Η υπόθεση αφορά ασθενή που είχε διαγνωστεί το 2012 με καρκίνο στο ήπαρ και είχε ζητήσει να μεταβεί στο εξωτερικό για εξειδικευμένη χειρουργική επέμβαση. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, το αίτημα εδράζετο στο γεγονός ότι επρόκειτο για εξειδικευμένη, δύσκολη εγχείρηση και οι γιατροί που διενεργούσαν τέτοιας φύσης εγχειρίσεις στη Δημοκρατία, δεν είχαν την απαιτουμένη πείρα.
Το Υπουργείο Υγείας απέρριψε το αίτημα του ασθενούς, έπειτα από γνωμάτευση της Επιτροπής Ειδικών Χειρουργικής ότι η θεραπεία μπορούσε να παρασχεθεί και στην Κύπρο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.
Ο ασθενής προχώρησε τελικά σε επέμβαση σε ιδιωτική κλινική του Λονδίνου και ακολούθως ζήτησε από το κράτος να καλύψει τα έξοδα θεραπείας και μετακίνησης, ύψους σχεδόν €68 χιλιάδων. Μετά από σειρά διοικητικών και δικαστικών διαδικασιών, η υπόθεση οδηγήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Κεντρικό ζήτημα στην έφεση αποτέλεσαν δύο νέα έγγραφα που προσκομίστηκαν από την πλευρά του ασθενούς και αφορούσαν την εμπειρία του γιατρού, ο οποίος, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας, μπορούσε να πραγματοποιήσει τη συγκεκριμένη επέμβαση στην Κύπρο. Το Διοικητικό Δικαστήριο είχε απορρίψει τα έγγραφα, κρίνοντας ότι δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη επειδή είχαν ημερομηνία μεταγενέστερη της απόφασης του Υπουργείου Υγείας.
Ωστόσο, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα στοιχεία αυτά συνδέονταν άμεσα με το βασικό ερώτημα της υπόθεσης, δηλαδή αν ο ασθενής μπορούσε πράγματι να τύχει «αποτελεσματικής θεραπείας» στη Δημοκρατία. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, τα έγγραφα ήταν «άρρηκτα συνυφασμένα με το πραγματικό καθεστώς κάτω από το οποίο λήφθηκε η επίδικη απόφαση» και «αποκαλύπτουν εξ αντικειμένου ελλιπή έρευνα και το ενδεχόμενο πλάνης σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα».
Το Ανώτατο σημείωσε επίσης ότι το πρωτόδικο δικαστήριο εφάρμοσε «ένα απόλυτο κανόνα ως προς την αποδοχή νέων στοιχείων, ο οποίος δεν υποστηρίζεται από τη νομολογία», επισημαίνοντας ότι νέα στοιχεία μπορούν να γίνουν δεκτά όταν αναδεικνύουν πιθανή πλάνη της Διοίκησης ή ελλιπή διερεύνηση ουσιωδών δεδομένων.
Σύμφωνα με την απόφαση, η υπόθεση θα πρέπει πλέον να επανεξεταστεί από τη Διοίκηση, η οποία οφείλει να αξιολογήσει εκ νέου όλα τα στοιχεία «για να μπορέσει να διαπιστώσει, χωρίς να καταλείπονται οποιεσδήποτε αμφιβολίες, τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης».
Ως εκ τούτου, η έφεση επιτράπηκε ομόφωνα και ακυρώθηκε η απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, ενώ επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ του εφεσείοντος.
