Ντελιβεράς from evil

Και ακριβώς επειδή έχουμε ήδη σοβαρό πρόβλημα ρατσισμού, δεν πρέπει να πηγαίνουμε στο άλλο άκρο και να γενικεύουμε, κάτι που είναι, εχμ... η βασική αρχή του ρατσισμού.

Η σύγχρονη, πολιτισμένη και ευρωπαϊκή κοινωνία μας σοκαρίστηκε για ακόμα μία φορά στη θέα ενός βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα και καταγράφει δύο άνδρες να πλακώνουν στο ξύλο έναν αλλοδαπό ντελιβερά στη μέση του δρόμου. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, ο διανομέας πέρασε με το μηχανάκι του δίπλα από το πολυτελές αυτοκίνητο των δραστών, που ήταν σταματημένο σε φανάρι στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στη Λεμεσό, όταν ένας από αυτούς τον τράβηξε μέσα από το παράθυρο και τον έριξε στο έδαφος. Ακολούθως οι δύο άντρες βγήκαν έξω και άρχισαν να γρονθοκοπούν τον ντελιβερά σε όλο του το σώμα, πριν επιστρέψουν στο αυτοκίνητο και εξαφανιστούν. Το θέαμα είναι όντως σκληρό, αλλά όχι πρωτόγνωρο. Το έργο το έχουμε δει να παίζεται πολύ συχνότερα στους δρόμους του νησιού – δεν ξέρω αν φταίει ο αέρας ή το νερό, όμως είναι γεγονός πως σεβαστή μερίδα του πληθυσμού δεν πάει καλά. Για την ακρίβεια, είναι τελείως fucked up και για τα σίδερα!

Το βίντεο προκάλεσε την αντίδραση του υγιούς κομματιού της κοινωνίας (το διαχωρίζω φυσικά από τον ακροδεξιό βόθρο, για τον οποίο έφταιξε φυσικά το θύμα γιατί απλά... υπάρχει) με χιλιάδες σχόλια συμπαράστασης στα σόσιαλ αλλά και προβληματισμού για «την κατάντια μας», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά. Μέχρι εδώ όλα σωστά, γιατί είναι όντως κατάντια. Όμως, όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, κάποιοι ξέφυγαν, πήγαν στο άλλο άκρο. Χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί η ταυτότητα των δραστών, η μπάλα πήρε τους Κυπραίους: Ττόπουζοι, ρατσιστόμουτρα, υπόκοσμος κι επιπρόσθετα, λόγω BMW X3, αρχοντοχωριάτες, entitled καθίκια, καπιτάλες του κερατά και άλλα που ντρέπομαι να επαναλάβω (φανταστείτε, μιλάμε για εμένα). Κοιτάξτε, βλέποντας στο βίντεο τι του έκαναν του ανθρώπου για ασήμαντη αφορμή, δεν διαφωνώ με τους χαρακτηρισμούς. Οι τύποι είναι σίγουρα επικίνδυνοι, όμως δεν είναι Κυπραίοι. Είναι Ουκρανοί. Όχι πως έχει σημασία για την ουσία της πράξης, όμως έχει όταν στρέφεις τα βέλη της κριτικής προς το σύνολο των γηγενών. Εκεί έγκειται το σφάλμα που μπορεί να σε οδηγήσει σε ριψοκίνδυνες ατραπούς και -κυρίως- να σε κάνει να φλερτάρεις έντονα με αυτά που πρακτικά κατακρίνεις.

Ο ρατσισμός είναι οριζόντιος, δεν κάνει διακρίσεις (oh the irony!) και στα σίγουρα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των γηγενών. Ρατσιστής με τον αλλοδαπό ντελιβερά μπορεί να είναι οποιοσδήποτε εκπρόσωπος άλλων φυλών και εθνικοτήτων που θεωρούν υποδεέστερη εκείνη του θύματος. Και τα ίδια τα θύματα ρατσισμού συχνά μετατρέπονται σε θύτες, επιδεικνύοντας σεξιστική και ομοφοβική συμπεριφορά σε άλλα μέλη της ίδιας τους της κοινότητας, εξαιτίας προκαταλήψεων, θρησκείας ή κουλτούρας. Ίσως διαφεύγει σε κάποιους από εμάς ότι αυτό που αποκαλούμε «κυπριακή κοινωνία» δεν αποτελείται αποκλειστικά από γηγενείς, αλλά έχει εμπλουτιστεί με χιλιάδες ανθρώπους διαφορετικής εθνικότητας και κουλτούρας – πολλοί εξ αυτών, δε, έχουν υιοθετήσει αντίστοιχες τοξικές συμπεριφορές (είτε τις είχαν, είτε είδαν ότι εδώ έχουν πέραση).

Άρα ναι, είναι ορθά τα περισσότερα που γράφτηκαν για την απάνθρωπη συμπεριφορά των δραστών, αλλά και για το γεγονός ότι ο μεροκαματιάρης ντελιβεράς πολύ πιθανόν να έπαθε ό,τι έπαθε εξαιτίας της καταγωγής του και -ας μην κρυβόμαστε- της κοινωνικής του θέσης. Δεν ξέρω αν στην περίπτωση που περνούσε δίπλα από την BMW κάποιος λευκός με πολυτελή μηχανή και την ακουμπούσε, οι επιβάτες θα αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο – πολύ πιθανόν όχι. Οι αλλοδαποί είναι συνήθως εύκολοι στόχοι γιατί σπάνια καταγγέλλουν τις επιθέσεις εναντίον τους (δείτε μόνο τι συμβαίνει με τη μάστιγα πλέον των ληστειών σε βάρος τους μόνο στη Λεμεσό), ενώ η απροθυμία των Αρχών να ερευνήσουν τα περιστατικά και να τιμωρήσουν αυστηρά τους δράστες, ενισχύει το θράσος τους.

Πάντως ένα είναι σίγουρο: ο ρατσισμός δεν καταπολεμάται με άδικες και άκυρες γενικεύσεις.