Ο Δημοκρατικός Συναγερμός εισέρχεται πλέον σε μια από τις πιο κρίσιμες και πολιτικά ενδιαφέρουσες περιόδους της σύγχρονης εσωκομματικής του ιστορίας, καθώς η απόφαση του Πολιτικού Γραφείου την Παρασκευή, να ανοίξει και επισήμως τον δρόμο για την επιλογή του υποψηφίου των Προεδρικών του 2028, μεταφέρει τη συζήτηση από το επίπεδο των διεργασιών, σε εκείνο, των συγκεκριμένων αποφάσεων. Η Πινδάρου, έχει πλέον ημερομηνίες, έχει κανόνες και έχει μπροστά της μια διαδικασία, μέσα από την οποία η βάση του κόμματος θα κληθεί, για πρώτη φορά με αυτόν τον τρόπο, να αποφασίσει ποιο πρόσωπο, θα πάρει το χρίσμα.
Το Πολιτικό Γραφείο, έπειτα από πολύωρη συνεδρίαση και εκτενή συζήτηση, αποφάσισε ομόφωνα η υποβολή των υποψηφιοτήτων να γίνει στις 26 Οκτωβρίου και η Παγκύπρια Εκλογική Συνέλευση στις 28 Νοεμβρίου, μεταθέτοντας έτσι το αρχικό χρονοδιάγραμμα, κατά περίπου δύο εβδομάδες. Παράλληλα, αποφασίστηκε η σύσταση πενταμελούς Εφορευτικής Επιτροπής, ενώ το μήνυμα της ηγεσίας ήταν πως όλοι οι ενδιαφερόμενοι, θα πρέπει να σεβαστούν την ετυμηγορία των μελών.
Πίσω όμως από την ομόφωνη απόφαση, υπάρχει ένα πολιτικό παρασκήνιο, που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η παράταση, δεν ήταν απλώς μια τεχνική διευθέτηση του ημερολογίου, καθώς οι υποψήφιοι χρειάζονται χρόνο για να συγκεντρώσουν τις απαιτούμενες 500 υπογραφές, εκ των οποίων οι 100 θα πρέπει να προέρχονται από μέλη του Ανώτατου Συμβουλίου. Η διαδικασία αυτή, αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο τεστ οργανωτικής παρουσίας κάθε υποψηφιότητας και εξηγεί γιατί το αρχικό χρονοδιάγραμμα θεωρήθηκε από ορισμένους ενδιαφερόμενους, ιδιαίτερα πιεστικό.
Η Αννίτα Δημητρίου επιχείρησε, μάλιστα, να δώσει στη συγκεκριμένη διαδικασία έναν διαφορετικό χαρακτήρα, εισηγούμενη όπως τα οργανωμένα σώματα του ΔΗΣΥ, πλην των μελών του Πολιτικού Γραφείου, υπογράψουν ως στηρίζοντες όλους τους ενδιαφερόμενους υποψηφίους. Η πρόταση παρουσιάστηκε ως πράξη ενότητας, ώστε η συλλογή των υπογραφών, να μη μετατραπεί σε μια πρόωρη εσωκομματική σύγκρουση και τα στελέχη να μην υποχρεωθούν από αυτό το στάδιο,να πάρουν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, εάν αναλογιστεί κανείς, ότι η ίδια η Αννίτα Δημητρίου έχει ήδη δηλώσει το ενδιαφέρον της, να διεκδικήσει το χρίσμα. Η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, επιμένει στη θεσμική διάσταση της διαδικασίας, υπογραμμίζοντας ότι δεν είναι η ηγεσία, ούτε το Πολιτικό Γραφείο που θα αποφασίσουν, αλλά τα μέλη της παράταξης. Η πολιτική της γραμμή, επομένως, είναι σαφής: η μάχη πρέπει να δοθεί μέσα από τους κανόνες που έχουν συμφωνηθεί και το τελικό αποτέλεσμα,να προκύψει από τη βάση.
Το ενδιαφέρον είναι, ότι η Αννίτα δεν εμφανίζεται να αντιμετωπίζει την υποψηφιότητά της, μόνο ως προσωπική διεκδίκηση. Ως πρόεδρος του κόμματος, επιχειρεί να προσδώσει στη διαδικασία χαρακτήρα θεσμικής ανανέωσης, σε μια προσπάθεια να πείσει ότι ο ΔΗΣΥ, μπορεί να περάσει στην επόμενη φάση χωρίς η εσωκομματική αναμέτρηση να εξελιχθεί σε προσωπική σύγκρουση. Η ίδια, άλλωστε, έθεσε ενώπιον του Πολιτικού Γραφείου ακόμη και την προοπτική περαιτέρω παράτασης, υποστηρίζοντας ότι δεν θα είχε πρόβλημα οι διαδικασίες να πάνε ακόμη και μέχρι τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο, ενώ συνδύασε τη θέση αυτή με την ανάγκη να προστατευθεί η ενότητα της παράταξης.
Απέναντι σε αυτή την εικόνα, βρίσκεται το μεγάλο ερωτηματικό της διαδικασίας, το οποίο ακούει στο όνομα Αβέρωφ Νεοφύτου.
Ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ, έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή του, να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2028, δεν έχει όμως μέχρι σήμερα ξεκαθαρίσει με τον ίδιο τρόπο, εάν θα επιδιώξει το χρίσμα μέσα από την εσωκομματική διαδικασία, ή εάν θα ακολουθήσει διαφορετική διαδρομή. Η απουσία του από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, λόγω παρουσίας του στο εξωτερικό, δεν έδωσε απάντηση στο ερώτημα, ενώ η επιστολή του προς την ηγεσία, ότι δεν θα μπορούσε να παρευρεθεί διατήρησε το ζήτημα ανοικτό.
Ωστόσο, η ανάρτηση του Αβέρωφ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λίγο πριν από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί άσχετη με το κλίμα που έχει δημιουργηθεί. Απευθυνόμενος με ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο στον κόσμο του ΔΗΣΥ, μίλησε για την κοινή πορεία των τελευταίων 50 χρόνων, για τις δύσκολες και τις εύκολες στιγμές της παράταξης και διαβεβαίωσε τη βάση ότι «δεν θα σας προδώσω ποτέ», καταλήγοντας με το μήνυμα «μαζί προχωράμε».
Η ανάρτηση δεν αποτελεί, ασφαλώς, επίσημη δήλωση ότι ο Αβέρωφ θα συμμετάσχει στις εσωκομματικές εκλογές. Πολιτικά, όμως, η επιλογή των λέξεων, έχει τη δική της βαρύτητα, διότι ο τέως πρόεδρος δεν απευθύνθηκε απλώς στην κοινωνία, αλλά έκανε ειδική αναφορά στους «Συναγερμικούς συναγωνιστές» και στην ιστορική παράταξη, επιχειρώντας να επαναβεβαιώσει έναν δεσμό με τη βάση σε μια στιγμή κατά την οποία ακριβώς αυτός ο δεσμός βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό σημείο της υπόθεσης. Εάν ο Αβέρωφ Νεοφύτου, επιλέξει τελικά να μπει στην εσωκομματική διαδικασία, τότε η αναμέτρηση με την Αννίτα Δημητρίου αποκτά μια εντελώς διαφορετική διάσταση, καθώς δεν θα πρόκειται απλώς για δύο υποψηφιότητες, αλλά για δύο διαφορετικές πολιτικές διαδρομές μέσα στον ίδιο χώρο. Η μία, θα εκπροσωπείται από την εν ενεργεία πρόεδρο του κόμματος, η οποία θέτει ως κεντρικό σημείο αναφοράς τη βάση, το καταστατικό και τη θεσμική διαδικασία, ενώ η άλλη θα προέρχεται από έναν πρώην πρόεδρο, που διαθέτει πολυετή σχέση με την παράταξη και επιχειρεί ήδη να επικοινωνήσει απευθείας με τον κόσμο του ΔΗΣΥ.
Στην εξίσωση βρίσκεται ασφαλώς και ο Γιώργος Παμπορίδης, ο οποίος έχει επιβεβαιώσει την πρόθεσή του, να κινηθεί προς την υποψηφιότητα και είχε θέσει επιφυλάξεις για τον χρόνο που απαιτείται ώστε να οργανωθεί σωστά η διαδικασία. Η παρουσία του σημαίνει ότι, μέχρι αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει δεδομένο πως η μάχη θα περιοριστεί σε δύο πρόσωπα.
Το πραγματικό πολιτικό στοίχημα για τον ΔΗΣΥ, ωστόσο, βρίσκεται πέρα από τις 500 υπογραφές και πέρα από την κάλπη της 28ης Νοεμβρίου. Είναι το κατά πόσο η παράταξη θα μπορέσει να μετατρέψει μια αναπόφευκτα ανταγωνιστική διαδικασία, σε μηχανισμό επανασυσπείρωσης και όχι σε αφορμή για νέα εσωκομματική ρήξη. Το Πολιτικό Γραφείο, ζήτησε από όλους τους ενδιαφερόμενους να σεβαστούν την ετυμηγορία των μελών, δίνοντας ουσιαστικά από τώρα το στίγμα για το τι θα πρέπει να συμβεί την επόμενη ημέρα.
Μέχρι τις 26 Οκτωβρίου, λοιπόν, το πρώτο μεγάλο ερώτημα, θα είναι ποιοι θα καταφέρουν να συγκεντρώσουν τις 500 υπογραφές και ποιοι θα μπουν επισήμως στην κούρσα. Μέχρι τις 28 Νοεμβρίου, το ενδιαφέρον θα μεταφερθεί στη δυναμική που θα αναπτύξει κάθε υποψηφιότητα στη βάση. Όμως, πολύ πριν ανοίξουν οι κάλπες, η απάντηση του Αβέρωφ Νεοφύτου, θα έχει ήδη διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σκηνικό.
Γιατί η Αννίτα Δημητρίου έχει ήδη δηλώσει παρούσα, ο Γιώργος Παμπορίδης κινείται προς την ίδια κατεύθυνση και ο Αβέρωφ Νεοφύτου, χωρίς ακόμη να έχει αποκαλύψει πλήρως τα χαρτιά του, φρόντισε το Σάββατο να υπενθυμίσει στη συναγερμική βάση, ότι η δική του σχέση με την παράταξη, παραμένει ενεργή.
Η επόμενη κίνησή του είναι, συνεπώς, εκείνη που όλοι στην Πινδάρου αναμένουν, όχι μόνο επειδή θα ξεκαθαρίσει το σκηνικό των υποψηφιοτήτων, αλλά επειδή θα δείξει και ποιο θα είναι τελικά το πολιτικό περιεχόμενο της μάχης για τον ΔΗΣΥ του 2028.
