Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Binghamton, ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά επεξεργάζονται τα συναισθήματα αλλάζει όταν δεν μεγαλώνουν με γονείς που τα στηρίζουν ουσιαστικά και συνειδητά.
Εκτός από το ότι αναπτύσσουν περισσότερο άγχος και χαμηλότερη αυτοεκτίμηση, αντιμετωπίζουν και μια σειρά από καθημερινές δυσκολίες που συναντώνται συχνότερα σε ενήλικες οι οποίοι μεγάλωσαν δεχόμενοι συνεχή κριτική από τους γονείς τους.
1. Δεν θέτουν ρεαλιστικές προσδοκίες
Πολλοί γονείς που ασκούν υπερβολική κριτική δεν έχουν απαραίτητα κακές προθέσεις. Θέλουν απλώς τα παιδιά τους να είναι τα καλύτερα ή να πετύχουν στη ζωή τους.
Ωστόσο, αυτή η συνεχής πίεση συχνά οδηγεί τα παιδιά στην τελειομανία και στη μόνιμη αίσθηση ότι δεν κάνουν ποτέ αρκετά.
Ως ενήλικες μπορεί να έχουν κατανοήσει τις πληγές της παιδικής τους ηλικίας, αλλά εξακολουθούν να δυσκολεύονται να θέτουν ρεαλιστικούς στόχους και προσδοκίες για τον εαυτό τους. Ίσως δουλεύουν υπερβολικά πολλές ώρες, ανέχονται προβληματικές σχέσεις για να αποκτήσουν την «ιδανική» οικογένεια ή παραμελούν τις προσωπικές τους ανάγκες για να κερδίσουν αποδοχή και επιβεβαίωση από τους άλλους.
2. Υπεραναλύουν τα πάντα
Από την αποστολή ενός απλού μηνύματος μέχρι τη σύνταξη ενός email στη δουλειά, οι ενήλικες που μεγάλωσαν υπό συνεχή κριτική έχουν την τάση να σκέφτονται υπερβολικά κάθε τους κίνηση.
Έχοντας συνηθίσει να επικρίνονται ή να τιμωρούνται για μικρά λάθη, αντιμετωπίζουν ακόμη και τις πιο απλές καθημερινές υποχρεώσεις σαν πηγή έντονου άγχους.
Από τις πιο συνηθισμένες συνέπειες αυτής της οικογενειακής δυναμικής είναι ένα χρόνιο αίσθημα ανησυχίας που επηρεάζει ακόμα και τα πιο ασήμαντα ζητήματα της καθημερινότητας.
3. Δύσκολα δέχονται κομπλιμέντα
Όταν κάποιος ακούει σε όλη του τη ζωή ότι δεν είναι αρκετά καλός, δημιουργεί μέσα του ένα εύθραυστο και ανασφαλές σύστημα πεποιθήσεων για τον εαυτό του.
Γι’ αυτό, όταν κάποιος του κάνει ένα κομπλιμέντο, δυσκολεύεται να το αποδεχτεί. Μπορεί να το υποβαθμίσει, να το απορρίψει ή να βρει εξηγήσεις για να το ακυρώσει.
Είναι εμφανές ότι δεν έχει συνηθίσει ούτε αισθάνεται άνετα με τον έπαινο και την αναγνώριση.
4. Αποφεύγουν να ζητούν και να δέχονται ανατροφοδότηση (feedback)
Η αποδοχή κριτικής, ακόμη και όταν είναι εποικοδομητική, δεν είναι εύκολη για κανέναν. Ωστόσο, οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με υπερβολικά επικριτικούς γονείς συχνά βιώνουν κάθε παρατήρηση ως προσωπική επίθεση.
Δεν πρόκειται μόνο για χαμηλή αυτοεκτίμηση. Έχουν μάθει να συνδέουν την αξία τους με την τελειότητα. Έτσι, κάθε σχόλιο που υποδεικνύει βελτίωση μοιάζει σαν απόδειξη ότι δεν είναι αρκετά καλοί.
5. Δεν εμπιστεύονται τους ανθρώπους
Όπως συμβαίνει και με άλλους ενήλικες που έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία, η σχέση τους με τους γονείς επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τους άλλους αργότερα στη ζωή.
Ιδιαίτερα στις συναισθηματικές και ερωτικές σχέσεις, όσοι έχουν συνηθίσει να δέχονται διαρκή κριτική δυσκολεύονται να νιώσουν ασφάλεια.
Οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι τους αγαπούσαν περισσότερο ήταν συχνά οι πιο αυστηροί επικριτές τους. Έτσι, δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι οι άλλοι έχουν πραγματικά καλές προθέσεις απέναντί τους.
6. Δεν χαίρονται τα επιτεύγματά τους
Οι τελειομανείς άνθρωποι συνήθως αισθάνονται μεγαλύτερη ανακούφιση παρά χαρά όταν ολοκληρώνουν ένα σημαντικό έργο.Αντί να γιορτάσουν την επιτυχία τους, σκέφτονται αμέσως το επόμενο καθήκον.
Επειδή η αυτοεκτίμησή τους βασίζεται στις επιδόσεις τους, παγιδεύονται σε έναν αδιάκοπο κύκλο πίεσης, άγχους και εξουθένωσης, που με τον χρόνο κάνει την αίσθηση προσωπικής αξίας ακόμη πιο εύθραυστη.
7. Δυσκολεύονται να αντιμετωπίζουν προκλήσεις
Παρόλο που οι δυσκολίες και οι προκλήσεις είναι βασικοί παράγοντες προσωπικής ανάπτυξης, οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με επικριτικούς γονείς προτιμούν συχνά να μένουν στα γνώριμα και ασφαλή.
Όταν τα λάθη συνδέονταν με απόρριψη ή απώλεια της αποδοχής μέσα στο σπίτι, έμαθαν να τα φοβούνται.Έτσι, αποφεύγουν δύσκολες καταστάσεις, δεν δοκιμάζουν νέα πράγματα, αποφεύγουν τις δύσκολες συζητήσεις και σπάνια βγαίνουν από τη ζώνη άνεσής τους.
8. Δυσκολεύονται να πάρουν απλές και γρήγορες αποφάσεις
Έχοντας συνηθίσει να αναζητούν διαρκώς επιβεβαίωση, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους φτάνουν στην ενήλικη ζωή νιώθοντας εξαρτημένοι από τη γνώμη των άλλων.
Είτε πρόκειται για τους γονείς τους είτε για έναν σύντροφο, δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τη δική τους κρίση.
Φοβούνται μήπως κάνουν λάθος, αλλά ακόμη περισσότερο φοβούνται μήπως κριθούν από τους άλλους γι’ αυτό το λάθος. Έτσι, συχνά αφήνουν τους άλλους να αποφασίζουν για λογαριασμό τους.
9. Δυσκολεύονται να ασκούν υγιή γονεϊκότητα στα δικά τους παιδιά
Όπως οι ερωτικές σχέσεις συχνά αναπαράγουν τα πρότυπα που μάθαμε από τους γονείς μας, έτσι και οι ενήλικες που μεγάλωσαν με υπερβολική κριτική μπορεί να επαναλάβουν τις ίδιες συμπεριφορές στα δικά τους παιδιά.
Έμαθαν ότι η «σκληρή αγάπη» είναι φυσιολογική και ότι η υπερβολική κριτική αποτελεί τρόπο έκφρασης ενδιαφέροντος, ακόμη κι όταν είναι τοξική.Έτσι, χωρίς να το συνειδητοποιούν, μπορεί να αναπαράγουν τις ίδιες αυστηρές ή ελεγκτικές συμπεριφορές που βίωσαν οι ίδιοι.
10. Θέλουν να ευχαριστούν συνεχώς τους άλλους (people-pleasing)
Όταν η αίσθηση προσωπικής αξίας ενός παιδιού εξαρτάται από το να ικανοποιεί τους γονείς του, μεγαλώνοντας συχνά μετατρέπεται σε άνθρωπο που προσπαθεί διαρκώς να ευχαριστεί τους άλλους.
Μαθαίνει να προσαρμόζεται στο περιβάλλον του και να κάνει ό,τι χρειάζεται για να διατηρεί τους γύρω του ικανοποιημένους, ακόμη και εις βάρος των δικών του αναγκών.
Ως ενήλικας, χρησιμοποιεί τις ίδιες στρατηγικές στις σχέσεις και στη δουλειά του, θυσιάζοντας συχνά τη δική του ψυχική ισορροπία για να αποφύγει συγκρούσεις και δυσαρέσκεια.
Πηγή: womenonly.skai.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η εβδομάδα που πέρασε, ίσως αποδειχθεί η πιο καθοριστική από την ημέρα που κυκλοφόρησε το βιβλίο «Κράτος Μαφία», του Μακάριου Δρουσιώτη και αυτό επειδή για πρώτη φορά, η υπόθεση μεταφέρεται ολοκληρωμένα από το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης στο επίπεδο των θεσμικών αποφάσεων.
