Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι υπάρχει κόσμος που actually χάφτει το παραμύθι του διαχωρισμού σε “νούσιμους” και “λαϊκιστές”. Θα μου πείτε αν δεν υπήρχε, το κατεστημένο δεν θα ήταν κραταιό για δεκαετίες, ούτε καθαρόαιμα δημιουργήματά του όπως το ΕΛΑΜ δεν θα αποτελούσαν την εμπροσθοφυλακή του. Το κατεστημένο ή σύστημα ή καθεστώς ή Matrix ή όπως αλλιώς το αποκαλείτε σφυρηλατήθηκε στην πόλωση, τον διχασμό, τον φανατισμό, την ισοπέδωση, την τοξικότητα και τον λαϊκισμό - όλα αυτά που σήμερα οι μετρ του είδους, ή τουλάχιστον οι πολιτικοί και φυσικοί τους απόγονοι, προσπαθούν να μας πείσουν ότι εκφράζουν... οι άλλοι. Ακόμα κι εκείνοι που έχουν συγκριτικά μόλις πέντε λεπτά στην πολιτική σκηνή.
Δείτε για παράδειγμα τη διαφαινόμενη, ανίερη, συμμαχία μεταξύ ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ που χτίστηκε, κοπιαστικά είναι η αλήθεια, με τις ευλογίες του Προεδρικού και των φερέφωνών του. Μια πλήρης ευθυγράμμιση των υποτιθέμενων νούσιμων δυνάμεων με εκείνους που κάποτε αποκαλούσαν “παράρτημα της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής”. Αυτών που ακόμα και οι ανώτεροι Ελλαδίτες αξιωματούχοι (ΠτΔ και ΠτΒ) αρνούνται να συναντήσουν όταν επισκέπτονται το νησί. Τώρα έγιναν οι επίσημοι εταίροι του... νούσιμου μπλοκ ενάντια στον λαϊκισμό των άλλων. Για εξηγήστε μου λίγο γιατί δυσκολεύομαι να καταλάβω: σε ποιο ακριβώς παράλληλο σύμπαν της Marvel συνεργάζεται κανείς με την ακροδεξιά για το... καλό της χώρας; Και ειδικά μια ακροδεξιά που γεννήθηκε μέσα από τα σπλάχνα μιας καταδικασμένης εγκληματικής οργάνωσης που ουσιαστικά ποτέ δεν αποκήρυξε;
Από το δημοψήφισμα και το Μαρί μέχρι το κούρεμα, τα χρυσά διαβατήρια και τώρα με Sandy/videogate η τοξικότητα ήταν ανέκαθεν παρούσα στο πολιτικό σκηνικό, για την ακρίβεια δεν θυμάμαι ποτέ να επικρατούσε νηνεμία σε οποιαδήποτε προεκλογική ή περίοδο τεταμένων γεγονότων. Απλά άλλαζε στρατόπεδο. Συχνά “λαϊκιστής” και “τοξικός” χαρακτηρίζεται αυτός που διαμαρτύρεται, αντιδρά και κριτικάρει έντονα τους έχοντες εξουσία και ως “νούσιμος” παρουσιάζεται αυτός που συνήθως έχει χεσμένη τη φωλιά του και επιζητά τη μετατόπιση της άβολης συζήτησης... χθες. Για παράδειγμα ο ΔΗΣΥ δεν θέλει να ακούει για διαφθορά, διαβατήρια, τζετ Σαουδάραβα, Σεϋχέλλες, Βασιλικό, μεγαλεπίβολα έργα που κατέρρευσαν, Συνεργατισμό, μαύρο βαν, υπόθεση Sandy κλπ και αντ’ αυτών να μιλάει για... παραγωγή πολιτικής, προτάσεις και λύσεις για τα καθημερινά προβλήματα που για κάποιο λόγο δεν υλοποίησε μια ολόκληρη δεκαετία που ήταν κυβέρνηση. Και μάλιστα κοπιάροντας τα Jumbo με το εύρημα του “countdown μέχρι τις εκλογές” - ίσως έπρεπε να πάνε all the way με αντίστοιχες τηλεοπτικές διαφημίσεις, ιδιαίτερα εκείνη με την Άντζελα Δημητρίου που προστάζει “χτύπα, χτύπα σαν άντρας”.
Μη με παρεξηγείτε, δεν είναι κακό να εμφανίζεσαι ως νούσιμος, ψύχραιμος και μετριοπαθής. Ως κάποιος που μπορεί ο κόσμος να εμπιστευτεί ότι θα κάνει τη δουλειά για την οποία θα τον ψηφίσει. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν η προαναφερθείσα εμφάνιση είναι ένας εμφανέστατος εξ ανάγκης ρόλος και όχι η αυθεντική φύση του υποψηφίου. Η οποία φαίνεται στα δύσκολα, όταν πχ κυβερνάει, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με σκάνδαλα και διαφθορά, από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους αντιπάλους του ή όταν ρισκάρει να μαγαρίσει την ίδια του την ιδεολογία φλερτάροντας με τους μπράβους του Κασιδιάρη και του Μιχαλολιάκου.
Βλέπετε, η επιλεκτική μνήμη, η απόκρυψη της αλήθειας, η παραποίηση γεγονότων και οι ιδεολογικές κωλοτούμπες, είναι λαϊκισμός. Απλά του είδους που εύκολα μεταμφιέζεται σε “νουσιμότητα” γι’ αυτούς που ούτως ή άλλως δεν μπορούν ή αρνούνται να διακρίνουν το χοντρό δούλεμα.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Σε μια ιστορική καμπή για το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αναφέρθηκε ο Υπουργός Ενέργειας, Μιχάλης Δαμιανός, φιλοξενούμενος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha, ξεκαθαρίζοντας πως η χώρα περνά πλέον οριστικά από το στάδιο των ερευνών σε αυτό της παραγωγής.
