Οι ερευνητές ανέλυσαν όγκους και υγιείς ιστούς από σχεδόν 500 κατοικίδιες γάτες σε πέντε χώρες, δημιουργώντας την πρώτη μεγάλης κλίμακας χαρτογράφηση του «ογκογονιδιώματος» της οικόσιτης γάτας. Στη διεθνή ερευνητική ομάδα συμμετείχαν επιστήμονες από το Wellcome Sanger Institute, το Ontario Veterinary College του Πανεπιστημίου του Γουέλφ, το Πανεπιστήμιο της Βέρνης και άλλα ιδρύματα.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα αφορούσε τους επιθετικούς όγκους του μαστού. Σε περισσότερο από το 50% των όγκων που εξετάστηκαν εντοπίστηκε μετάλλαξη στο γονίδιο FBXW7, το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο της ανάπτυξης και της διαίρεσης των κυττάρων. Μεταλλάξεις του ίδιου γονιδίου εμφανίζονται και στον ανθρώπινο καρκίνο του μαστού και έχουν συσχετιστεί με δυσμενέστερη πρόγνωση.
Οι ομοιότητες δεν περιορίστηκαν σε έναν μόνο τύπο καρκίνου. Οι επιστήμονες εντόπισαν κοινά γενετικά χαρακτηριστικά σε καρκίνους που προσβάλλουν το αίμα, τα οστά, τους πνεύμονες, το δέρμα, το γαστρεντερικό σύστημα και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι καρκίνοι στις γάτες και στους ανθρώπους είναι ίδιοι. Δείχνει όμως ότι ορισμένοι βασικοί μηχανισμοί ανάπτυξης των όγκων είναι κοινοί στα δύο είδη.
Οι γάτες έχουν και ένα ακόμη χαρακτηριστικό που τις κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες για την έρευνα: ζουν στο ίδιο περιβάλλον με τους ανθρώπους. Εκτίθενται σε ορισμένους από τους ίδιους ατμοσφαιρικούς ρύπους, στον καπνό και σε χημικές ουσίες που υπάρχουν μέσα στο σπίτι. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η μελέτη καρκίνων που εμφανίζονται φυσικά στα κατοικίδια μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν το γενετικό υπόβαθρο και το περιβάλλον στην εμφάνιση της νόσου.
«Η μελέτη μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα γιατί αναπτύσσεται ο καρκίνος στις γάτες και στους ανθρώπους, πώς ο κόσμος γύρω μας επηρεάζει τον κίνδυνο και, ενδεχομένως, να βρούμε νέους τρόπους πρόληψης και θεραπείας», δήλωσε ο Τζέφρι Γουντ, καθηγητής παθοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γουέλφ και ένας από τους επικεφαλής της έρευνας.
Η μελέτη έδωσε και μια πρώτη ένδειξη για το πώς αυτές οι γενετικές πληροφορίες θα μπορούσαν κάποτε να αξιοποιηθούν θεραπευτικά. Ορισμένα χημειοθεραπευτικά φάρμακα φάνηκαν αποτελεσματικότερα σε δείγματα όγκων μαστού από γάτες που έφεραν τη μετάλλαξη FBXW7.
Οι ερευνητές τονίζουν, ωστόσο, ότι το αποτέλεσμα παρατηρήθηκε μόνο σε δείγματα ιστών στο εργαστήριο. Δεν αποδεικνύει ότι η ίδια θεραπευτική προσέγγιση θα είναι αποτελεσματική σε ζωντανές γάτες ή σε ανθρώπους και απέχει ακόμη από οποιαδήποτε κλινική εφαρμογή. Δείχνει όμως πώς η γενετική ανάλυση ενός όγκου θα μπορούσε στο μέλλον να βοηθήσει στην επιλογή της καταλληλότερης θεραπείας.
Αυτή είναι η βασική αρχή της ογκολογίας ακριβείας: αντί όλοι οι καρκίνοι του ίδιου τύπου να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, η θεραπεία προσαρμόζεται στα ιδιαίτερα μοριακά και γενετικά χαρακτηριστικά κάθε όγκου.
Η έρευνα εντάσσεται παράλληλα στην προσέγγιση της «Ενιαίας Ιατρικής» (One Medicine), σύμφωνα με την οποία η ανθρώπινη και η κτηνιατρική ιατρική μπορούν να αντλούν γνώση η μία από την άλλη. Οι γάτες δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως εργαστηριακό μοντέλο: αναπτύσσουν φυσικά καρκίνο, ζουν για χρόνια στο ίδιο περιβάλλον με τους ανθρώπους και μπορούν να προσφέρουν πληροφορίες χρήσιμες και για τα δύο είδη.
Οι επιστήμονες δημιούργησαν επίσης έναν ελεύθερα διαθέσιμο ερευνητικό πόρο με τα γενετικά δεδομένα που συγκεντρώθηκαν, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από άλλες ερευνητικές ομάδες. Ο στόχος είναι διπλός: να αναπτυχθούν καλύτερες και περισσότερο εξατομικευμένες θεραπείες για τις γάτες και, παράλληλα, να εντοπιστούν μηχανισμοί που αξίζει να διερευνηθούν περαιτέρω και στην ανθρώπινη ογκολογία.
Πηγή: lifo.gr