Στην πιο απρόβλεπτη φάση του ο πόλεμος μετά το αιφνίδιο χτύπημα των Ρώσων στην «καρδιά» του Κιέβου: Γιατί ο Πούτιν επιλέγει τώρα την κλιμάκωση

Στον πυρήνα αυτής της αντίφασης βρίσκεται η ρωσική επίθεση στο αρχηγείο της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας, της SBU, στο κέντρο του Κιέβου. Ένα πλήγμα με ιδιαίτερο στρατιωτικό και συμβολικό βάρος, το οποίο το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε «μεγάλη κλιμάκωση» και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι παρουσίασε ως εσκεμμένη απόπειρα να πληγεί η ηγεσία της υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, το ρωσικό drone κατευθύνθηκε προς το γραφείο του επικεφαλής της SBU, Ολεξάντρ Πόκλαντ, ο οποίος δεν τραυματίστηκε. Από την επίθεση τραυματίστηκαν τουλάχιστον 12 άνθρωποι, δύο εκ των οποίων σοβαρά, ενώ προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές στην περιοχή.

Ένα πλήγμα με ισχυρό συμβολισμό

Η SBU δεν είναι μία ακόμη ουκρανική κρατική υπηρεσία. Βρίσκεται στον πυρήνα των επιχειρήσεων ασφαλείας και πληροφοριών του Κιέβου και έχει συνδεθεί με ορισμένα από τα πιο θεαματικά πλήγματα εναντίον ρωσικών στόχων, ακόμη και βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας.

Η επίθεση στο αρχηγείο της, επομένως, μπορεί να ερμηνευθεί και ως μήνυμα της Μόσχας προς τον μηχανισμό που σχεδιάζει και εκτελεί τις ουκρανικές μυστικές και ασύμμετρες επιχειρήσεις.

Η επιλογή του στόχου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της τοποθεσίας του. Το κτήριο βρίσκεται στην καρδιά του Κιέβου, κοντά στον ιστορικό καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας, ο οποίος περιλαμβάνεται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, αλλά και σε περιοχή όπου βρίσκονται ξένες διπλωματικές αποστολές.

Το πλήγμα σημειώθηκε μάλιστα την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη διπλωματική εκδήλωση για τον νέο πρεσβευτή της Ισπανίας. Η Μαδρίτη μίλησε για «απαράδεκτη κλιμάκωση», ενώ το Κίεβο ζήτησε διεθνή καταδίκη και ισχυρότερη πίεση προς τη Ρωσία.

Ο Ζελένσκι προανήγγειλε «χειροπιαστή» απάντηση, μεταφέροντας την αντιπαράθεση στο επόμενο και απολύτως απρόβλεπτο στάδιο: το είδος, την έκταση και τον χρόνο των ουκρανικών αντιποίνων.\

Από τις νυχτερινές επιδρομές στις επιθέσεις όλο το εικοσιτετράωρο

Η ανησυχία δεν προκαλείται μόνο από τον στόχο που επέλεξε η Μόσχα, αλλά και από τη μεταβολή της ρωσικής επιχειρησιακής τακτικής.

Για μεγάλο διάστημα, οι μαζικές επιθέσεις με drones και πυραύλους πραγματοποιούνταν κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πλέον, όπως έγραψαν οι New York Times, η Ρωσία φαίνεται να στρέφεται σε μικρότερες, διαδοχικές και σχεδόν συνεχείς επιδρομές, χρησιμοποιώντας ταχύτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη με κινητήρες τζετ, τα οποία είναι δυσκολότερο να εντοπιστούν και να αναχαιτιστούν.

Οι επιθέσεις εκδηλώνονται ημέρα και νύχτα, καταργώντας στην πράξη οποιαδήποτε προβλέψιμη «ρουτίνα» είχε διαμορφωθεί στο Κίεβο. Οι συναγερμοί διακόπτουν πλέον τις μετακινήσεις, την εργασία, τη λειτουργία των σχολείων, ακόμη και κοινωνικές εκδηλώσεις, εντείνοντας την ψυχολογική και επιχειρησιακή πίεση.

Η ουκρανική πρωτεύουσα βρίσκεται υπό διαρκή αεροπορική απειλή εδώ και περίπου δέκα ημέρες. Την ίδια στιγμή, οι ελλείψεις σε αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot περιορίζουν τη δυνατότητα της ουκρανικής αεράμυνας να αντιμετωπίζει κάθε νέο κύμα επιθέσεων.

Η αλλαγή αυτή δείχνει ότι η Μόσχα δεν επιδιώκει απλώς την πρόκληση υλικών ζημιών. Επιχειρεί να φθείρει τα ουκρανικά αποθέματα, να εξαντλήσει τις μονάδες αεράμυνας και να διατηρήσει την πρωτεύουσα σε μια μόνιμη κατάσταση αβεβαιότητας.

Επιθέσεις σε Οδησσό και Ντνίπρο

Το πλήγμα στο αρχηγείο της SBU δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ρωσικές επιθέσεις καταγράφηκαν στην Οδησσό, στο Ντνίπρο και σε άλλες περιοχές της Ουκρανίας, προκαλώντας νεκρούς, τραυματισμούς και ζημιές σε κατοικίες και μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Στην Οδησσό τραυματίστηκαν τουλάχιστον 17 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων παιδιά, ενώ η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε ότι κατέρριψε 135 ρωσικά drones μέσα σε μία νύχτα.

Στην περιφέρεια του Κιέβου χτυπήθηκε επίσης αποθήκη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, στην οποία φυλάσσονταν ιατρικές και ανθρωπιστικές προμήθειες. Δεν υπήρξαν τραυματισμοί μεταξύ του προσωπικού, αλλά η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις περιορίστηκε εξαιτίας του πυκνού καπνού και των κινδύνων ασφαλείας.

Το περιστατικό εντάσσεται σε μια ευρύτερη και ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα: μέσα στο 2026 έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 20 επιθέσεις σε αποθήκες ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ουκρανία, με τις 15 από αυτές να αφορούν υγειονομικό υλικό.

Η κλιμάκωση, ωστόσο, δεν είναι μονομερής. Η Ουκρανία ενισχύει τις επιθέσεις της στο εσωτερικό της Ρωσίας, με στόχο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, ενεργειακές υποδομές και σημεία στρατιωτικής σημασίας.

Ουκρανικά drones έπληξαν εγκαταστάσεις στο Σότσι και στο Σίριους, προκαλώντας πυρκαγιές, ενώ από επίθεση στην περιοχή του Μπέλγκοροντ σκοτώθηκαν τέσσερις άνθρωποι, μεταξύ των οποίων δύο εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας.

Το Κίεβο επιδιώκει, μέσω αυτών των επιχειρήσεων, να περιορίσει τα έσοδα που επιτρέπουν στη Μόσχα να χρηματοδοτεί τον πόλεμο, αλλά και να καταστήσει σαφές στη ρωσική κοινωνία ότι οι συνέπειες της σύγκρουσης δεν περιορίζονται πλέον στα ουκρανικά εδάφη.

Η στρατηγική αυτή, όμως, αυξάνει τον κίνδυνο μιας αλληλουχίας επιθέσεων και αντιποίνων χωρίς σαφή όρια. Κάθε πλευρά παρουσιάζει τα πλήγματά της ως απάντηση στις ενέργειες της άλλης, με αποτέλεσμα η κλιμάκωση να αποκτά τη δική της δυναμική.

Οι ειρηνευτικές συνομιλίες και η μεγάλη αντίφαση

Όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη νέα αμερικανική προσπάθεια για την αναθέρμανση της διπλωματίας. Οι απεσταλμένοι των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ αναμένεται να επισκεφθούν τη Μόσχα και το Κίεβο, αναζητώντας περιθώρια επανεκκίνησης των ειρηνευτικών συνομιλιών.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε δηλώσει, μόλις μία ημέρα πριν την επίθεση, ότι υπάρχει πιθανότητα να επιτευχθεί συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου. Η ουκρανική ηγεσία, από την πλευρά της, εμφανίζεται επίσης πρόθυμη να συζητήσει, απορρίπτοντας όμως οποιαδήποτε λύση θα επιβράβευε τη ρωσική επιθετικότητα ή θα νομιμοποιούσε τα τετελεσμένα στο πεδίο.

Η επίθεση στην SBU, λίγο πριν από την άφιξη των Αμερικανών απεσταλμένων, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της Μόσχας. Για το Κίεβο, αποτελεί απόδειξη ότι η Ρωσία χρησιμοποιεί τη διπλωματία, χωρίς να περιορίζει τη στρατιωτική πίεση. Για τη Μόσχα, οι ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος λειτουργούν ως επιχείρημα για τη συνέχιση και τη διεύρυνση των επιχειρήσεών της.

Αυτό είναι και το πλέον απρόβλεπτο στοιχείο της νέας φάσης του πολέμου. Δεν πρόκειται απλώς για αύξηση του αριθμού των επιθέσεων, αλλά για ποιοτική αλλαγή των στόχων και των μεθόδων: πλήγματα σε κυβερνητικές εγκαταστάσεις, επιδρομές όλο το εικοσιτετράωρο, χρήση ταχύτερων drones, επιθέσεις σε ανθρωπιστικές υποδομές και ουκρανικά χτυπήματα βαθύτερα στη ρωσική επικράτεια.

Το ενδεχόμενο των συνομιλιών δεν έχει περιορίσει τις επιχειρήσεις. Αντιθέτως, φαίνεται να ωθεί και τις δύο πλευρές να βελτιώσουν τη θέση τους στο πεδίο πριν καθίσουν στο τραπέζι, αυξάνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο ενός λανθασμένου υπολογισμού, που θα... τινάξει στον αέρα κάθε διπλωματική προσπάθεια.

Το πλήγμα στην «καρδιά» της SBU συμπυκνώνει ακριβώς αυτή την αντίφαση: ενώ η διπλωματία επιστρέφει στο προσκήνιο, ο πόλεμος πλησιάζει περισσότερο από ποτέ στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Και ενώ όλοι μιλούν για διαπραγματεύσεις, Ρωσία και Ουκρανία προετοιμάζονται στην πράξη για την επόμενη, πιθανώς σφοδρότερη, ανταλλαγή χτυπημάτων.

ΠΗΓΗ: Πρώτο Θέμα