Η εικόνα που διαμορφώνεται, έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εσωτερική μάχη για το χρίσμα, το ΑΚΕΛ και το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, δεν έχουν βρει ακόμη κοινό βηματισμό, ενώ το ΔΗΚΟ και το ΕΛΑΜ αποτελούν δύο σημαντικούς παράγοντες στην εξίσωση της επόμενης ημέρας. Και όλα αυτά την ώρα που στο πολιτικό παρασκήνιο συζητείται όλο και περισσότερο το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης συμμαχίας, γύρω από τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Ο ΔΗΣΥ στα χαρακώματα για το χρίσμα
Το πρώτο μεγάλο μέτωπο βρίσκεται στην Πινδάρου. Η υποψηφιότητα του Γιώργου Παμπορίδη για το χρίσμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, έχει φέρει στην επιφάνεια τις εσωκομματικές διαφωνίες, με τον ίδιο να αφήνει πλέον σαφείς αιχμές κατά στελεχών του κόμματος, χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένα πρόσωπα.
Οι αναφορές του περί εκβιασμών, προσπάθειας επιβολής ομερτά και προεκλογικής εκστρατείας υπέρ συγκεκριμένου υποψηφίου, δείχνουν ότι η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται πλέον σε μια συνηθισμένη εσωκομματική διαδικασία. Ο Παμπορίδης, εμφανίζεται αποφασισμένος να αμφισβητήσει πρακτικές και επιλογές, που θεωρεί ότι απομακρύνουν τον ΔΗΣΥ, από τις αρχές και την ιστορική του ταυτότητα.
Η φράση του ότι «ο Συναγερμός είναι φως και όχι σκοτάδι», αποτελεί ουσιαστικά ένα πολιτικό μήνυμα προς την κομματική ηγεσία και τη βάση. Επιχειρεί να παρουσιάσει τη δική του υποψηφιότητα, ως πρόταση αλλαγής στο εσωτερικό της παράταξης, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η διαδικασία.
Από την άλλη, η υποψηφιότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου, διαμορφώνει ένα δεύτερο ισχυρό πόλο, στη μάχη για το χρίσμα. Οι δύο υποψήφιοι έχουν πλέον καταθέσει επίσημα τις υποψηφιότητές τους και η εσωκομματική ψηφοφορία έχει οριστεί για τις 28 Νοεμβρίου 2026. Η αναμέτρηση αυτή, δεν αφορά μόνο το πρόσωπο που θα εκπροσωπήσει τον ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές, αλλά και την κατεύθυνση που θα επιλέξει το κόμμα απέναντι στον Νίκο Χριστοδουλίδη και τις πολιτικές εξελίξεις.
Μαυρογιάννης: Επιστροφή στο προσκήνιο με το ΑΚΕΛ σε δύσκολη εξίσωση
Την ίδια ώρα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση του Ανδρέα Μαυρογιάννη. Η πρόσφατη δημοσκόπηση του Alpha, που τον κατατάσσει στη δεύτερη θέση πίσω από τον Νίκο Χριστοδουλίδη και μπροστά από τον Αβέρωφ Νεοφύτου σε συγκεκριμένο σενάριο, έδωσε νέα διάσταση στη συζήτηση για το ενδεχόμενο επαναδιεκδίκησης της Προεδρίας.
Ο ίδιος δεν κρύβει την ικανοποίησή του από τα ευρήματα, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι «αυτή η δημοσκόπηση με βγάζει Πρόεδρο». Παράλληλα, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητας, επισημαίνοντας ότι οι πολιτικές συνθήκες εξελίσσονται και ότι υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος μέχρι τις εκλογές.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στη σχέση του, με το ΑΚΕΛ. Ο Μαυρογιάννης αναγνωρίζει ότι το προηγούμενο εγχείρημα του 2023 ξεκίνησε από χαμηλά ποσοστά και έφτασε στον δεύτερο γύρο με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, καταγράφοντας τελικά 48%. Ωστόσο, αυτή τη φορά, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να διεκδικήσει την Προεδρία, ακόμη και χωρίς την υποστήριξη του κόμματος.
Η τοποθέτησή του ότι, εφόσον καταγράφει υψηλά ποσοστά, θα μπορούσε να είναι υποψήφιος ακόμη και απέναντι στο ΑΚΕΛ, δείχνει ότι δεν θεωρεί δεδομένη την επανάληψη της προηγούμενης συνεργασίας.
Το ΑΚΕΛ δεν έχει αποφασίσει ακόμη ποιο πρόσωπο θα στηρίξει, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται ακόμη και το ενδεχόμενο κομματικής υποψηφιότητας. με τον γενικό γραμματέα του κόμματος, Στέφανο Στεφάνου.
ΑΛΜΑ: Αναζητά τρίτη επιλογή και κρατά αποστάσεις από Μαυρογιάννη
Στην εξίσωση προστίθεται και το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, το οποίο δεν φαίνεται διατεθειμένο να ακολουθήσει αυτομάτως τις επιλογές του ΑΚΕΛ.
Ο επικεφαλής του κινήματος ξεκαθάρισε ότι δεν έχει προσωπικό ζήτημα με τον Ανδρέα Μαυρογιάννη, ωστόσο θεωρεί ότι δεν αποτελεί εκλέξιμη επιλογή. Παράλληλα, απέρριψε το ενδεχόμενο στήριξης μιας υποψηφιότητας του Στέφανου Στεφάνου.
Η βασική επιδίωξη του ΑΛΜΑ. είναι να εξευρεθεί μια προσωπικότητα που θα μπορεί να εκφράσει ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις και να αποτελέσει φορέα πολιτικής αλλαγής. Για τον λόγο αυτό, το κίνημα βρίσκεται σε επαφές και συζητήσεις με πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα, επιδιώκοντας μια ευρύτερη συνεργασία της αντιπολίτευσης.
Η στάση αυτή. δημιουργεί μια δύσκολη εξίσωση για το ΑΚΕΛ. Από τη μία, επιδιώκει συνεργασίες για να συγκροτηθεί ένα ευρύτερο μέτωπο απέναντι στην κυβέρνηση. Από την άλλη, οι δημόσιες τοποθετήσεις του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, περιορίζουν ήδη ορισμένες επιλογές.
Έτσι, ενώ ο Μαυρογιάννης εμφανίζεται να διαθέτει δημοσκοπική δυναμική, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μπορεί να εξασφαλίσει την πολιτική στήριξη που θα απαιτούσε μια νέα υποψηφιότητά του.
Το ΔΗΚΟ γέρνει προς Χριστοδουλίδη, αλλά η απόφαση δεν έχει κλειδώσει
Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες των επόμενων προεδρικών εκλογών είναι αναμφίβολα το ΔΗΚΟ. Επισήμως, το κόμμα δεν έχει λάβει την τελική του απόφαση και η ηγεσία επιμένει ότι οι όποιες επιλογές θα περάσουν μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες.
Ωστόσο, στο εσωτερικό της παράταξης φαίνεται να κυριαρχεί η τάση υπέρ της επαναστήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη. Παρά τις επιμέρους επιφυλάξεις και τις διαφωνίες που καταγράφονται, αρκετά στελέχη θεωρούν ότι η συνέχιση της συνεργασίας με τον σημερινό Πρόεδρο, αποτελεί το επικρατέστερο σενάριο.
Ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης αναμένεται να ανοίξει τα χαρτιά του στις αρχές του νέου έτους, ανακοινώνοντας τις προθέσεις του για το κατά πόσο θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία. Η δική του απόφαση, αναμένεται να επηρεάσει και τον χρόνο κατά τον οποίο θα τοποθετηθούν οριστικά τα κόμματα που τον στήριξαν το 2023.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στο αν το ΔΗΚΟ θα στηρίξει τον Χριστοδουλίδη, αλλά και στο πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα γίνει αυτή η στήριξη.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί η στάση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος, Πανίκου Λεωνίδου, ο οποίος με τις τοποθετήσεις του δεν φαίνεται να αποκλείει το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΕΛΑΜ. Η συγκεκριμένη προσέγγιση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΑΚΕΛ, το οποίο βλέπει με ανησυχία το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός πολιτικού σχήματος στο οποίο θα μπορούσαν να βρεθούν μαζί ο Νίκος Χριστοδουλίδης, το ΔΗΚΟ και το ΕΛΑΜ.
Το ΕΛΑΜ και το υπόγειο φλερτ με το Προεδρικό
Στο κάδρο μπαίνει πλέον όλο και πιο έντονα και το ΕΛΑΜ. Το κόμμα φαίνεται να κινείται προς την κατεύθυνση της στήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει επίσημη απόφαση.
Είναι κοινό μυστικό ότι εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει ένα υπόγειο πολιτικό φλερτ, μεταξύ Προεδρικού και ΕΛΑΜ. Οι δημόσιες τοποθετήσεις, οι πολιτικές συμπεριφορές και οι κινήσεις που καταγράφονται δημιουργούν την εικόνα μιας σταδιακής προσέγγισης, η οποία ενδέχεται να αποκτήσει πιο συγκεκριμένη μορφή όσο πλησιάζουν οι εκλογές.
Το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσον το ΕΛΑΜ θα επιλέξει να στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη από τον πρώτο γύρο, ή αν θα επιδιώξει να διατηρήσει τη δική του υποψηφιότητα και να διαπραγματευτεί τη στάση του στη συνέχεια.
Σε κάθε περίπτωση, η εκλογική του δύναμη το καθιστά σημαντικό παράγοντα των εξελίξεων. Δεν πρόκειται πλέον για μια πολιτική δύναμη, που μπορεί να αγνοηθεί στους σχεδιασμούς των υπολοίπων κομμάτων.
Από την άλλη, μια πιθανή συνεργασία του με το Προεδρικό δημιουργεί πολιτικά ζητήματα, ιδιαίτερα για τα κόμματα που ενδεχομένως θα βρεθούν στην ίδια εκλογική συμμαχία. Το ΑΚΕΛ έχει ήδη εκφράσει έντονη ανησυχία για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θέτοντας ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατία, τους θεσμούς, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Κυπριακό.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν θα υπάρξει συνεργασία, αλλά και ποιο πολιτικό τίμημα θα έχει μια τέτοια επιλογή για τις υπόλοιπες δυνάμεις που θα συμμετέχουν σε αυτή.
Η δημοσκόπηση και το μήνυμα προς τα κόμματα
Μέσα σε αυτό το ρευστό πολιτικό σκηνικό, η δημοσκόπηση του Alpha προσθέτει ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης προηγείται και στα πέντε υποθετικά σενάρια του πρώτου γύρου που εξετάστηκαν, συγκεντρώνοντας ποσοστά από 26% έως 30%. Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης κινείται μεταξύ 22% και 24%, ενώ ο Αβέρωφ Νεοφύτου καταγράφει ποσοστά από 19% έως 20% στα σενάρια στα οποία περιλαμβάνεται.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η μάχη παραμένει ανοιχτή ως προς τις υποψηφιότητες και τις πολιτικές συμμαχίες, που θα διαμορφωθούν. Δεν αποτελούν όμως, πρόβλεψη του τελικού αποτελέσματος, καθώς μέχρι το 2028 μπορούν να αλλάξουν πολλά, τόσο στο εσωτερικό των κομμάτων όσο και στην κοινωνία.
