Αν είσαι οπαδός, είσαι οπαδός. Τελεία και παύλα. Σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς σου, σε κάθε κοινωνική σου δραστηριότητα, το οπαδιλίκι σε συντροφεύει, σε ορίζει, σε στιγματίζει. Κι αυτό -σε πολλές των περιπτώσεων- δεν είναι απαραίτητα κακό.
Κι αν η εισαγωγή βρίθει από θεωρία, ας πάμε να δούμε και μια πρακτική πτυχή του ζητήματος...
«Ωωωωωω ΠΑΟΚάρα»
Πάμε να δούμε, ας πούμε, τον θεούλη οπαδό του ΠΑΟΚ, ο οποίος ευρισκόμενος σε μια γερμανική παμπ, κατάφερε να γίνει ένα με τους θαμώνες, οι οποίοι απολάμβαναν συμμετοχικά την εμφάνιση ενός τραγουδιστή.
Ο τελευταίος, σε μια... στροφή του κρεσέντου του, και προφανώς θέλοντας να βάλει τον κόσμο στο κλίμα, ξεκίνησε ένα μακρόσυρτο «Ωωωω», ωστόσο λίγο προτού μπει στο κυρίως θέμα του τραγουδιού, διακόπηκε από ένα αντίστοιχο «ωωω» από μερικά ελληνόφωνα χείλη.
Τα χείλη, δηλαδή, δύο οπαδών του ΠΑΟΚ, οι οποίοι συνειρμικά έπιασαν τον ρυθμό και συνέχισαν με ένα από τα πλέον εμβληματικά συνθήματα των οπαδών του Δικεφάλου του Βορρά, το «Ωωω ΠΑΟΚΑΡΑ έχω τρέλα...» .
Δεν πρόλαβαν μεν να το ολοκληρώσουν, καθώς τους διέκοψε το φονικό βλέμμα του τραγουδιστή, κατάφεραν δε να καταγράψουν το σκηνικό και να μας χαρίσουν απλόχερα το γέλιο.
Εβίβες, καρντάσια!
