Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Talker Research σε 2.000 ενήλικες στις ΗΠΑ, η ιδανική διάρκεια μιας ταινίας είναι πλέον τα 88 λεπτά, δηλαδή λίγο λιγότερο από μιάμιση ώρα. Μάλιστα, όταν η ίδια ερώτηση τέθηκε το 2024, η μέση απάντηση ήταν τα 92 λεπτά, κάτι που υποδηλώνει ότι μέσα σε δύο χρόνια η διάρκεια που οι συμμετέχοντες θεωρούν ιδανική μειώθηκε κατά τέσσερα λεπτά.
Η μιάμιση ώρα ως σημείο αναφοράς
Η προτίμηση για πιο σύντομες ταινίες γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν εξετάζονται οι απαντήσεις στο άλλο άκρο της κλίμακας. Μόλις το 10% των συμμετεχόντων ανέφερε ως ιδανική διάρκεια τις δύο ώρες ή περισσότερο, ενώ μόνο το 3% προτίμησε διάρκεια πάνω από δυόμισι ώρες.
Η έρευνα δεν εξετάζει τους λόγους πίσω από αυτή την προτίμηση, καταγράφει όμως μια σαφή μετατόπιση προς την συντομότερη διάρκεια και, πιθανώς, την πιο συμπυκνωμένη αφήγηση.
Οι νεότεροι θέλουν ακόμη πιο σύντομες ταινίες;
Οι απαντήσεις διέφεραν ανάλογα με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους συμμετέχοντες να φαίνονται πιο άνετοι με τη λίγο μεγαλύτερη διάρκεια. Οι boomers έδωσαν ως ιδανικό μέσο όρο τα 93 λεπτά, ενώ η Gen X κινήθηκε στα 89 λεπτά. Οι millennials προτίμησαν τα 86 λεπτά και η Gen Z τα 82.
Η διαφορά ανάμεσα στους boomers και στη Gen Z φτάνει τα 11 λεπτά κι ενώ δεν πρόκειται για μεγάλη απόκλιση, είναι ενδεικτική της μετατόπισης.
Μικρότερη διάρκεια ή καλύτερος ρυθμός;
Σε σύγκριση με πολλές σύγχρονες κινηματογραφικές παραγωγές, που συχνά ξεπερνούν τις δύο ώρες, η δημοσκόπηση αναδεικνύει μια σαφή απόσταση ανάμεσα στη διάρκεια που δηλώνουν ως ιδανική πολλοί θεατές και στη διάρκεια που συχνά συναντούν στις αίθουσες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι μεγάλες ταινίες δεν έχουν κοινό ούτε ότι οι σύντομες είναι απαραίτητα πιο επιτυχημένες. Η δημοσκόπηση, εξάλλου, δεν αξιολόγησε την ποιότητα των ταινιών ανάλογα με τη διάρκειά τους.
Η προτίμηση για πιο σύντομες ταινίες ίσως αντανακλά τον τρόπο που έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας. Ζούμε σε γρήγορους ρυθμούς και έχουμε συνηθίσει το περιεχόμενο να είναι άμεσα διαθέσιμο, πιο σύντομο και εύκολο να διακοπεί ή να συνεχιστεί όποτε θέλουμε. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η προσοχή μας έχει χαθεί ούτε ότι οι μεγάλες ιστορίες έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους. Δείχνει, όμως, ότι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε να αφιερώσουμε χρόνο σε μια ταινία φαίνεται να μεταβάλλεται.
