Παμπορίδης: Με τη δικηγορική ιδιότητα στη Δικαιοσύνη και τη Βουλευτική στη Βουλή- Που αρχίζει η σύγκρουση συμφερόντων;

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Φιλελεύθερου», το δικηγορικό γραφείο George Pamboridis LLC έχει αναλάβει δικαστική προσφυγή που αφορά την αδειοδότηση του συγκεκριμένου έργου. Την ίδια ώρα, ο Γιώργος Παμπορίδης συγκαταλέγεται στους επτά βουλευτές του ΔΗΣΥ που ενέγραψαν το θέμα προς συζήτηση στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος.

Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα ερωτήματα. Είναι θεμιτό ένας βουλευτής να προωθεί προς κοινοβουλευτική εξέταση μια υπόθεση με την οποία συνδέεται επαγγελματικά το δικηγορικό του γραφείο; Μπορεί να διαχωριστεί πλήρως η ιδιότητα του δικηγόρου από εκείνη του βουλευτή, όταν και οι δύο συναντώνται στο ίδιο ακριβώς ζήτημα;

Ασφαλώς κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη και κάθε Βουλευτής έχει υποχρέωση να αναδεικνύει ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Κανείς δεν αμφισβητεί ούτε το δικαίωμα των κατοίκων της Αλάμπρας να διαμαρτύρονται ούτε την ανάγκη κοινοβουλευτικού ελέγχου για την ασφάλεια ενός τέτοιου έργου. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι διαφορετικό: Τι συμβαίνει όταν ο κοινοβουλευτικός έλεγχος αφορά υπόθεση την οποία χειρίζεται το γραφείο ενός από τους ίδιους τους βουλευτές που τον ζήτησαν;

Η σύνδεση αυτή σύμφωνα με το δημοσίευμα, αναδείχθηκε κατά τη συνεδρία της Επιτροπής Περιβάλλοντος, όταν έγινε αναφορά στην προσφυγή που είχε καταχωριστεί από το δικηγορικό γραφείο Παμπορίδη.

Το γεγονός δεν αποδεικνύει από μόνο του παρανομία ούτε αρκεί για να στοιχειοθετήσει νομικό ασυμβίβαστο. Δημιουργεί όμως, εύλογα ερωτήματα για ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων, τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

Ο Γιώργος Παμπορίδης οφείλει να ξεκαθαρίσει κατά πόσο είχε γνωστοποιήσει εξαρχής στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή τη σύνδεση του δικηγορικού του γραφείου με την υπόθεση. Οφείλει επίσης να εξηγήσει πώς διασφαλίστηκε ότι η επαγγελματική αυτή σχέση δεν επηρέασε την άσκηση των κοινοβουλευτικών του καθηκόντων.

Γιατί στην πολιτική δεν αρκεί να μην υπάρχει αποδεδειγμένη παρανομία. Χρειάζεται και να μη δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες για το κατά πόσο ένας αιρετός ενεργεί αποκλειστικά με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι αν πρέπει να εξεταστούν οι καταγγελίες για το πάρκο αποθήκευσης ενέργειας. Προφανώς και πρέπει. Το ζήτημα είναι κατά πόσο ένας βουλευτής που συνδέεται επαγγελματικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση θα έπρεπε να συμμετέχει στην πρωτοβουλία για την κοινοβουλευτική της εξέταση, χωρίς προηγουμένως να έχει αποσαφηνιστεί δημόσια αυτή η σχέση.

Η απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο ότι δεν αποδείχθηκε κάτι παράνομο. Η διαφάνεια δεν αρχίζει εκεί που τελειώνει ο Ποινικός Κώδικας. Αποτελεί βασική υποχρέωση όσων κατέχουν δημόσιο αξίωμα.

Και στην προκειμένη περίπτωση ο Γιώργος Παμπορίδης έχει κάθε λόγο να δώσει σαφείς εξηγήσεις. Όχι επειδή έχει αποδειχθεί ότι παραβίασε τον νόμο, αλλά επειδή η διπλή του ιδιότητα δημιουργεί ερωτήματα που ο ίδιος καλείται να απαντήσει.