Στο Θησείο, εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας στήθηκαν από νωρίς το βράδυ - ή και απλώς διέκοπταν τον περίπατό τους - προκειμένου να ρεμβάσουν και να φωτογραφίσουν τη θεόρατη πανσέληνο, η οποία έμοιαζε να φωτίζει ακόμα περισσότερο τον βράχο της Ακρόπολης.
Αν και το φαινόμενο φτάνει στην απόλυτη κορύφωσή του κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, ο δορυφόρος της Γης εμφανίστηκε ολοστρόγγυλος και ασυνήθιστα επιβλητικός από τη στιγμή της ανατολής του. Αυτό το «θεόρατο» μέγεθος οφείλεται σε μια εντυπωσιακή οφθαλμαπάτη, καθώς το φεγγάρι ακολουθεί μια εξαιρετικά χαμηλή τροχιά κοντά στον ορίζοντα, ξεγελώντας το ανθρώπινο μάτι όταν συγκρίνεται με τα κτίρια και τα γήινα στοιχεία. Παράλληλα, η χαμηλή αυτή θέση χάρισε στο φως έναν απαλό, κοκκινωπό τόνο, καθώς οι ακτίνες του χρειάστηκε να διαπεράσουν ένα παχύτερο στρώμα της γήινης ατμόσφαιρας.
Το όνομα της συγκεκριμένης πανσελήνου επιβιώνει από τις παραδόσεις των ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής, οι οποίοι ονόμαζαν έτσι το φαινόμενο επειδή συνέπιπτε με την ωρίμανση και τη συγκομιδή της άγριας φράουλας. Αντίθετα, στην ευρωπαϊκή λαογραφία, το ίδιο φεγγάρι ήταν γνωστό ως «Φεγγάρι του Μέλιτος», καθώς ο Ιούνιος αποτελούσε παραδοσιακά τον μήνα της πρώτης ετήσιας συγκομιδής του μελιού.
Πηγή: ethnos.gr
