Η αιφνιδιαστική εξέλιξη της Πέμπτης (8/10), μετά τις επαφές της Προέδρου του ΔΗΣΥ με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και τον Γιώργο Παμπορίδη, αλλάζει τα δεδομένα στην Πινδάρου. Κυρίως όμως, δημιουργεί ερωτήματα για όσα προηγήθηκαν της απόφασης και για τους πολιτικούς υπολογισμούς που ενδεχομένως την επηρέασαν.
Η ίδια η Αννίτα Δημητρίου έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι η απόφαση ήταν αποκλειστικά δική της και δεν υπήρξε οποιαδήποτε πίεση.
«Είναι δική μου ευθύνη πρωτίστως ως Πρόεδρος να διασφαλίσω τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Για την ενότητα έχω αποφασίσει να μην θέσω υποψηφιότητα για το χρίσμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας πως δεν δέχθηκε πιέσεις.
Η επίσημη εξήγηση είναι, λοιπόν, η ενότητα. Η πολιτική ανάγνωση, ωστόσο, δεν σταματά εκεί.
Η αριθμητική και το πολιτικό ρίσκο
Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ είχε ήδη σχηματίσει εικόνα για τους συσχετισμούς δυνάμεων στο εσωτερικό της παράταξης.
Μια εσωκομματική αναμέτρηση με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και τον Γιώργο Παμπορίδη δεν θα ήταν μια απλή διαδικασία επιλογής υποψηφίου. Θα αποτελούσε ταυτόχρονα και μια δοκιμασία για την πολιτική επιρροή της ίδιας της Προέδρου του κόμματος.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της πολιτικής εξίσωσης: Για την Αννίτα Δημητρίου, μια πιθανή ήττα δεν θα σήμαινε απλώς απώλεια του προεδρικού χρίσματος. Θα μπορούσε να εκληφθεί και ως αμφισβήτηση της ισχύος της μέσα στο ίδιο της το κόμμα.
Αντίθετα, η απόσυρση με επίκληση της ενότητας της επιτρέπει να παραμείνει στην ηγεσία, αποφεύγοντας μια αναμέτρηση με απρόβλεπτες συνέπειες για την επόμενη μέρα.
Ο Αβέρωφ και η επόμενη μέρα
Από την άλλη, ο Αβέρωφ Νεοφύτου βλέπει πλέον την κούρσα να περιορίζεται σε δύο πρόσωπα. Η αποχώρηση της Αννίτας Δημητρίου αφαιρεί έναν ισχυρό παράγοντα από την εξίσωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο δρόμος για το χρίσμα είναι εξασφαλισμένος.
Ο Γιώργος Παμπορίδης παραμένει στην αναμέτρηση και το ενδιαφέρον μεταφέρεται πλέον στις δυνάμεις που θα συσπειρωθούν γύρω από τις δύο υποψηφιότητες.
Υπάρχει ωστόσο, μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρος. Οι υποστηρικτές της Αννίτας Δημητρίου δεν αποτελούν αυτομάτως εκλογική δεξαμενή κανενός από τους δύο. Το πού θα κατευθυνθούν και εάν η ίδια θα επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστικό.
Η κίνηση που μπορεί να αποδειχθεί επένδυση
Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν η Αννίτα Δημητρίου, αποχωρώντας από τη συγκεκριμένη μάχη, επιχειρεί να προστατεύσει τη θέση της για τις πολιτικές αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν.
Διότι η επιλογή του υποψηφίου για το 2028 είναι μόνο η μία πλευρά της εξίσωσης. Η άλλη αφορά το ποιος θα διατηρήσει την πολιτική πρωτοβουλία στον Δημοκρατικό Συναγερμό και ποιος θα κληθεί να διαχειριστεί το αποτέλεσμα των Προεδρικών Εκλογών.
Με την απόφασή της, η Αννίτα Δημητρίου παραμένει Πρόεδρος του κόμματος, ενώ η ευθύνη της διεκδίκησης της Προεδρίας της Δημοκρατίας μεταφέρεται πλέον στους δύο ενδιαφερόμενους.
Στην Πινδάρου, συνεπώς, μπορεί να τελείωσε η μάχη των τριών, αλλά δεν τελείωσε η μάχη των συσχετισμών.
Και το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος μέτρησε καλύτερα τα κουκιά του. Είναι ποιος θα αποδειχθεί ότι έκανε τη σωστότερη κίνηση, όταν έρθει η ώρα του τελικού λο
