Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν ανακοίνωσε ακόμη επίσημα την υποψηφιότητά του, αλλά μετά τις τελευταίες δηλώσεις του στον ALPHA, είναι δύσκολο πλέον να υποστηριχθεί ότι το ενδεχόμενο, βρίσκεται απλώς στο στάδιο της διερεύνησης. Ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, δήλωσε ξεκάθαρα ότι, εάν διαπιστώσει πως χάνεται η προοπτική μιας ενωμένης πατρίδας, θα είναι υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, αφήνοντας ταυτόχρονα σκόπιμα αδιευκρίνιστο το κρίσιμο ερώτημα: θα διεκδικήσει το χρίσμα του ΔΗΣΥ ή θα επιλέξει διαφορετικό δρόμο;
Αυτή η εκκρεμότητα, είναι που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία, στην Πινδάρου. Εάν ο Αβέρωφ, αποφασίσει να διεκδικήσει το χρίσμα, η αναμέτρηση θα γίνει μέσα στους κανόνες του κόμματος και το αποτέλεσμα, θα είναι δεσμευτικό για όλους. Εάν, όμως, αποφασίσει να ανακοινώσει ανεξάρτητη υποψηφιότητα, τότε το ζήτημα παύει να είναι μια εσωκομματική αντιπαράθεση και μετατρέπεται σε ανοιχτή πολιτική πρόκληση προς τον ίδιο τον ΔΗΣΥ.
Αυτό είναι το σενάριο που σήμερα μοιάζει να φοβίζει περισσότερο την Πινδάρου και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς, γιατί. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν είναι ένας υποψήφιος, που έρχεται από τον χώρο της ευρύτερης Δεξιάς, για να διεκδικήσει ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος. Είναι ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ο άνθρωπος που ηγήθηκε της παράταξης για χρόνια, γνωρίζει τη βάση της και έχει διαμορφώσει προσωπικές σχέσεις, με ένα μεγάλο μέρος του κομματικού μηχανισμού. Μια ανεξάρτητη κάθοδός του, επομένως, δεν θα ήταν μια απλή παράλληλη υποψηφιότητα. Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε δοκιμασία συνοχής για ολόκληρη την παράταξη.
Τι ακριβώς επιδιώκει ο Αβέρωφ;
Θέλει να προλάβει τις εσωκομματικές εξελίξεις και να διασφαλίσει ότι το όνομά του, θα βρίσκεται στο τραπέζι πριν κλειδώσει οποιαδήποτε άλλη υποψηφιότητα; Θέλει να ασκήσει πίεση, προς την ηγεσία του ΔΗΣΥ ώστε η δική του υποψηφιότητα να αντιμετωπιστεί ως η βασική επιλογή της παράταξης; Ή έχει ήδη αρχίσει να προετοιμάζει το έδαφος, για μια ανεξάρτητη κάθοδο, στην οποία θα επιχειρήσει να υπερβεί τα κομματικά όρια με όχημα το Κυπριακό;
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, έχει συνδέσει την πιθανή υποψηφιότητά του με το Κυπριακό, παρουσιάζοντας την απόφασή του, ως πολιτική ανάγκη, που θα προκύψει εάν χαθεί η προοπτική λύσης. Πρόκειται, για ένα αφήγημα που του επιτρέπει να μεταφέρει τη συζήτηση από το στενό κομματικό πεδίο, σε ένα ευρύτερο εθνικό πλαίσιο. Εάν τελικά επιλέξει την ανεξάρτητη κάθοδο, θα μπορεί να υποστηρίξει, ότι δεν κινείται εναντίον του ΔΗΣΥ, αλλά ότι θεωρεί πως η συγκυρία, απαιτεί μια διαφορετική πολιτική επιλογή. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη για την Πινδάρου. Γιατί πώς αντιμετωπίζεις έναν πρώην πρόεδρο του κόμματός σου όταν εκείνος δεν εμφανίζεται ως αντίπαλος του ΔΗΣΥ, αλλά ως πολιτικός που υποστηρίζει ότι υπηρετεί έναν μεγαλύτερο στόχο από την κομματική διαδικασία;
Και στη μέση η Αννίτα
Η κατάσταση, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, λόγω της παρουσίας της Αννίτας Δημητρίου. στο ίδιο πολιτικό κάδρο. Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, αποτελεί ήδη ένα από τα βασικά ονόματα που συζητούνται για τις Προεδρικές του 2028, ενώ ο ίδιος ο Αβέρωφ Νεοφύτου, έχει πλέον τοποθετήσει ανοιχτά τη δική του υποψηφιότητα στο τραπέζι.
Μήπως η κίνηση Αβέρωφ αποτελεί και μήνυμα προς την Αννίτα; Και ακόμη περισσότερο, μήπως μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα θα μπορούσε να αποτελέσει πολιτική απάντηση στη μεταξύ τους σχέση και στις ισορροπίες που διαμορφώθηκαν, μετά τις εκλογές του 2023;
Η λέξη «εκδίκηση» είναι βαριά. Ωστόσο, πολιτικά, το ερώτημα θα τεθεί αναπόφευκτα. εάν ο Αβέρωφ επιλέξει να παρακάμψει την κομματική διαδικασία και να ανακοινώσει υποψηφιότητα, απέναντι σε μια ηγεσία που θα έχει επιλέξει διαφορετικό δρόμο.
Γιατί τότε η σύγκρουση δεν θα αφορά μόνο δύο πρόσωπα. Θα αφορά δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το πώς πρέπει να λαμβάνονται οι μεγάλες αποφάσεις στον ΔΗΣΥ.
Η μία περνά μέσα από το κόμμα και τις διαδικασίες του. Η άλλη, θα περνά μέσα από την προσωπική πολιτική νομιμοποίηση και την απευθείας προσφυγή, στην κοινωνία. Αυτή, θα είναι μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση, από μια απλή μάχη για το χρίσμα.
Το μεγάλο στοίχημα του Αβέρωφ
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, γνωρίζει ότι μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα, θα έχει κόστος. Θα πρέπει να εξηγήσει, γιατί ένας πολιτικός που επί χρόνια υπερασπίστηκε τη σημασία της κομματικής παράταξης και των διαδικασιών της, επιλέγει να διεκδικήσει την Προεδρία, έξω από αυτές.
Θα πρέπει επίσης, να εξηγήσει. τι άλλαξε από το 2023 μέχρι σήμερα και γιατί η σημερινή συγκυρία δικαιολογεί μια διαφορετική πολιτική επιλογή.
Από την άλλη πλευρά όμως, η ίδια η Πινδάρου θα πρέπει να απαντήσει σε ένα εξίσου δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί να διαχειριστεί έναν πρώην πρόεδρο, που εξακολουθεί να διαθέτει πολιτικό κεφάλαιο, μέσα στον ίδιο χώρο και αποφασίζει να διεκδικήσει την Προεδρία, χωρίς να περιμένει το αποτέλεσμα μιας εσωκομματικής διαδικασίας;