαρχο συναίσθημα την απογοήτευση που αυξάνεται, ωστόσο σε επιμέρους τομείς διακυβέρνησης καταγράφονται σαφείς ενδείξεις σταθεροποίησης και μερικής ενίσχυσης της κυβερνητικής εικόνας. Τα στοιχεία προκύπτουν από την ίδια την παρουσίαση της έρευνας.
Πρώτο βασικό εύρημα είναι η βελτίωση των δεικτών που αφορούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η συνολική ικανοποίηση από το έργο του εμφανίζεται αυξημένη σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας, ενώ και η θετική γνώμη για το πρόσωπό του ενισχύεται. Η αρνητική αξιολόγηση παραμένει πλειοψηφική, αλλά η κατεύθυνση της μεταβολής έχει πολιτική σημασία.
Σε περιβάλλον γενικευμένης φθοράς του πολιτικού προσωπικού, η σχετική βελτίωση της προεδρικής εικόνας λειτουργεί ως δείκτης αντοχής της εκτελεστικής εξουσίας.
Δεύτερο κρίσιμο εύρημα αφορά την κατεύθυνση της χώρας σε βασικούς τομείς πολιτικής. Στον διεθνή προσανατολισμό καταγράφεται καθαρή πλειοψηφία που θεωρεί ότι η χώρα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι ο ισχυρότερος θετικός δείκτης σε όλη την έρευνα.
Η κοινωνία φαίνεται να αναγνωρίζει τον ενεργό περιφερειακό ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις διεθνείς συνεργασίες και τη διπλωματική κινητικότητα ως παράγοντες ασφάλειας και κύρους. Σε μια γεωπολιτικά ασταθή γειτονιά, αυτό δεν είναι δευτερεύον εύρημα αλλά στρατηγικό πολιτικό κεφάλαιο.
Στην απασχόληση και την ανεργία επίσης υπερτερεί η άποψη ότι η πορεία είναι σωστή. Η αγορά εργασίας καταγράφεται ως πεδίο όπου η κοινωνία βλέπει αποτέλεσμα. Η εικόνα αυτή συνδέεται με τα πραγματικά δεδομένα υψηλής απασχόλησης και σημαντικής μείωσης της ανεργίας των νέων. Η οικονομία παρουσιάζει ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ικανοποίησης, λαμβάνοντας υπόψη την ευαισθησία της κοινωνίας και την ευρύτητα του πεδίου όπως προσεγγίζεται από τους πολίτες. Σε συνδυασμό με τους ρυθμούς ανάπτυξης και τη δημοσιονομική πορεία, διαμορφώνεται μια εικόνα επιφυλακτικής αποδοχής και ασφάλειας, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε τη χρονική συγκυρία με την εφαρμογή της εμβληματικής για την Κυβέρνηση Φορολογικής Μεταρρύθμισης.
Αντίστροφα, σε θεσμικά ζητήματα, διαφθορά, έγκλημα, κοινωνικές παροχές και λειτουργία θεσμών κυριαρχεί αρνητική αξιολόγηση. Το μήνυμα εδώ είναι πίεση για βαθύτερες τομές. Η κοινωνία διαχωρίζει. Δεν απορρίπτει συνολικά, αλλά απαιτεί περισσότερα σε τομείς ποιότητας κράτους και λογοδοσίας.
Το γενικό συναισθηματικό υπόβαθρο παραμένει βαρύ. Η απογοήτευση για την πολιτική αυξάνεται και παραμένει πρώτη. Την ίδια στιγμή όμως εμφανίζονται, έστω σε χαμηλά επίπεδα, δείκτες αισιοδοξίας και σιγουριάς που δεν υπήρχαν προηγουμένως. Σε πολιτικούς όρους αυτό μεταφράζεται ως πρώιμη ένδειξη σταδιακής μεταστροφής κλίματος όταν υπάρχουν απτά αποτελέσματα. Δεν είναι κύμα, είναι όμως μετατόπιση.
Το πιο ηχηρό μήνυμα της έρευνας αφορά το κομματικό σύστημα. Η συνολική ικανοποίηση από το έργο της Βουλής παραμένει χαμηλή, με περίπου τρεις στους τέσσερις να εκφράζουν αρνητική άποψη. Η πλειοψηφία ζητά αλλαγή του κομματικού χάρτη. Ισχυρά ποσοστά θεωρούν ότι τα κόμματα λειτουργούν με υποκρισία και λαϊκισμό. Πρόκειται για ευθεία αμφισβήτηση του τρόπου πολιτικής λειτουργίας και όχι απλώς της μιας ή της άλλης παράταξης.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρέπει να διαβαστεί και το εύρημα της πρόθεσης ψήφου, όπου ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ βρίσκονται εντός στατιστικού σφάλματος στην πρώτη θέση, αλλά και τα δύο σε επίπεδα αισθητά χαμηλότερα από τις Βουλευτικές εκλογές του 2021. Το 2021 ο ΔΗΣΥ είχε καταγράψει 27,77 και το ΑΚΕΛ 22,34. Η σημερινή εικόνα, με σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις, δείχνει διαρροή επιρροής των δύο μεγάλων κομμάτων και κατακερματισμό της κομματικής επιρροής.
Τα μεσαία και μικρότερα κόμματα δεν φαίνεται να απορροφούν πλήρως αυτή τη φθορά, γεγονός που υποδηλώνει αύξηση της αδιευκρίνιστης ψήφου και της ρευστότητας.
Η πτώση της δημοτικότητας όλων σχεδόν των πολιτικών αρχηγών σε ετήσια βάση ενισχύει την ανάγνωση ότι δεν πρόκειται για συγκυριακή δυσαρέσκεια προς ένα πολιτικό χώρο αλλά για διαρθρωτική κρίση αντιπροσώπευσης. Η περίπτωση Μιχαηλίδη, με μεγάλη μετατόπιση προς τα κάτω, δείχνει και τα όρια των προσωποκεντρικών κυμάτων δημοφιλίας όταν αυτά δεν μετατρέπονται σε συγκροτημένη πολιτική πρόταση.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης στην αντίστοιχη έρευνα της ίδιας εταιρείας που παρουσιάστηκε στις 10 Μαρτίου 2025 συγκέντρωνε ποσοστά δημοτικότητας με 60% θετικές γνώμες ενώ σε λιγότερο από 11 μήνες αυτό το ποσοστό περιορίζεται στο 39%. Εξαίρεση αποτελεί ο Φειδίας Παναγιώτου που από 11% τον Μάρτιο του 2025 συγκεντρώνει 17% θετικές γνώμες στη δημοτικότητα.
Συγκριτικά ποσοστά των πολιτικών αρχηγών:
Α. Δημητρίου Μάρ 2025: 44% Φεβ 2026: 37%
Σ. Στεφάνου Μάρ 2025: 35% Φεβ 2026: 35%
Ν. Παπαδόπουλος Μαρ 2025: 22% Φεβ 2026: 18%
Χ. Χρήστου Μαρ 2025: 29% Φεβ 2026: 25%
Ν. Αναστασίου Φεβ 2026 : 12% (Μ.Σιζόπουλος Μαρ 2025: 11%)
Μ. Καρογιαν Μαρ 2025: 10% Φεβ 2026: 12%
Σ. Παπαδούρης Φεβ 2026: 27% (Γ. Περδίκης Μαρ 2025: 30%)
Ο. Μιχαηλίδης Μαρ 2025: 60% Φεβ 2026: 39%
Φ. Παναγιώτου Μαρ 2025: 11% Φεβ 2026: 17%
Π. Παρράς Φεβ 2026: 7%
Α. Σοφοκλέους Φεβ 2026: 10%.
Παράλληλα, τα κίνητρα ψήφου δείχνουν ότι σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος δεν κινείται πλέον με όρους ταύτισης αλλά με όρους αξιολόγησης. Ισχυρό ποσοστό δηλώνει ότι ψηφίζει για επιβράβευση, αλλά επίσης μεγάλο ποσοστό για διαμαρτυρία. Η ψήφος γίνεται πιο εργαλειακή και λιγότερο κομματική. Αυτό είναι κλασικό γνώρισμα φάσης πολιτικής μετάβασης.
Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι διαμορφώνεται σκηνικό χαμηλής κομματικής εμπιστοσύνης, αυξημένης κοινωνικής απαίτησης και επιλεκτικής αναγνώρισης κυβερνητικών επιδόσεων. Η πόλωση ως τεχνική συσπείρωσης φαίνεται να έχει μειωμένη απόδοση.
Αντίθετα, οι δείκτες που σχετίζονται με διεθνή ρόλο, απασχόληση και οικονομική σταθερότητα λειτουργούν ως πεδία όπου η κυβέρνηση διατηρεί και ενισχύει ερείσματα. Σε αυτό το περιβάλλον, η πολιτική υπεραξία παράγεται από αποτέλεσμα, θεσμική σοβαρότητα και μεταρρυθμιστική συνέπεια και όχι από την ένταση της κομματικής αντιπαράθεσης. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα που εκπέμπει η μέτρηση.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Νέα πολιτική κινητικότητα και έντονες αντιδράσεις εξακολουθεί να προκαλεί το άρθρο γνώμης της προσωπικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ Μαρία Άνχελα Ολγκίν, το οποίο αναφέρεται στην ανάγκη προόδου στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και αφήνει να εννοηθεί ότι χωρίς απτά βήματα δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική συνέχεια στη διαδικασία.
