Σύμφωνα με το Υπόμνημα ΥΠ-ΕΥ 06/2026, η υπόθεση χρονολογείται από το 2018, όταν ξεκίνησαν κατασκευαστικές εργασίες σε γεωργική ζώνη χωρίς τις απαιτούμενες άδειες. Οι εργασίες συνεχίστηκαν παρά την έκδοση δικαστικού διατάγματος αναστολής, ενώ η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 2020, παρότι το Υπουργικό Συμβούλιο είχε απορρίψει την αρχική αίτηση το 2019.
Το 2022 το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε μερικώς νέα αίτηση, θέτοντας συγκεκριμένους όρους. Ωστόσο, η Ελεγκτική Υπηρεσία διαπίστωσε ότι βασικές προϋποθέσεις τροποποιήθηκαν στην πορεία, μεταξύ των οποίων η παραχώρηση τεμαχίου στο Δημόσιο, η αποκλειστική χρήση τουλάχιστον του 50% της ανάπτυξης για κινηματογραφικούς σκοπούς και η κατεδάφιση αυθαίρετων οικοδομών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ακύρωση του όρου κατεδάφισης των αυθαιρέτων, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Υπουργού Εσωτερικών, με την Ελεγκτική Υπηρεσία να κρίνει ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν η ενδεδειγμένη.
Παράλληλα, το Υφυπουργείο Τουρισμού παραχώρησε άδεια λειτουργίας ως εστιατόριο χωρίς να έχει προηγουμένως εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης, γεγονός που εγείρει ζητήματα δημόσιας υγείας και ασφάλειας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το υποστατικό λειτουργούσε ως αίθουσα δεξιώσεων και φιλοξενούσε εκδηλώσεις μουσικοχορευτικού κέντρου χωρίς τις απαιτούμενες άδειες για τη συγκεκριμένη χρήση.
«Το κράτος δεν κατόρθωσε να επιβάλει τον νόμο»
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται ο Γενικός Ελεγκτής Ανδρέας Παπακωνσταντίνου, επισημαίνοντας ότι, παρά τη δημοσιοποίηση της αρχικής έκθεσης τον Απρίλιο του 2025, δεν υπήρξε ουσιαστική αποκατάσταση της νομιμότητας.
«Ο έλεγχός μας κατέδειξε ότι, παρά τη δημοσιοποίηση του θέματος, το κράτος δεν κατόρθωσε να επιβάλει τον νόμο», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η αποστολή ειδοποιήσεων επιβολής, χωρίς άλλα μέτρα, δεν απέδωσε.
Όπως σημειώνει, η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί δοκιμασία για την ικανότητα του κράτους να αντιμετωπίζει γνωστές παρανομίες, διερωτώμενος ουσιαστικά τι συμβαίνει με υποθέσεις που δεν ελέγχονται ή δεν λαμβάνουν δημοσιότητα.
Την ίδια ώρα, επικρίνει την πρακτική της εκ των υστέρων αδειοδότησης αυθαίρετων αναπτύξεων, επισημαίνοντας ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν υποβληθεί συνολικά **έξι αιτήσεις για πολεοδομική άδεια**.
Ο Γενικός Ελεγκτής εκφράζει επίσης προβληματισμό για τις χαμηλές προβλεπόμενες ποινές, τις καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων και την απόσυρση δικαστικών διαδικασιών όταν εξασφαλίζονται εκ των υστέρων άδειες οικοδομής.
Προειδοποιεί ότι οι πρακτικές αυτές αποδυναμώνουν την εφαρμογή της νομοθεσίας, δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού υπέρ όσων παρανομούν και διαβρώνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος.
Καταλήγοντας, υπογραμμίζει ότι η επίκληση ανεπαρκούς νομοθετικού πλαισίου δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη δικαιολογία, καλώντας τις αρμόδιες αρχές να αξιοποιούν τα διαθέσιμα μέσα και να προωθούν νομοθετικές αλλαγές όπου απαιτούνται.
