«Απόψε τιμούμε μια Ιστορία γραμμένη με αγώνες, θυσίες, αγωνίες, όνειρα και δημιουργικότητα. Μια Ιστορία που κουβαλά τη ζωή και τις προσδοκίες δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Ανθρώπων που πίστεψαν, αγωνίστηκαν, πάλεψαν και πολλές φορές θυσίασαν τα πάντα, για να ανοίξουν δρόμους για τους επόμενους», είπε.
«Μια Ιστορία που δεν ανήκει μόνο σε εκείνους που την έγραψαν και σε εκείνους που την έζησαν. Ανήκει στους εργαζόμενους. Ανήκει στον λαό μας. Ανήκει στην Κύπρο μας», τόνισε ο Στέφανος Στεφάνου.
«Γιατί για το κόμμα μας, πρώτα και πάνω απ’ όλα, είναι η Κύπρος μας και οι άνθρωποί της. Και η εκατοντάχρονη Ιστορία μας δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Ανήκει και στο μέλλον. Ανήκει στις γενιές που έρχονται, σε εκείνους που θα συνεχίσουν να την κουβαλούν, να την εμπλουτίζουν και να γράφουν τις δικές τους σελίδες», επεσήμανε.
«Την ίδρυση του ΚΚΚ τη γέννησε η ανάγκη του εργάτη να σηκώσει το κεφάλι. Η ανάγκη του φτωχού να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή. Η ανάγκη του ανθρώπου να πάψει να θεωρεί μοίρα του την αδικία, την καταπίεση και την εκμετάλλευση», πρόσθεσε.
«Τη γέννησε η βαθιά πεποίθηση ότι υπάρχει προοπτική για τους απλούς ανθρώπους. Ότι η ζωή τους μπορεί να αλλάξει, να γίνει καλύτερη. Και ότι αυτή η προοπτική μπορεί να κατακτηθεί, όταν ενώνονται οι δυνάμεις όσων πιστεύουν σε κοινά οράματα και διεκδικήσεις», ανέφερε.
«Στην Κύπρο των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, οι άνθρωποι δούλευαν από το γέννημαν ως το βούττημαν του ήλιου. Δεν στερούνταν μόνο βασικά δικαιώματα και αγαθά. Στερούνταν την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», σημείωσε ο κ. Στεφάνου, προσθέτοντας ότι «η ανισότητα ήταν τόσο βαθιά ριζωμένη, που ακόμη και η σκέψη της αντίστασης θεωρούνταν αφύσικη και αδιανόητη».
«Και όμως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, βρέθηκαν άνθρωποι πρωτοπόροι για την εποχή τους, που τόλμησαν να αναδείξουν το αυτονόητο: Γιατί οι λίγοι να έχουν τα πολλά και οι πολλοί τα λίγα; Γιατί κάποιοι να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς;», υπογράμμισε.
«Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη νίκη των πρωτοπόρων κομμουνιστών στον τόπο μας: Το ξύπνημα της συνείδησης! Και τότε, εκείνη η χούφτα των αποφασισμένων ανθρώπων άρχισε να οργανώνει τους πολλούς, να μετατρέπει την αγανάκτηση σε διεκδίκηση, την αδικία σε αγώνα, την ελπίδα σε συλλογική δύναμη», ανέφερε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ.
«Έχτισαν το εργατικό κίνημα. Έδωσαν φωνή στους εργάτες. Οργάνωσαν τους αγρότες. Αγωνίστηκαν για το οκτάωρο, τις κοινωνικές ασφαλίσεις, την περίθαλψη, την προστασία της εργασίας», συμπλήρωσε.
«Τίποτε από όλα αυτά δεν χαρίστηκε στην κοινωνία. Κανένα δικαίωμα δεν ήρθε από μόνο του. Πίσω από κάθε δικαίωμα βρίσκεται ένας αγώνας. Πίσω από κάθε κατάκτηση βρίσκονται άνθρωποι που πάλεψαν, διώχθηκαν, φυλακίστηκαν και θυσίασαν πολλά», επεσήμανε. «Άνθρωποι που δεν συμβιβάστηκαν με την αδικία. Που δεν αποδέχθηκαν ότι έτσι ήταν και έτσι έπρεπε να παραμείνουν τα πράγματα», πρόσθεσε.
«Αυτή είναι η ιστορία του κόμματός μας. Στα εκατό χρόνια της πορείας του, το ΑΚΕΛ δεν υποκλίθηκε ποτέ στην αποικιοκρατία, δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας», τόνισε ο Στέφανος Στεφάνου.
«Πέρασε δύο φορές στην παρανομία. Βίωσε διώξεις, φυλακίσεις, κατατρεγμό, διακρίσεις και μια ολομέτωπη επίθεση από κάθε λογής κατεστημένα. Όμως δεν εγκατέλειψε τον λαό. Δεν εγκατέλειψε τις ιδέες, τις αξίες, το όραμά του. Δεν εγκατέλειψε την Κύπρο», υπογράμμισε.
«Και μέσα από τους αγώνες του, έφτιαξε γερά θεμέλια. Ρίζωσε βαθιά μέσα στον λαό και από αυτόν αντλεί τη δύναμή του», ανέφερε.
«Με πατριωτισμό απέναντι στον εθνικισμό, με δημοκρατία απέναντι στον φασισμό, με μαζικούς πολιτικούς αγώνες απέναντι στην τρομοκρατία, με μαζική και οργανωμένη πάλη για τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα», σημείωσε.
«Αυτή ήταν η γραμμή που κράτησε το ΑΚΕΛ όρθιο, ζωντανό, μάχιμο και μαζικό. Μια γραμμή που παραμένει επίκαιρη, απαραίτητη και αναγκαία, ιδιαίτερα στις δύσκολες συνθήκες που ζούμε σήμερα», επεσήμανε ο ΓΓ του κόμματος.
Αναφερόμενος στο πρόβλημα της τουρκικής κατοχής και της ντε φάκτο διαίρεσης της Κύπρου, ο κ. Στεφάνου είπε ότι «συνεχίζουμε τον αγώνα για τον τερματισμό της κατοχής, για την επανένωση του τόπου μας, με το χέρι πάντοτε απλωμένο στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, γιατί κανείς δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής όσο η πατρίδα μας παραμένει διαιρεμένη».
«Είμαστε η μεγάλη πολιτική δύναμη που άνοιξε καινούργιους κόσμους στους ανθρώπους του τόπου μας, που έφερε το θέατρο και το βιβλίο στις γειτονιές, σε εποχές που η μόρφωση και ο πολιτισμός θεωρούνταν προνόμιο των λίγων», τόνισε.
«Είμαστε το κόμμα που ανέδειξε τη σημασία των Γραμμάτων και των Τεχνών, που έδωσε χώρο στις γυναίκες να διεκδικήσουν τη θέση τους στην κοινωνία, που οργάνωσε τη νεολαία, στάθηκε δίπλα στους αγρότες και έδωσε φωνή σε ανθρώπους που το κατεστημένο συνήθιζε να προσπερνά», συμπλήρωσε.
Μέσα σε έναν αιώνα, συνέχισε, το ΑΚΕΛ «έδωσε αγώνες και κατακτήσεις, έδωσε ανθρώπους που αφειδώλευτα και ανιδιοτελώς προσφέρουν για το κοινό καλό, έδωσε φωνή στους αδύναμους και δύναμη στους πολλούς».
«Έδωσε στην Κύπρο ένα ισχυρό εργατικό κίνημα, μια δημοκρατική παράδοση, μια σταθερή και δυνατή φωνή υπέρ της ειρήνης, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης», επεσήμανε ο κ. Στεφάνου.
Το ΑΚΕΛ, σημείωσε, «πήρε από τον λαό τη μεγαλύτερη δύναμη που μπορεί να έχει ένα κόμμα: την εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων. Πήρε δύναμη από εκείνους που έδιναν από το υστέρημά τους για να κρατηθεί ζωντανό το Κίνημα», είπε.
«Από τους ανθρώπους που έκαναν τους συλλόγους δεύτερο σπίτι τους. Από τις γυναίκες που κράτησαν όρθιες οικογένειες και αγώνες. Από τους συντρόφους που δεν λύγισαν στις φυλακές και στα βασανιστήρια», πρόσθεσε.
«Από τους ήρωες που στάθηκαν στην πρώτη γραμμή, πολεμώντας για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία», τόνισε.
«Από όλους εκείνους που μπορεί να μην πέρασαν ποτέ στις σελίδες της επίσημης Ιστορίας, αλλά την έγραψαν με το αίμα τους, τον ιδρώτα τους, με τη δύναμη των χεριών τους αλλά και με τη δύναμη του μυαλού τους», υπογράμμισε.
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι η Ιστορία που τιμούμε απόψε. Σε αυτούς οφείλουμε πολλά. Τους οφείλουμε τη μνήμη μας. Τους οφείλουμε την ευγνωμοσύνη μας. Μα πάνω απ’ όλα, τους οφείλουμε τη συνέχεια», ανέφερε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ.
«Γιατί τα εκατό χρόνια είναι η ευθύνη που αναλαμβάνουμε απέναντι σε εκείνους που προηγήθηκαν. Είναι η δύναμη που μας παραδίδουν για να ανοίξουμε νέους δρόμους προς το μέλλον», τόνισε.
«Αυτό ακριβώς είναι το βαθύτερο νόημα της δικής μας πολιτικής παρουσίας. Αυτή είναι η παρακαταθήκη που μας έχει αφήσει η Ιστορία μας. Δεν αρκούμαστε ούτε περιοριζόμαστε στον εντοπισμό και την ανάδειξη της αδικίας. Παλεύουμε για την κατάργησή της», επεσήμανε.
«Συνεχίζουμε να είμαστε εκεί όπου ο εργαζόμενος διεκδικεί το δίκαιό του, εκεί όπου οι νέοι άνθρωποι παλεύουν για το δικό τους αύριο. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τους πολλούς, κόντρα στα κατεστημένα και στα μεγάλα συμφέροντα των λίγων και προνομιούχων, κόντρα στα υπερκέρδη που στοιβάζονται πάνω στην ανασφάλεια και την εκμετάλλευση», είπε ο κ. Στεφάνου.
«Συνεχίζουμε να παλεύουμε για μια Κύπρο ελεύθερη, επανενωμένη και ανεξάρτητη. Μια Κύπρο χωρίς κατοχή, χωρίς στρατούς και συρματοπλέγματα. Μια κοινή πατρίδα για ολόκληρο τον λαό της. Μια Κύπρο ειρήνης, ασφάλειας, προόδου, δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης», υπογράμμισε.
«Το κόμμα μας έκλεισε έναν αιώνα ζωής και με την ίδια δύναμη, τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια μαχητικότητα συνεχίζουμε να γράφουμε Ιστορία», σημείωσε.
«Τη συνεχίζουμε κάθε φορά που ένας εργαζόμενος σηκώνει το ανάστημά του, κάθε φορά που ένας άνθρωπος αρνείται να αποδεχθεί την αδικία, κάθε φορά που ένας νέος και μια νέα αποφασίζουν να διεκδικήσουν το μέλλον τους, κάθε φορά που Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι απλώνουν το χέρι ο ένας στον άλλο», επεσήμανε.
«Την Ιστορία μας τη συνεχίζουμε κάθε φορά που οι πολλοί αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους», πρόσθεσε.
«Εκατό χρόνια μετά, παραμένουμε πιστοί σε εκείνους για τους οποίους γεννήθηκε το Κόμμα μας: στους εργαζόμενους, στους απλούς ανθρώπους, στον λαό μας», τόνισε.
«Γι’ αυτούς αγωνιστήκαμε. Γι’ αυτούς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, αρπάζοντας την άκρη της κλωστής της Ιστορίας μας και τραβώντας τη για το μέλλον. Για τους πολλούς, με τους πολλούς», συμπλήρωσε.
«Για μια Κύπρο ελεύθερη, ειρηνική και ευημερούσα. Για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός. Έναν κόσμο χωρίς πολέμους, εκμετάλλευση, πείνα και ανισότητες. Για τον κόσμο του σοσιαλισμού», κατέληξε.