Η ίδια, δεν έκρυψε την προσωπική της επιθυμία, λέγοντας «φυσικά και θέλω», έσπευσε όμως να θέσει τις απαραίτητες δικλείδες: το εκλογικό αποτέλεσμα, οι συσχετισμοί στη νέα Βουλή και, κυρίως, η απόφαση του ΔΗΣΥ. Μια διατύπωση που της επιτρέπει να παραμείνει στο παιχνίδι, χωρίς να εμφανίζεται ως μονοδιάστατα προσηλωμένη, σε μια θέση. Ταυτόχρονα, μεταφέρει την ευθύνη της τελικής επιλογής στα συλλογικά όργανα, αποφεύγοντας να χρεωθεί πολιτικό κόστος σε περίπτωση διαφορετικής κατάληξης.
Πίσω από αυτή τη στάση ωστόσο, διαφαίνεται μια ευρύτερη στρατηγική. Η Προεδρία της Βουλής, δεν αποτελεί μόνο έναν θεσμικό ρόλο υψηλού κύρους, μπορεί να λειτουργήσει και ως πολιτική «διέξοδος» από ένα απαιτητικό και φθοροποιό κομματικό περιβάλλον. Η ηγεσία του ΔΗΣΥ, σε μια περίοδο έντονων εσωτερικών διεργασιών και ανταγωνισμών, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως, συνοδεύεται από διαρκή πίεση, ισορροπίες και συγκρούσεις που, με την πάροδο του χρόνου, αφήνουν αποτύπωμα.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο εσωτερικό του κόμματος κινούνται ήδη πρόσωπα που βλέπουν την επόμενη μέρα. Τα ονόματα του Δημήτρη Δημητρίου και του Ευθύμιου Δίπλαρου συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που τοποθετούνται, άλλοτε διακριτικά και άλλοτε πιο εμφανώς, στο κάδρο της διαδοχής. Η ύπαρξη τέτοιων «δελφίνων» ενισχύει την αίσθηση ενός υποβόσκοντος εσωκομματικού ανταγωνισμού, ο οποίος, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, αναμένεται να ενταθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ενδεχόμενο ενός άτυπου ή σιωπηρού deal δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ένα σενάριο που θέλει την Αννίτα Δημητρίου να διασφαλίζει την Προεδρία της Βουλής, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο για ανακατατάξεις στην ηγεσία του κόμματος, κυκλοφορεί ήδη σε πολιτικούς κύκλους. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να λειτουργήσει εκτονωτικά για το εσωτερικό του ΔΗΣΥ, δίνοντας χώρο σε νέες ισορροπίες, χωρίς ανοιχτές ρήξεις.
Καθοριστικός, βεβαίως, θα είναι ο παράγοντας των βουλευτικών εκλογών. Οι συσχετισμοί που θα προκύψουν δεν θα καθορίσουν μόνο τη δύναμη των κομμάτων, αλλά και τη δυνατότητα συγκρότησης πλειοψηφιών για την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Η αλλαγή στο πλαίσιο εκλογής ενισχύει τη σημασία των συνεργασιών, καθιστώντας αναγκαίες τις πολιτικές συνεννοήσεις.
Σε αυτό το περιβάλλον, το ΕΛΑΜ ενδέχεται να διαδραματίσει ρόλο-κλειδί ως πιθανή τρίτη δύναμη. Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΕΛΑΜ Χρίστος Χρίστου, το κόμμα του, δεν θα επαναλάβει τη στήριξη του, προς την Αννίτα Δημητρίου, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν. Αυτό, αναγκάζει τον ΔΗΣΥ να αναζητήσει άλλες επιλογές.
Ένα από τα σενάρια που συζητούνται αφορά πιθανή συνεννόηση με τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Μια τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, ενδεχομένως στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής συμφωνίας με ορίζοντα και τις προεδρικές εκλογές. Σε αυτό το κάδρο, δεν αποκλείεται να τεθούν και άλλα πρόσωπα, όπως ο Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης, σε μια ευρύτερη εξίσωση ανταλλαγών και στηρίξεων.
Από την άλλη πλευρά, καταγράφεται και το σενάριο υποψηφιότητας του Στέφανου Στεφάνου, με πιθανές στηρίξεις που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν ένα εναλλακτικό μπλοκ εντός της Βουλής. Η πιθανή εμπλοκή του Οδυσσέα Μιχαηλίδη σε τέτοιες διεργασίες, συνδέεται με ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις, αν και οι υφιστάμενες εντάσεις, ιδιαίτερα με φόντο την υπόθεση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου, καθιστούν τέτοιες συγκλίσεις αβέβαιες και εύθραυστες. Ο ίδιος επικεφαλής του κινήματος "ΑΛΜΑ" Οδυσσέας Μιχαηλίδης ξεκαθάρισε πάντως, μιλώντας χθες βράδυ στην εκπομπή "Χωρίς Περιστροφές" στο SIGMA, ότι δεν τον ενδιαφέρει η Προεδρία της βουλής. Αυτή η δήλωση εκ μέρους του κ. Μιχαηλίδη ίσως εκληφθεί ως κίνηση τακτικής, για τις συνεργασίες της επόμενης μέρας των βουλευτικών εκλογών, με φόντο τις προεδρικές του 2028.
Την ίδια στιγμή, νέοι παράγοντες εισέρχονται στο πολιτικό σκηνικό. Η «Άμεση Δημοκρατία» του Φειδία Παναγιώτου, αν και ακόμη υπό διαμόρφωση, ενδέχεται να επηρεάσει τα ποσοστά και, κατ’ επέκταση, τις ισορροπίες της επόμενης Βουλής, προσθέτοντας έναν ακόμη αστάθμητο παράγοντα.
Συνολικά, η δήλωση της Αννίτας Δημητρίου δεν αποτελεί μια απλή απάντηση, αλλά μια κίνηση τακτικής. Με αυτήν, διατηρεί ανοιχτές τις επιλογές της, στέλνει μηνύματα προς το εσωτερικό του κόμματος και τοποθετεί τον εαυτό της στο επίκεντρο των εξελίξεων. Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν θα επιδιώξει την Προεδρία της Βουλής. Το πραγματικό ερώτημα, είναι ποιο θα είναι το πολιτικό τίμημα και ποιοι θα είναι οι όροι της επόμενης μέρας.
