Μεγάλη όπως αποδεικνύεται και η ιστορία είναι απλή. Είναι γνωστό σε όλους πως ένα από τα κορυφαία έργα του διάσημου Γερμανού συνθέτη Λούντβιχ Μπετόβεν είναι η «Ενάτη Συμφωνία» με το δημοφιλές φινάλε «Ωδή στη Χαρά», που διαρκεί πάνω από 1 ώρα, ακόμα κι όταν εκτελείται σε γρήγορο ρυθμό.
Την εποχή των δίσκων κάλυπτε τρεις πλευρές και έτσι συνήθως κυκλοφορούσε σε συνδυασμό με την «Όγδοη» που ήταν μικρότερη και έπιανε μία πλευρά βινυλίου.
Όταν η Sony και η Philips διαπραγματεύονταν ένα ενιαίο βιομηχανικό πρότυπο τα compact discs το 1979 και 1980, τέσσερα ήταν τα άτομα που όρισαν τον χρόνο των CD, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε οπωσδήποτε να χωράει την «Ενάτη Συμφωνία» του Μπετόβεν: Η σύζυγος του προέδρου της Sony Akio Morita, μιλώντας για το αγαπημένο της κομμάτι μουσικής, ο επικεφαλής της Sony Norio Ohga, υπενθυμίζοντας τις σπουδές του στο Ωδείο του Βερολίνου, η σύζυγος του Ohga, που ήταν επίσης αγαπημένο της έργο και ο διάσημος μαέστρος Herbert von Karajan, ο οποίος είχε καταγράψει για τη θυγατρική της Philips, Polygram, το έργο από τη Φιλαρμονική του Βερολίνου διάρκειας 66 λεπτών. Ωστόσο, μια περαιτέρω έρευνα προκειμένου να βρεθεί η μεγαλύτερη δυνατόν καταγραφή της «Ενάτης Συμφωνίας» έφερε στο φως μια ηχογράφηση από τον Wilhelm Furtwängler στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ το 1951… διάρκειας 74 λεπτών!
