Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η πολιτική ζωή της χώρας, μπαίνει σε προεκλογικό mood κάπως βιαστικά. Η άλλη ανάγνωση, ωστόσο, είναι πως τα κόμματα γνωρίζουν ότι οι Προεδρικές δεν κρίνονται μόνο κατά την προεκλογική περίοδο. Οι συμμαχίες, οι υποψηφιότητες και οι πολιτικές συγκλίσεις, χρειάζονται χρόνο για να οικοδομηθούν. Και αυτός ακριβώς ο χρόνος φαίνεται να αξιοποιείται ήδη.
Ο ΔΗΣΥ έχει προχωρήσει περισσότερο από όλους, σε επίπεδο εσωκομματικού σχεδιασμού, έχοντας ανοίξει τη διαδικασία για την επιλογή του υποψηφίου του, για το 2028. Η κίνηση αυτή, έχει επιταχύνει αναπόφευκτα και τις διεργασίες στα υπόλοιπα κόμματα, τα οποία καλούνται πλέον να αποφασίσουν εάν θα κινηθούν αυτόνομα, ή θα αναζητήσουν ευρύτερες συνεργασίες.
Στο ΔΗΚΟ, η συζήτηση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Ο πρόεδρος του κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις για το εάν το ΔΗΚΟ θα κατέλθει με δικό του υποψήφιο, θα στηρίξει υποψήφιο άλλου κόμματος, ή θα επαναλάβει τη στήριξη προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη.
Την ίδια ώρα, όμως, ο βουλευτής του κόμματος Ζαχαρίας Κουλίας έκανε ένα βήμα παραπέρα. Δημόσια τοποθέτησή του, έφερε στο προσκήνιο την άποψη ότι σημαντική μερίδα της κομματικής βάσης, επιθυμεί την υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου στις Προεδρικές. Ο ίδιος συνέδεσε το ενδεχόμενο αυτό, με την περίπτωση κατά την οποία δεν θα υπάρξει συμφωνία για ευρύτερη συνεργασία.
Η παρέμβαση Κουλία δεν αποτελεί κομματική απόφαση, καταγράφει όμως μια υπαρκτή εσωτερική συζήτηση. Και το ερώτημα για το ΔΗΚΟ είναι πλέον διπλό: ποιον θα στηρίξει και κυρίως, με ποιους θα μπορούσε να συνεργαστεί.
Στην άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, το ΑΚΕΛ έχει ήδη ξεκινήσει τις δικές του διαδικασίες για την επιλογή υποψηφίου. Το κόμμα. δεν έχει ακόμη ανοίξει επισήμως τη συζήτηση ονομάτων, με τις τελικές αποφάσεις να αναμένονται μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2027, σύμφωνα με τον Στέφανο Στεφάνου. Παράλληλα, όμως, έχει καταστεί σαφές ότι η ηγεσία εξετάζει το ενδεχόμενο συνεργασιών, με άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Εδώ, βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια του παζλ του 2028: η σχέση ΑΚΕΛ – ΑΛΜΑ.
Το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, έχει καταστήσει σαφές ότι αναζητεί μια υπερκομματική υποψηφιότητα και έχει ανοίξει κύκλο επαφών με πολιτικές δυνάμεις. Στο πλαίσιο αυτό, το ΑΚΕΛ αποτελεί έναν από τους χώρους με τους οποίους το ΑΛΜΑ μπορεί να συνομιλήσει. Ωστόσο, υπάρχει μια βασική προϋπόθεση που περιπλέκει τα πράγματα.
Το όνομα του Ανδρέα Μαυρογιάννη δεν φαίνεται να αποτελεί επιλογή για το ΑΛΜΑ. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι το κόμμα του δεν προτίθεται να στηρίξει υποψηφιότητα Μαυρογιάννη, ενώ έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να βρίσκεται και το δικό του όνομα στο τραπέζι, εφόσον προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες και η απαιτούμενη στήριξη.
Αυτό δημιουργεί έναν σημαντικό πολιτικό γρίφο για το ΑΚΕΛ. Από τη μία, ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, έχει ήδη επανέλθει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση και δεν κρύβει το ενδιαφέρον του για τις Προεδρικές. Από την άλλη, μια επιλογή του ΑΚΕΛ προς αυτή την κατεύθυνση, θα μπορούσε να δυσκολέψει μια πιθανή συνεννόηση με το ΑΛΜΑ, το οποίο έχει αποκλείσει το συγκεκριμένο όνομα.
Και έτσι, η συζήτηση μεταφέρεται αναπόφευκτα στο ερώτημα του «κοινού υποψηφίου». Εάν ΑΚΕΛ και ΑΛΜΑ θελήσουν να διερευνήσουν μια κοινή πορεία, θα πρέπει να αναζητήσουν πρόσωπο, που να μπορεί να συγκεντρώσει ευρύτερη αποδοχή και να υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια. Το ενδεχόμενο αυτό, βρίσκεται σήμερα στο επίπεδο των διεργασιών και των συζητήσεων και όχι μιας τελικής συμφωνίας.
Το γεγονός, πάντως, ότι το ΑΛΜΑ έχει ήδη αρχίσει επαφές με πολιτικές δυνάμεις, δείχνει ότι δεν επιθυμεί να περιμένει μέχρι την τελευταία στιγμή. Παράλληλα, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης διατηρεί ανοιχτή τη δική του πολιτική επιλογή, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο μιας αυτόνομης υποψηφιότητας.
Στο ΕΛΑΜ, η προσέγγιση είναι περισσότερο συγκρατημένη ως προς τον χρόνο λήψης των τελικών αποφάσεων. Ο Χρίστος Χρίστου έχει υπογραμμίσει ότι υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος μέχρι το 2028 και ότι προέχουν τα μεγάλα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά στην κοινωνία. Η θέση που διατυπώθηκε είναι πως οι αποφάσεις θα ληφθούν μετά την ολοκλήρωση των εσωκομματικών διαδικασιών και αφού αξιολογηθούν τα δεδομένα που θα έχουν διαμορφωθεί.
Η στάση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το ΕΛΑΜ βρίσκεται αυτή την περίοδο σε μια διαδικασία εσωτερικής ανασυγκρότησης και εκλογών. Με άλλα λόγια, η ηγεσία του κόμματος δεν επιθυμεί να προκαταλάβει από τώρα τις αποφάσεις της για το 2028.
Κάπως έτσι διαμορφώνεται ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο όλοι συνομιλούν με φόντο τις προεδρικές του 2028, αλλά κανείς δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει το παζλ.
Ο ΔΗΣΥ προχωρά στη δική του διαδικασία. Το ΔΗΚΟ εξετάζει τις επιλογές του, με την υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου, να τίθεται ήδη δημόσια από στελέχη του κόμματος. Το ΑΚΕΛ αναζητά υποψήφιο και παράλληλα διερευνά δυνατότητες συνεργασιών. Το ΑΛΜΑ επιχειρεί να διαμορφώσει έναν ευρύτερο χώρο γύρω από μια υπερκομματική υποψηφιότητα, ενώ ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης κρατά ανοιχτό και το δικό του όνομα. Το ΕΛΑΜ, από την πλευρά του, προτάσσει την ολοκλήρωση των εσωτερικών διαδικασιών πριν από τις τελικές αποφάσεις.
Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ οι Προεδρικές του 2028 απέχουν ακόμη.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν ξεκίνησε η συζήτηση για τις Προεδρικές. Αυτή έχει ήδη ξεκινήσει. Το ενδιαφέρον βρίσκεται πλέον, στο πώς θα εξελιχθεί. Ποιοι θα επιλέξουν την αυτόνομη πορεία, ποιοι θα αναζητήσουν συμμαχίες και ποιοι θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν, έναν νέο πολιτικό άξονα.
Τα δεδομένα, πάντως, παραμένουν ρευστά. Μέχρι το 2028 μπορούν να αλλάξουν πολλά: οι πολιτικές ισορροπίες, οι κοινωνικές προτεραιότητες, οι σχέσεις μεταξύ των κομμάτων, αλλά και τα ίδια τα πρόσωπα που σήμερα βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης.
Ένα είναι, όμως, ήδη εμφανές: η προεδρική κούρσα του 2028 έχει αρχίσει να διαμορφώνεται πολύ νωρίτερα από την επίσημη έναρξή της. Τα κόμματα μετρούν δυνάμεις, αναζητούν συμμάχους και εξετάζουν πρόσωπα.
