Σύμφωνα με την κ. Δημητρίου, η εκδήλωση έλαβε χώρα λίγες μόλις ώρες πριν από την επέτειο της κυπριακής ανεξαρτησίας, «μιας ανεξαρτησίας που οφείλουμε να προστατεύσουμε και να διαφυλάξουμε όσο τίποτε άλλο, ως θεμέλιο του αγώνα μας για ελευθερία, επανένωση και δικαίωση του τόπου μας».
«Γι’ αυτά τα κατεχόμενα χωριά είμαστε σήμερα εδώ, για τον Άγιο Ανδρόνικο, το χωριό της Καρπασίτισσας Αγίας Φωτεινής, ή Αγίας Φωτούς, της γιάτρισσας των ματιών. Με την εκκλησία, που τα 50 και πλέον χρόνια της κατοχής, έφεραν στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης και που διασώθηκε με την παρέμβαση της Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής για την Πολιτιστική Κληρονομιά και την ουσιαστική συμβολή των ανθρώπων της κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ανέφερε στη συνέχεια.
Όπως σημείωσε, η ετήσια συνεστίαση είναι μια στιγμή σύνδεσης όλων των προσφύγων, εκείνων που έζησαν και δημιούργησαν στον τόπο με εκείνους που σήμερα έχουν την ευθύνη να διαφυλάξουν την παρακαταθήκη του, «και αυτή η συνέχεια είναι ίσως το σημαντικότερο όπλο μας απέναντι στη λήθη».
Εξέφρασε επίσης συγχαρητήρια τη δημιουργία του Λευκώματος με τις 50 υφάντριες του χωριού και τα μοναδικά τους υφαντά και για την ανάδειξη της παράδοσης της μεταξουργίας και της υφαντικής, για την συμπερίληψη της κοινότητας στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO για την τέχνη της μεταξουργίας, την υφαντική και τα μεταξωτά υφαντά του Αγίου Ανδρονίκου, αλλά και για τη συνεργασία με το Κυπριακό Μουσείο Τροφίμων και Διατροφής και τη δημιουργία ντοκιμαντέρ.
Συνεχάρη επίσης τους νέους του Αγίου Ανδρονίκου, το Σωματείο Νέων, τον Θεατρικό Όμιλο και σε όλους όσοι συμμετέχουν στις εκδηλώσεις και στις παραστάσεις που αναβιώνουν τη ζωή του χωριού πριν από το 1974.
«Γιατί όταν οι νέοι μας γνωρίζουν την ιστορία του τόπου τους, η γνώση δεν μένει στο παρελθόν, γίνεται ευθύνη για το μέλλον, και αυτή η ευθύνη συνδέεται άμεσα με το χρέος μας απέναντι στους πεσόντες και αγνοουμένους του Αγίου Ανδρονίκου: τον Οδυσσέα Ηλία, τον Μιχαλάκη Κουμή, τον Παναγιώτη Ζαχαρίου, τον Νίκο Κυριάκου, τον Μιχάλη Παράσχου και τον Παναγιώτη Κιοττή. Τους τιμούμε όχι μόνο με μνημόσυνα και λόγια, αλλά με τη συνέχιση της προσπάθειας για δικαίωση του τόπου μας, γιατί η ιστορική συνείδηση αποκτά πραγματικό νόημα όταν συνοδεύεται από ευθύνη και αγώνα», σημείωσε περαιτέρω.
«Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως πρώτιστο μέλημά μας παραμένει η επιστροφή στις πατρογονικές μας εστίες, η απελευθέρωση, η επανένωση, η λύτρωση του τόπου μας, τίποτα λιγότερο, και είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι να δικαιωθούμε. Γιατί ο Άγιος Ανδρόνικος, όπως και κάθε κατεχόμενο χωριό μας, δεν είναι μόνο ένας τόπος που θυμόμαστε, είναι ένας τόπος που ζει μέσα μας. Και όσο τον θυμόμαστε, όσο τον γνωρίζουμε και όσο μεταδίδουμε την ιστορία του στις επόμενες γενιές, θα παραμένει ζωντανός», κατέληξε.
