Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει ξεκαθαρίσει τι θέλει να πρεσβεύει, πριν αποφασίσει, ποιος θα τον εκπροσωπήσει στις Προεδρικές του 2028.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η συζήτηση για την επιλογή του υποψηφίου, που θα διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2028, έχει κυριαρχήσει στην επικαιρότητα, επισκιάζοντας ένα πολύ πιο ουσιαστικό ζήτημα: την πολιτική ταυτότητα, τις θέσεις και το πρόγραμμα της παράταξης.
Ποιος θα είναι ο υποψήφιος; Ποιος διαθέτει τις μεγαλύτερες πιθανότητες εκλογής; Ποιοι στηρίζουν ποιον και ποιες ισορροπίες διαμορφώνονται στο παρασκήνιο; Τα ερωτήματα αυτά, έχουν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας συζήτησης, την ώρα που η πολιτική πρόταση του ΔΗΣΥ για την επόμενη μέρα, παραμένει στο περιθώριο.
Αυτήν ακριβώς την προβληματική, ανέδειξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος, Δημήτρης Δημητρίου, μιλώντας στον ALPHA. Η ενόχλησή του, για το γεγονός ότι η συζήτηση εξαντλείται στα πρόσωπα και όχι στην πολιτική, δεν αποτελεί απλώς μια παρατήρηση για την επικαιρότητα. Είναι μια προειδοποίηση, για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η εσωκομματική διαδικασία.
«Όσο η συζήτηση περιστρέφεται και εξαντλείται στα πρόσωπα, αυτό δεν γίνεται ορθολογιστικά», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση. Ο κ. Δημητρίου υπογράμμισε την ανάγκη ανασυγκρότησης της παράταξης, ξεκαθαρίσματος των θέσεών της και κατάθεσης συγκεκριμένου προγράμματος για το τι προτίθεται να πράξει όταν διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας το 2028.
Το μήνυμα είναι σαφές: ένα κόμμα που θέλει να επιστρέψει στην εξουσία, οφείλει να εξηγήσει πρώτα τι θέλει να αλλάξει και πώς σκοπεύει να το πετύχει. Η επιλογή του προσώπου πρέπει να υπηρετεί αυτή την πολιτική κατεύθυνση και όχι να την υποκαθιστά.
Ο ΔΗΣΥ πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες, τι σημαίνει σήμερα η παρουσία του στην αντιπολίτευση. Ποιες πολιτικές της κυβέρνησης απορρίπτει; Σε ποιους τομείς καταθέτει διαφορετικές προτάσεις; Πώς τοποθετείται απέναντι στα ζητήματα της οικονομίας, της ακρίβειας, της στέγασης, του Κυπριακού και της λειτουργίας των θεσμών;
Κυρίως, ποιο είναι το πολιτικό σχέδιο που θα αποτελέσει τη βάση της διεκδίκησης, της εξουσίας;
Αυτή η συζήτηση, δεν μπορεί να ξεκινήσει όταν θα έχει επιλεγεί ο υποψήφιος. Ούτε μπορεί να περιοριστεί σε γενικές διακηρύξεις περί αλλαγής, εκσυγχρονισμού ή επιστροφής στην κανονικότητα. Χρειάζεται συγκεκριμένες θέσεις, σαφείς προτεραιότητες και πολιτικές δεσμεύσεις που να μπορούν να αξιολογηθούν από την κοινωνία.
Διαφορετικά, η παράταξη κινδυνεύει να επιλέξει ένα πρόσωπο χωρίς να έχει προηγουμένως αποφασίσει με επάρκεια ποια πολιτική θα κληθεί αυτό να υπηρετήσει.
Η Αννίτα Δημητρίου αποσύρθηκε, αλλά τα ερωτήματα παραμένουν
Η απόφαση της προέδρου του ΔΗΣΥ, Αννίτας Δημητρίου, να αποσύρει το ενδιαφέρον της, για τη διεκδίκηση του προεδρικού χρίσματος, δεν έβαλε τέλος στην εσωκομματική συζήτηση. Αντιθέτως, δημιούργησε νέα δεδομένα και άνοιξε έναν νέο κύκλο προβληματισμού για τη διαδικασία, τις σχέσεις μεταξύ των στελεχών και την επόμενη μέρα της παράταξης.
Μιλώντας στην εκπομπή «Πρωτοσέλιδο» του ΣΙΓΜΑ, η πρόεδρος του ΔΗΣΥ έδωσε τη δική της εκδοχή για την απόφασή της, υποστηρίζοντας ότι στόχος, ήταν να τερματιστεί το εσωκομματικό αδιέξοδο και να προστατευθεί η ενότητα.
Παράλληλα, απέρριψε τις αναφορές περί πιέσεων, εκβιασμών και παρασκηνιακών συμφωνιών, εκφράζοντας την ενόχλησή της, για τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αναφέρθηκε, επίσης, στις επαφές που προηγήθηκαν της απόφασής της και ξεκαθάρισε ότι δεν ζήτησε από τους άλλους ενδιαφερόμενους, να αποσυρθούν.
Η παρέμβασή της, καταδεικνύει την προσπάθεια της ηγεσίας να κλείσει ένα δύσκολο κεφάλαιο και να οδηγήσει το κόμμα στην επόμενη μέρα. Το ερώτημα, όμως, είναι κατά πόσο η απόσυρση της προέδρου αρκεί, για να αποκαταστήσει το κλίμα εμπιστοσύνης.
Η ενότητα, δεν εξασφαλίζεται μόνο με την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας. Απαιτεί κοινή αντίληψη για την πορεία του κόμματος, σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις και, κυρίως, μια πολιτική συζήτηση που να υπερβαίνει τις προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Η Αννίτα Δημητρίου καλείται πλέον, ως πρόεδρος, να διασφαλίσει ότι η εσωκομματική διαδικασία θα εξελιχθεί με τρόπο που να μην αφήσει πίσω της βαθύτερα ρήγματα. Ταυτόχρονα, το κόμμα καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει την κρίση σε αφετηρία ουσιαστικής ανασυγκρότησης.
Ο Λουκάς Φουρλάς είπε «όχι» και εξέφρασε ανησυχία
Στο ίδιο σκηνικό, προστέθηκε η γραπτή δήλωση του ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ, Λουκά Φουρλά, ο οποίος αποκάλυψε ότι δέχθηκε παραινέσεις από στελέχη, αλλά και απλά μέλη της παράταξης, να εξετάσει το ενδεχόμενο υποβολής υποψηφιότητας για το προεδρικό χρίσμα.
Η απάντησή του, ήταν ξεκάθαρη. Ο ίδιος, δεν ενδιαφέρεται να διεκδικήσει το αξίωμα και επιθυμεί να συνεχίσει να υπηρετεί τους πολίτες, από τη θέση του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η δήλωσή του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην άρνηση μιας υποψηφιότητας. Ο κ. Φουρλάς, εξέφρασε τη λύπη και την ανησυχία του, για τις εξελίξεις στον ΔΗΣΥ, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί η εσωκομματική εκλογική διαδικασία και να είχε προηγηθεί προσπάθεια συνεννόησης, για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής υποψηφιότητας.
Η παρέμβασή του, έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Αναδεικνύει ότι η συζήτηση για την επόμενη μέρα, δεν περιορίζεται στην αναζήτηση ενός νέου προσώπου μετά την αποχώρηση της Αννίτας Δημητρίου. Αγγίζει και το ζήτημα της δυνατότητας της παράταξης να συνθέτει διαφορετικές απόψεις και να καταλήγει σε συναινετικές λύσεις.
Η επιλογή του να μην εμπλακεί στη διεκδίκηση δεν συνιστά από μόνη της αξιολόγηση της ορθότητας της εκλογικής διαδικασίας. Η δημόσια έκφραση, όμως, της ανησυχίας του για την πορεία των πραγμάτων, προσθέτει ακόμη μία φωνή στον προβληματισμό που αναπτύσσεται, στο εσωτερικό του κόμματος.
Η σύγχυση δεν αφορά μόνο το χρίσμα
Το βαθύτερο πρόβλημα του ΔΗΣΥ δεν είναι ότι υπάρχουν διαφορετικοί υποψήφιοι, ή διαφορετικές απόψεις, για το ποιος μπορεί να διεκδικήσει την Προεδρία. Η εσωκομματική διαφωνία, αποτελεί φυσιολογικό στοιχείο της δημοκρατικής λειτουργίας ενός κόμματος.
Η σύγχυση προκύπτει, όταν η αντιπαράθεση για τα πρόσωπα κυριαρχεί τόσο έντονα, ώστε να αφήνει σε δεύτερο πλάνο, την πολιτική κατεύθυνση της παράταξης.
Ο ΔΗΣΥ καλείται να απαντήσει σε τρία θεμελιώδη ερωτήματα.
Πρώτον, ποια αντιπολίτευση θέλει να ασκήσει; Η απλή διαπίστωση ότι βρίσκεται εκτός κυβέρνησης δεν αρκεί. Χρειάζεται να παρουσιάζει με συνέπεια τις διαφωνίες του, τις εναλλακτικές του προτάσεις και το όραμά του για την οικονομία, την κοινωνία και το μέλλον της χώρας.
Δεύτερον, ποιο πρόγραμμα θα κληθεί να εφαρμόσει ο υποψήφιός του; Η επιλογή προσώπου πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένες πολιτικές δεσμεύσεις. Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι προτείνει ο ΔΗΣΥ και όχι μόνο ποιος θα διεκδικήσει την ψήφο της.
Τρίτον, πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στο εσωτερικό της παράταξης; Η ενότητα, δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μια επαναλαμβανόμενη έκκληση. Προϋποθέτει διαφανείς διαδικασίες, πολιτικό πολιτισμό, αμοιβαίο σεβασμό και αποδοχή των δημοκρατικών κανόνων από όλους.
