Ο ΔΗΣΥ, που για χρόνια υπερασπίστηκε την ανάγκη προώθησης των εκποιήσεων ως εργαλείο εξυγίανσης του τραπεζικού συστήματος, εμφανίζεται τώρα να εισηγείται προσωρινό φρένο. Όχι μόνιμη λύση, αλλά μια εξάμηνη «ανάσα» για να μελετηθεί, όπως αναφέρει,ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας της πρώτης κατοικίας.
Η αναφορά στα προγράμματα ΕΣΤΙΑ, Οικία και Ενοίκιο έναντι Δόσης θυμίζει την προσπάθεια του κόμματος να υπενθυμίσει το κοινωνικό του αποτύπωμα. Ωστόσο, για πολλούς δανειολήπτες τα προγράμματα αυτά ήρθαν αργά, με αυστηρά κριτήρια και περιορισμένη εμβέλεια. Η επίκλησή τους σήμερα μοιάζει περισσότερο με πολιτική υπενθύμιση παρά με απόδειξη ότι το πρόβλημα έχει ήδη αντιμετωπιστεί.
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη ανάγνωση: ότι ο ΔΗΣΥ επιχειρεί να προλάβει κοινωνικές πιέσεις που ενδέχεται να ενταθούν αν η οικονομική αβεβαιότητα στην περιοχή μεταφερθεί και στα κυπριακά νοικοκυριά. Σε μια κοινωνία όπου το ζήτημα της πρώτης κατοικίας παραμένει πολιτικά ευαίσθητο, η συζήτηση για εκποιήσεις δύσκολα αφήνει περιθώριο για ουδέτερες στάσεις.
Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι απλώς ένα εξάμηνο πάγωμα. Είναι αν υπάρχει πολιτική βούληση για μια μόνιμη ισορροπία: προστασία της πρώτης κατοικίας για τους πραγματικά ευάλωτους, χωρίς να δημιουργούνται νέα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα.
Μέχρι τότε, η πρόταση για παγοποίηση ίσως λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό μήνυμα παρά ως ολοκληρωμένη λύση.
ΕΓ
