Και τα έξι είδη μοιράζονται το ίδιο εύκολα αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό: τα φωτεινά ροζ φτερά τους. Πώς όμως αποκτούν αυτό το χρώμα και θα μπορούσαμε να το αλλάξουμε;
Η διατροφή των φλαμίνγκο που καθορίζει το χρώμα
Τα μικρά φλαμίνγκο γεννιούνται με ένα απαλό γκρίζο-λευκό χνούδι και αποκτούν σταδιακά το χαρακτηριστικό τους χρώμα καθώς μεγαλώνουν. Το εντυπωσιακό ροζ χρώμα προέρχεται αποκλειστικά από τη διατροφή τους. Τα φλαμίνγκο φιλτράρουν το νερό με το ράμφος τους για να τραφούν με άλγη (φύκια), γαρίδες της άλμης και άλλα μικρά καρκινοειδή.
Ο Tim Savage, υπεύθυνος του τμήματος πτηνών στο ζωολογικό κήπο Whipsnade του Ηνωμένου Βασιλείου, εξηγεί ότι τα πρώτα φτερά που βγάζουν τα μικρά είναι λευκά και χρειάζονται περίπου δύο χρόνια και αρκετές αλλαγές φτερών μέχρι να γίνουν ροζ. Μάλιστα, όταν οι γονείς ταΐζουν τα μικρά τους, μεταφέρουν μεγάλο μέρος της τροφής σε αυτά, με αποτέλεσμα τα δικά τους φτερά να ξεθωριάζουν και να γίνονται πιο ανοιχτόχρωμα.
Στο φυσικό περιβάλλον, η πηγή του χρώματος είναι τα φύκια, τα οποία καταναλώνονται από τις γαρίδες και στη συνέχεια οι γαρίδες τρώγονται από τα φλαμίνγκο. Τα φύκια περιέχουν χρωστικές ουσίες που ονομάζονται καροτενοειδή (κόκκινου, πορτοκαλί ή κίτρινου χρώματος). Αυτές συσσωρεύονται στους οργανισμούς των καρκινοειδών και στη συνέχεια μεταφέρονται στα φλαμίνγκο, βάφοντας τα φτερά τους. Η ίδια ακριβώς διαδικασία συμβαίνει και στον άγριο σολομό, δίνοντας ροζ χρώμα στη σάρκα του.
Το συκώτι του φλαμίνγκο διασπά αυτές τις τροφές και τα καροτενοειδή εναποτίθενται στα φτερά τους. Για τη διατήρηση αυτού του χρώματος σε συνθήκες αιχμαλωσίας, οι ζωολογικοί κήποι χρησιμοποιούν ειδικά σφαιρίδια τροφής που περιέχουν τη χρωστική ουσία κανθαξανθίνη, η οποία ανήκει επίσης στα καροτενοειδή.
Θα μπορούσε να υπάρξει ένα μπλε φλαμίνγκο;
Αφού η διαδικασία βασίζεται στη διατροφή, γεννάται το ερώτημα αν θα μπορούσαμε να την τροποποιήσουμε ώστε να δημιουργήσουμε, για παράδειγμα, ένα μπλε φλαμίνγκο.
Το μπλε είναι ένα ιδιαίτερο χρώμα στη φύση. Δεν υπάρχουν θηλαστικά με φυσικό μπλε χρώμα, και στις περισσότερες περιπτώσεις που το συναντάμε – όπως στα φτερά των πεταλούδων – δεν οφείλεται σε κάποια χρωστική της τροφής, αλλά στον τρόπο που το φως αλληλεπιδρά με τις πρωτεΐνες.
Όπως εξηγεί η Amanda Ferguson, υπεύθυνη διαχείρισης διατροφής στο ZSL London Zoo, το μπλε και το πράσινο χρώμα στα πτηνά δεν παράγονται από χρωστικές ουσίες, αλλά από τη δομή των ίδιων των φτερών και τη φυσική του φωτός που αντανακλάται σε αυτά.
Επομένως, η προσθήκη μπλε ή μοβ τεχνητών χρωμάτων στην τροφή ενός φλαμίνγκο δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα.
ΠΗΓΗ: Gazzetta.gr
