Οι δυο τους γνωρίστηκαν το 2010, σε μια συνάντηση ακτιβιστών που είχαν «συλληφθεί» με δωρεά γενετικού υλικού και διεκδικούσαν το δικαίωμα να γνωρίζουν τη βιολογική τους καταγωγή.
Η Οντρέ περιγράφει τη στιγμή της γνωριμίας τους ως «έρωτα με την πρώτη ματιά». Όμως υπήρχε ένα σοβαρό εμπόδιο πριν μπορέσει η σχέση τους να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από φιλία.
Την εποχή που γεννήθηκαν, στο Παρίσι λειτουργούσαν μόλις δύο τράπεζες σπέρματος και αρκετοί άνδρες είχαν κάνει πολλαπλές δωρεές. Αυτό σήμαινε ότι υπήρχε πραγματική πιθανότητα ο Αρθούρ και η Οντρέ να ήταν ετεροθαλή αδέλφια.
Πριν προχωρήσουν σε κοινή ζωή, έπρεπε να μάθουν την αλήθεια.
Η υπόθεση ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω της γαλλικής νομοθεσίας. Στη Γαλλία, μόνο ερευνητής, γιατρός ή δικαστής μπορεί να παραγγείλει και να επιβλέψει γενετικό τεστ, ενώ η κατοχή οικιακού κιτ DNA μπορεί να επιφέρει πρόστιμο άνω των 3.500 ευρώ.
Για τον λόγο αυτό, γνωστές εταιρείες όπως οι 23andMe, Ancestry και MyHeritage δεν διαθέτουν τα συγκεκριμένα τεστ στη γαλλική αγορά.
Οι υποστηρικτές της νομοθεσίας, η οποία ισχύει από το 1994, υποστηρίζουν ότι προστατεύει τα ευαίσθητα γενετικά δεδομένα από εμπορικές εταιρείες και αποτρέπει οικογενειακές συγκρούσεις που θα μπορούσαν να προκληθούν από απρόσμενα αποτελέσματα.
Ο Αρθούρ, ωστόσο, επισημαίνει ότι η Γαλλία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που ποινικοποιεί τη χρήση τέτοιων τεστ, σύμφωνα με το BBC σε σχετικό δημοσίευμα.
Η Οντρέ, πριν ακόμη μάθει από τους γονείς της ότι είχε γεννηθεί από δωρεά σπέρματος, είχε σπουδάσει νομικά και είχε ειδικευτεί στο δίκαιο της βιοηθικής. Γνώριζε, επομένως, πολύ καλά ότι η γαλλική νομοθεσία εξασφάλιζε την ανωνυμία των δωρητών, ακόμη και μετά τον θάνατό τους.
Η ίδια είχε συλληφθεί το 1979, πριν θεσπιστεί η συγκεκριμένη νομοθεσία. Αναζητώντας ανθρώπους που είχαν επίσης γεννηθεί από δωρεά σπέρματος πριν από το 1994, εντόπισε τον Αρθούρ, ο οποίος είχε γράψει βιβλίο για την επιθυμία του να μάθει περισσότερα σχετικά με τη βιολογική του καταγωγή.
Arthur Kermalvezen : "J'ai retrouvé mon donneur en douze heures !"#CVR pic.twitter.com/emKm3ICg24
— LCP (@LCP) January 16, 2019
Η Οντρέ εντυπωσιάστηκε από το πόσο καλά εξέφραζε συναισθήματα που και η ίδια δυσκολευόταν να περιγράψει. Και οι δύο είχαν μεγαλώσει σε αγαπημένες οικογένειες, αλλά και οι δύο ένιωθαν την ανάγκη να αναζητήσουν πληροφορίες για τους άγνωστους ανθρώπους που είχαν συμβάλει στη δημιουργία τους
Όταν συναντήθηκαν, η χημεία ήταν άμεση. Μαζί της, όμως, ήρθε και το μεγάλο ερώτημα. Πριν μετατρέψουν τη φιλία τους σε ερωτική σχέση, έπρεπε να μάθουν αν οι βιολογικοί τους πατέρες ήταν ο ίδιος άνθρωπος.
Ύστερα από μήνες αναζήτησης, βρήκαν έναν γιατρό στη νότια Γαλλία ο οποίος, έναντι 900 ευρώ σε μετρητά, πραγματοποίησε γενετικό τεστ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι δυο τους δεν είχαν συγγένεια. Ωστόσο, παρέμενε η αμφιβολία, καθώς ο γιατρός παραβίαζε τον νόμο κοινοποιώντας τους τα αποτελέσματα.
«Ανησυχούσαμε μήπως ήταν τσαρλατάνος», λέει η Οντρέ. Σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν ένα οικιακό τεστ DNA για να επιβεβαιώσουν το αποτέλεσμα. Η Οντρέ, όμως, ως δικηγόρος, ήθελε να κινηθεί σύμφωνα με τον νόμο.
Από το 2010 ξεκίνησε μια σειρά δικαστικών προσφυγών κατά του γαλλικού συστήματος. Ήθελε να μάθει αν ο δότης της ήταν ακόμη ζωντανός και, εφόσον ήταν, αν εξακολουθούσε να επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος. Ήθελε επίσης να πληροφορηθεί πόσες φορές είχε κάνει δωρεά και αν ο Αρθούρ θα μπορούσε να είναι ένας από τους ετεροθαλείς αδελφούς της.
Οι προσπάθειές της απέτυχαν. Μετά από τρία χρόνια δικαστικών αγώνων, το ζευγάρι αποφάσισε να παντρευτεί.
Το 2015, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Γαλλίας απέρριψε και την τελευταία προσφυγή της Οντρέ.
Λίγο πριν γεννηθεί το πρώτο τους παιδί, ένας γιατρός δέχθηκε να ερευνήσει τι πληροφορίες υπήρχαν για τους αντίστοιχους δωρητές τους.
Σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, ένας γιατρός μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες, αλλά δεν επιτρέπεται να τις κοινοποιήσει στους ίδιους τους ασθενείς. Ο γιατρός ανακάλυψε ότι οι δύο δωρητές είχαν γεννηθεί σε διαφορετικές χρονιές και, επομένως, δεν μπορούσαν να είναι ο ίδιος άνθρωπος.
Ήταν μια πληροφορία που άλλαζε τη ζωή τους, αλλά την απέκτησαν μόνο επειδή ένας γιατρός συμφώνησε να παρακάμψει τους κανόνες.
«Είναι εντελώς παράξενο», λέει η Οντρέ. «Γιατί σημαίνει ότι ο γιατρός μπορεί να γνωρίζει περισσότερα από εμένα... για εμένα».
Τα αποτελέσματα, όμως, άνοιξαν έναν νέο δρόμο.Την ημέρα των Χριστουγέννων του 2017, ο Αρθούρ κατάφερε, ύστερα από 30 χρόνια αναζήτησης, να επικοινωνήσει τελικά με τον άνδρα που είχε δωρίσει το σπέρμα του.
Για την Οντρέ, όμως, η μεγαλύτερη αποκάλυψη ήταν διαφορετική. Ανάμεσα στις γενετικές αντιστοιχίες της εμφανίστηκε μια γυναίκα ονόματι Σοφί. Ήταν μια γυναίκα την οποία η ίδια είχε εκπροσωπήσει στο δικαστήριο, καθώς διεκδικούσε παρόμοια δικαιώματα.
«Ανακάλυψα ότι η Σοφί -μια γυναίκα την οποία είχα εκπροσωπήσει στο δικαστήριο -ήταν η βιολογική μου αδελφή», λέει.
Η Οντρέ και ο Αρθούρ είχαν κάνει το τεστ μαζί με άλλους οκτώ ακτιβιστές που διεκδικούσαν πρόσβαση στις πληροφορίες για τη βιολογική τους καταγωγή. Από τους δέκα ανθρώπους, οι τέσσερις αποδείχθηκε ότι είχαν τον ίδιο δότη. Η Οντρέ, ο αδελφός της Πίτερ, η Σοφί και ο αδελφός της Ντέιβιντ. Το εύρημα ανέδειξε πόσο πραγματικός ήταν εξαρχής ο κίνδυνος να υπάρχουν άγνωστοι ετεροθαλείς αδελφοί μεταξύ ανθρώπων που είχαν γεννηθεί από δωρεά του ίδιου άνδρα.
Χρόνια αργότερα, μια γενετική αντιστοιχία με έναν Αμερικανό οδήγησε την Οντρέ στον βιολογικό της πατέρα, έναν άνδρα ονόματι Φιλίπ. Όταν, όμως, τον εντόπισε, εκείνος είχε ήδη πεθάνει.
Η αδελφή του Φιλίπ δεν γνώριζε καν ότι εκείνος είχε υπάρξει δωρητής σπέρματος.Η ανακάλυψη έδωσε τελικά στην Οντρέ τις απαντήσεις που αναζητούσε για δεκαετίες. Έμαθε πληροφορίες για το ιατρικό ιστορικό της βιολογικής της οικογένειας, είδε φωτογραφίες και βίντεο του Φιλίπ και απέκτησε κάτι που μέχρι τότε της ήταν αδύνατο να έχει.
«Μπορώ να τον βλέπω, να βλέπω πώς κινούνταν και να ακούω τη φωνή του», λέει.
Η δικαστική εκστρατεία της Οντρέ και το βιβλίο του Αρθούρ συνέβαλαν τελικά στις αλλαγές της γαλλικής νομοθεσίας για τα παιδιά που έχουν γεννηθεί από δωρεά. Όσοι έχουν συλληφθεί μέσω δωρεάς μετά τον Απρίλιο του 2025 θα μπορούν, όταν ενηλικιωθούν, να αποκτήσουν πρόσβαση σε πληροφορίες που ταυτοποιούν τους δωρητές τους.
Προς το παρόν, όμως, η Γαλλία παραμένει μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες όπου τα οικιακά τεστ DNA απαγορεύονται.
Πηγή: iefimerida.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Χριστοδουλίδης δέχθηκε σήμερα, στο Προεδρικό Μέγαρο, την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΕΒ.
