Αν ένα θέμα απασχολεί κάθε εργαζόμενο, αυτό είναι σίγουρα ο μισθός του. Πόσες φορές έχεις νιώσει την ανάγκη να ζητήσεις αύξηση, όμως αποφεύγεις να το κάνεις, διότι δεν γνωρίζεις τον τρόπο ή φοβάσαι ότι το αίτημά σου θα απορριφθεί; Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή την άβολη θέση, σε καταλαβαίνουμε. Ενώ οι απολαβές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα θέματα συζήτησης μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, συχνά οι άνθρωποι αδυνατούν να μιλήσουν γι’ αυτό και καταλήγουν να συμβιβάζονται.
Είναι λογικό να αγχωνόμαστε κάθε φορά που θέλουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας και να διεκδικήσουμε το δίκιο μας, ωστόσο το άγχος δεν πρέπει να αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα στην προσπάθειά μας. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, αν προσπαθήσεις, θα είσαι ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο σου. Αν, πάλι, όχι, θα συνεχίσεις να συντηρείς μια κατάσταση που σε στενοχωρεί και σε φθείρει ψυχικά. Κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που τείνουμε να κάνουμε οι άνθρωποι - είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, όταν βρισκόμαστε ενώπιον του εργοδότη μας, είναι απαγορευτικό να διατυπώσουμε τρεις συγκεκριμένες φράσεις, διότι έτσι θα του δώσουμε το ελεύθερο να αποφασίσει εκείνος για την οικονομική συμφωνία. Δεν χρειάζεται να είμαστε αγενείς, εκνευρισμένοι ή να ξεπεράσουμε τα όρια. Αρκεί, να χρησιμοποιήσουμε «έξυπνα» τις λέξεις, ώστε να πετύχουμε το πιο ευνοϊκό για εμάς αποτέλεσμα. Τόσο απλά.
3 φράσεις που είναι απαγορευτικό να πεις σε μια οικονομική συζήτηση με τον εργοδότη σου
1. «Είμαι ευέλικτος» ή «Ό,τι θεωρείτε εσείς δίκαιο»
Μπορεί να ακούγεται ευγενικό και να αποτελεί δείγμα καλής συνεργασίας, στην πραγματικότητα όμως χαρίζεις στον εργοδότη όλο το δικαίωμά σου στην διαπραγμάτευση. Όταν λες ότι «είσαι ευέλικτος», μπορεί να δείχνεις πως δεν έχεις κάνει την απαραίτητη έρευνα για την αξία της θέσης σου ή ότι είσαι διατεθειμένος να αποδεχτείς οποιοδήποτε ποσό.
Οι εργοδότες δεν πρόκειται να προσφέρουν αυθόρμητα το υψηλότερο ποσό που διαθέτει το budget τους, επομένως δεν σε συμφέρει να αφήσεις την απόφαση αποκλειστικά στα χέρια τους. Αντίθετα, πήγαινε στη συζήτηση προετοιμασμένος, έχοντας ένα ρεαλιστικό εύρος στο μυαλό σου: «Με βάση την εμπειρία μου και τα δεδομένα της αγοράς, θα θεωρούσα δίκαιο ένα ποσό μεταξύ Χ και Ψ...».
2. «Ο τωρινός μου μισθός είναι…»
Μπορεί να μοιάζει με μια αθώα και ειλικρινή απάντηση, όμως το να μοιραστείς τον τωρινό ή τον προηγούμενο μισθό σου μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη τη διαπραγμάτευση. Αν, για παράδειγμα, αμείβεσαι ήδη λιγότερο από όσο αξίζεις, ο εργοδότης αποκτά ένα χαμηλό σημείο αναφοράς και μπορεί να βασίσει πάνω σε αυτό τη νέα προσφορά.
Ο μισθός που παίρνεις σήμερα δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα την αξία της συγκεκριμένης θέσης, ούτε τις δεξιότητες και την εμπειρία που φέρνεις. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να απαντήσεις. Μπορείς να ανακατευθύνεις τη συζήτηση, ζητώντας να εστιάσετε στα προσόντα σου και τις απαιτήσεις της νέας θέσης που διεκδικείς.
3.«Χρειάζομαι αυτή τη δουλειά» ή να εξηγείς γιατί χρειάζεσαι τα χρήματα
Είναι απόλυτα ανθρώπινο να νιώθεις οικονομική πίεση, όμως το να τη μεταφέρεις στη διαπραγμάτευση μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες εις βάρος σου. Από τη στιγμή που δείχνεις στον εργοδότη ότι χρειάζεσαι απεγνωσμένα τη δουλειά, επειδή έχεις λογαριασμούς, έχεις μείνει εκτός αγοράς εργασίας ή αντιμετωπίζεις προσωπικές δυσκολίες, του δίνεις λιγότερο κίνητρο να σου προσφέρει την καλύτερη δυνατή συμφωνία.
Αντί να εξηγείς πόσο χρειάζεσαι τα χρήματα, εστίασε στην αξία που φέρνεις στο τραπέζι: στις δεξιότητες, την εμπειρία και τα αποτελέσματά σου. Η αμοιβή σου πρέπει να αντανακλά την επαγγελματική σου αξία και τις απαιτήσεις του ρόλου, όχι την προσωπική οικονομική σου κατάσταση.
Πηγή: gazzetta.gr