Σε κανένα παιδάκι που ετοιμάζεται να περάσει το κατώφλι του σχολείου, δεν αξίζει να στερείται τα βασικά. Το σύνθημα «Κανένα παιδί χωρίς σχολικά», του Παγκυπρίου Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού δεν έμεινε ούτε και φέτος απλώς ένα σύνθημα, έγινε πράξη, όπως ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία 12 χρόνια.
Η Παγκύπριας Εκστρατείας Συλλογής Σχολικών Ειδών, κάθε χρόνο μοιράζει χαμόγελα σε χιλιάδες παιδιά αλλά και οικογένειες που το έχουν ανάγκη.
Σε δηλώσεις του στο Themaonline o Πρόεδρος του Παγκυπρίου Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού, Ηλίας Δημητρίου επισήμανε ότι χάρη στην ανταπόκριση πολιτών, εταιρειών, εθελοντών και φορέων, περισσότερα από 1.550 παιδιά σε ολόκληρη την Κύπρο έχουν ήδη λάβει τα απαραίτητα για τη νέα σχολική χρονιά, ενώ η εκστρατεία συνεχίζεται.
Η εκστρατεία επρόκειτο να ολοκληρωθεί στις 2 Σεπτεμβρίου, αλλά λόγω του ότι εξακολουθούν να καταγράφονται ανάγκες, θα συνεχιστεί, εάν χρειαστεί και την επόμενη βδομάδα με στόχο όλα τα παιδιά να πάνε στο σχολείο έχοντας τα απαραίτητα.
«Όσον αφορά την ανταπόκριση στην ικανοποίηση των αιτημάτων από διάφορες οικογένειες, ήταν πολύ ικανοποιητική ανταποκρίθηκε ο κόσμος, οι εταιρίες οι οποίες μέσα στο πνεύμα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και της συνεργασίας που έχουμε μας βοήθησαν αφάνταστα ώστε να μπορέσουμε όσο το δυνατό να καλύψουμε τις ανάγκες», ανέφερε ο κ. Δημητρίου.
Κατά τον κ. Δημητρίου το αποτέλεσμα είναι θετικότατο όσον αφορά την ικανοποίηση των αναγκών των συμπολιτών μας.
Οι ανάγκες είχαν χαρτογραφηθεί από τον Ιούνιο, όπως εξήγησε ο κ. Δημητρίου διευκρινίζοντας ότι «ζητήσαμε από τα μέλη μας τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που έχουμε περίπου 480, να μας στείλουν τις ανάγκες άρα είχαμε ένα αριθμό που έπρεπε στοχευμένα να ικανοποιήσουμε».
Συνέχισε λέγοντας πώς «εάν υπήρχε περισσότερη ζήτηση εννοείται θα κάναμε ότι μπορούσαμε ώστε οι μαθητές και μαθήτριες να πάρουν τα στοιχειώδη για τη νέα σχολική χρονιά, πράγμα που θεωρούμε ότι καταφέραμε και φέτος»
«Αναμένεται ότι αυτές τις μέρες θα προκύψουν ανάγκες και θα τις ικανοποιήσουμε. Ανάμεσα στα παιδιά που έλαβαν βοήθεια, συμπεριλαμβάνονται και παιδιά από τα κατεχόμενα από το Ριζοκάρπασο, από τον Κορμακίτη και παιδιά που είχαν επηρεαστεί από τις πυρκαγιές στην ορεινή Λεμεσό πέρυσι», ανέφερε.
Όσον αφορά τις βασικές ανάγκες για τους μαθητές, ο κ. Δημητρίου ανέφερε ότι αφορούσαν κυρίως σχολικές τσάντες, τετράδια, μολύβια.
Καταγράφηκαν ανάγκες και για ρουχισμό, οι οποίες καλύφθηκαν καθώς υπήρξε μεγάλη συλλογή σχολικού ρουχισμού, όπως ανέφερε ο κ. Δημητρίου. Όσον αφορά τους φοιτητές υπήρξε άμεση ζήτηση για υπολογιστές.
Μια πρακτική η οποία εφαρμόστηκε και φέτος, σύμφωνα με τον κ. Δημητρίου είναι ότι αρκετοί πολίτες πρόσφεραν δωροκουπόνια από διάφορα καταστήματα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους γονείς να πάνε οι ίδιοι στα καταστήματα με τα παιδιά τους και να επιλέξουν ότι επιθυμούν σε ότι αφορά σχολικό εξοπλισμό.
«Το κάναμε και φέτος και μας ευκόλυνε, αλλά δίνει και διαφορετική εικόνα να πάνε οι οικογένειες με τα παιδιά τους να ψωνίσουν εκείνα που θέλουν αντί να πάρουν από τις αποθήκες», σημείωσε ο κ. Δημητρίου.
Ο κ. Δημητρίου αναφέρθηκε και στις περιπτώσεις όπου οικογένειες με παιδιά έσπευσαν στις αποθήκες για να προμηθευτούν τα απαραίτητα ενώ δεν έκρυψε τη συγκίνηση του.
«Υπήρχε πληθώρα από υλικό, σε πολύ καλή κατάσταση και τα περισσότερα ήταν και καινούρια, όπου εκεί έβλεπες τα παιδιά να ενθουσιάζονται και να χαίρονται που θα πάρουν μια καινούρια τσάντα, ένα τετράδιο, μολύβια», ανέφερε
«Να βλέπεις τα μωρά να γελούν να σε ευχαριστούν, αν δεν το ζήσεις δύσκολα μπορείς να καταλάβεις το μεγαλείο της χαράς που νιώθεις και εσύ που προσφέρεις σαν εθελοντής. Αλλά και εκείνος που παρέχει αυτά τα πράγματα γιατί εμείς στηριζόμαστε σαν εθελοντικό κίνημα στους ανθρώπους μας στην κοινωνία μας, στις εταιρείες μας οι οποίοι με το δικό τους τρόπο μας ενισχύουν για να βοηθήσουμε τον κόσμο που έχει ανάγκη»
«Είναι μια συλλογική δουλειά και μια κουλτούρα η οποία πάντα λέω ότι υπάρχει μέσα στον συμπολίτη μας, τον Κύπριο. Ο Κύπριος το έχει μέσα στο DNA του να είναι φιλόξενος, στα δύσκολα να αντιδρά θετικά, να δείχνει συμπόνια και κατανόηση», ανέφερε ο κ. Δημητρίου.
Σε ερώτηση εάν υπάρχει αυξητική τάση χρόνο με το χρόνο στον αριθμό των οικογενειών που ζητούν βοήθεια, ο κ. Δημητρίου είπε ότι «δεν θα πω ότι υπάρχει αυξητική τάση. Φέτος όμως υπήρχε μεγάλη ακρίβεια, δηλαδή έβλεπες οικογένειες που έλεγαν ότι οι τσάντες είναι πανάκριβες, ένιωθαν ότι θα δυσκολεύονταν πιο πολύ. Η ακρίβεια ώθησε να έρθουν 50-100 οικογένειες περισσότερες από πέρυσι».
Καταλήγοντας ο κ. Δημητρίου θέλησε να απευθύνει κάλεσμα προσφοράς στον κόσμο. «Το πιο μικρό για εμάς που πιθανόν δεν έχει αξία για κάποιους άλλους είναι πολύ μεγάλο».
Και ίσως η πιο δυνατή εικόνα του εθελοντισμού και της προσφοράς να μην είναι οι αριθμοί, αλλά ένα χαμόγελο, ένα «ευχαριστώ». Το να προσφέρεις χαρά σε κάποιον και ειδικά σε ένα παιδί, είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για όλους όσοι πρόσφεραν. Γιατί αυτό που για κάποιους μπορεί να μοιάζει κάτι μικρό και ασήμαντο, για κάποιους άλλους μπορεί να είναι ολόκληρος ο κόσμος τους.
