Η ζωή της άλλαξε βίαια το πρωινό της 11ης Ιουλίου 2011, όταν οι δίδυμοι γιοι της, Μίλτος και Χρίστος Χριστοφόρου, έχασαν τη ζωή τους σε ηλικία μόλις 19 ετών στη φονική έκρηξη στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί.
Από τότε, η Πόπη έγινε για ολόκληρη την Κύπρο «η μάνα των διδύμων του Μαρί». Πίσω όμως από αυτόν τον χαρακτηρισμό υπήρχε μια γυναίκα με ξεκάθαρο λόγο, η οποία δεν αρκέστηκε στις επετείους και στα μνημόσυνα. Μιλούσε για ευθύνες, αμέλεια, δικαιοσύνη και για ένα κράτος που, όπως η ίδια πίστευε, δεν είχε διδαχθεί όσα θα έπρεπε από την τραγωδία.
«Έγιναν ήρωες της ανευθυνότητας κάποιων άλλων»
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές δημόσιες παρεμβάσεις της έγινε το 2018, επτά χρόνια μετά την έκρηξη. Η Πόπη Χριστοφόρου μιλούσε τότε για ένα πολύ ευρύτερο πρόβλημα από το ίδιο το Μαρί, επισημαίνοντας ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία ο κίνδυνος μπορεί να βρίσκεται στην έλλειψη ευθύνης και στην αδυναμία σωστής αξιολόγησης μιας κατάστασης.
«Καθημερινώς επαναλαμβάνεται ένα Μαρί», είχε πει, προσθέτοντας πως «εν καιρώ ειρήνης είναι πολυτέλεια να χάνουμε ανθρώπινες ζωές από αμέλεια κάποιων».
Στην ίδια συνέντευξη είχε μιλήσει και για τον Μίλτο και τον Χρίστο, οι οποίοι εκείνη τη χρονιά θα ήταν 26 ετών. «Θα ήταν δίπλα μας, θα ήμασταν ανέμελοι», έλεγε. Όταν άκουγε να αποκαλούν τα παιδιά της ήρωες, η ίδια απαντούσε με μια φράση που συμπύκνωνε τη δική της αντίληψη για όσα συνέβησαν: «Τι είναι ήρωες τελικά; Έγιναν ήρωες της ανευθυνότητας κάποιων άλλων».
Από πολύ νωρίς ζητούσε απαντήσεις
Η στάση αυτή δεν εμφανίστηκε χρόνια μετά την τραγωδία. Ήδη από τα πρώτα χρόνια η Πόπη Χριστοφόρου ζητούσε δημόσια να αποδοθούν ευθύνες, ενώ το 2012 είχε καλέσει την πολιτική ηγεσία και τους θεσμούς να τοποθετηθούν για τις πειθαρχικές ευθύνες που αφορούσαν το Μαρί.
Η Πόπη δεν μιλούσε μόνο ως μητέρα δύο θυμάτων, αλλά ως πολίτης που ζητούσε απαντήσεις για το πώς μια τέτοια καταστροφή κατέστη δυνατό να συμβεί σε καιρό ειρήνης.
Η «συγγνώμη» στη γενιά του 2011
Δεκατρία χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2024, η Πόπη Χριστοφόρου διεύρυνε ακόμη περισσότερο το μήνυμά της. Μετά το τρισάγιο στο Μαρί απευθύνθηκε στους νέους που επηρεάστηκαν από τις συνέπειες της έκρηξης, μιλώντας για τη «γενιά του 2011» και για τα όνειρα που σταμάτησαν απότομα.
Ζήτησε ένα «μεγάλο συγγνώμη» από εκείνα τα παιδιά, αναφερόμενη σε νέους που διέκοψαν τις σπουδές τους ή δεν κατάφεραν να σπουδάσουν εξαιτίας των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν μετά την έκρηξη. Για την ίδια, όπως είχε εξηγήσει τότε, «το να σταματάς τα όνειρα των παιδιών είναι δολοφονία».
Ήταν μια δήλωση που έδειχνε ότι, όσο περνούσαν τα χρόνια, η ίδια δεν έβλεπε πλέον το Μαρί αποκλειστικά μέσα από την ιστορία της δικής της οικογένειας. Το αντιμετώπιζε ως μια υπόθεση με συνέπειες που ξεπερνούσαν τους 13 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους εκείνο το πρωινό.
Η τελευταία επέτειος
Στις 11 Ιουλίου 2025, δεκατέσσερα χρόνια μετά την έκρηξη, η Πόπη ήταν και πάλι εκεί. Απευθυνόμενη στους δημοσιογράφους, τους ευχαρίστησε επειδή, όπως είπε, για 14 χρόνια παρέμεναν «η φωνή των 13 θυσιασθέντων».
Η τοποθέτησή της εκείνη την ημέρα ήταν από τις πλέον κατηγορηματικές που είχε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Για την Πόπη Χριστοφόρου δεν υπήρχε πλέον κανένα περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας των γεγονότων: «Το Μαρί δεν ήταν τίποτε λιγότερο από έγκλημα», είχε δηλώσει.
Έμελλε να είναι μία από τις τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις της σε επέτειο της τραγωδίας. Έναν χρόνο αργότερα, η συμπλήρωση 15 χρόνων από την έκρηξη τη βρήκε ήδη αντιμέτωπη με τη δική της σοβαρή περιπέτεια υγείας.
Πριν από το Μαρί ήταν απλώς η μαμά του Μίλτου, του Χρίστου και της Γεωργίας
Η δημόσια εικόνα της Πόπης Χριστοφόρου συνδέθηκε αναπόφευκτα με όσα ακολούθησαν την 11η Ιουλίου. Πριν από εκείνο το πρωινό, όμως, ήταν η σύζυγος του Μιχάλη και η μητέρα τριών παιδιών, του Μίλτου, του Χρίστου και της Γεωργίας.
Σε παλαιότερα αφιερώματα είχε μιλήσει για διαφορετικές εικόνες από εκείνες με τις οποίες τους γνώρισε η Κύπρος. Για τα παιδικά τους χρόνια, τα Χριστούγεννα, τα τραγούδια που τους μάθαινε και τις οικογενειακές στιγμές που είχαν καταγραφεί σε βίντεο πολύ πριν τα δύο αγόρια φορέσουν τη στολή του ναύτη.
Ίσως γι’ αυτό επέμενε όλα αυτά τα χρόνια να μιλά για εκείνους με τα ονόματά τους. Πριν γίνουν «οι δίδυμοι του Μαρί», ήταν ο Μίλτος και ο Χρίστος της. Δύο νέοι που περίμεναν να τελειώσουν τη στρατιωτική τους θητεία και να αρχίσουν τη ζωή τους.
«Η Πόπη στάθηκε βράχος»
Για τη γυναίκα πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις είχε μιλήσει ο σύζυγός της, Μιχάλης Χριστοφόρου. Αναφερόμενος στη διαδρομή της οικογένειας μετά το 2011, την είχε χαρακτηρίσει «βράχο», περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο κράτησε την οικογένεια όρθια.
Η ίδια απέφευγε να παρουσιάζει τον εαυτό της ως σύμβολο. Η δημόσια παρουσία της είχε σχεδόν πάντοτε ως αφετηρία τα παιδιά της και κατέληγε στο ίδιο ερώτημα: τι έμαθε τελικά η Πολιτεία από το Μαρί και κατά πόσο μπορεί να αποτρέψει μια νέα τραγωδία που θα προκύψει από αμέλεια και έλλειψη ευθύνης.
Το αντίο του Δίπλαρου και του Φουρλά
Η Πόπη Χριστοφόρου έφυγε από τη ζωή το απόγευμα της Κυριακής, έπειτα από μάχη που έδινε τα τελευταία χρόνια με τον καρκίνο. Η κατάσταση της υγείας της είχε επιδεινωθεί τις τελευταίες ημέρες και νοσηλευόταν, πριν γίνει γνωστή η είδηση του θανάτου της.
Ο Ευθύμιος Δίπλαρος την αποχαιρέτησε ως «την ηρωίδα μάνα των διδύμων του Μαρί», μιλώντας για έναν άνθρωπο που αγάπησε και θαύμασε βαθιά. Στο μήνυμά του αναφέρθηκε στη δύναμη με την οποία πορεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια και έκλεισε με την εικόνα μιας μητέρας που ξανασμίγει με τα παιδιά της.
Το δικό του αντίο έστειλε και ο Λουκάς Φουρλάς, ο οποίος διατηρούσε στενή σχέση μαζί της. «Η Πόπη, η μάνα των δίδυμων ηρώων μας στο Μαρί, πέταξε απόψε ψηλά, να συναντήσει ξανά τους λεβέντες της», έγραψε, ευχόμενος να αγκαλιάσει ξανά τα παιδιά της.
Μια φωνή που συνδέθηκε με το Μαρί
Για δεκαπέντε χρόνια η Πόπη Χριστοφόρου επέστρεφε δημόσια στην 11η Ιουλίου, όχι για να επαναλαμβάνει απλώς την προσωπική της ιστορία, αλλά για να επιμένει σε όσα θεωρούσε ότι δεν έπρεπε να ξεχαστούν. Από το «ήρωες της ανευθυνότητας κάποιων άλλων» του 2018 μέχρι το «το Μαρί δεν ήταν τίποτε λιγότερο από έγκλημα» του 2025, ο λόγος της παρέμεινε σταθερός και αιχμηρός.
Η Κύπρος θα τη θυμάται αναπόφευκτα ως τη μητέρα του Μίλτου και του Χρίστου. Η δική της διαδρομή, όμως, άφησε κάτι περισσότερο από αυτή την ιδιότητα. Άφησε μια επίμονη δημόσια φωνή που για δεκαπέντε χρόνια απαιτούσε ευθύνη, δικαίωση και μνήμη, ώστε μαζί με τα πρόσωπα των 13 ανθρώπων να παραμένει ζωντανό και το μάθημα που, όπως η ίδια έλεγε, η κοινωνία δεν είχε ακόμη καταφέρει να μάθει.
Σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται 24χρονος μοτοσικλετιστής, ο οποίος τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε χθες βράδυ στην επαρχία Αμμοχώστου.