Του Τάσου Χριστοδούλου
Ο ρόλος του Νορβηγού διπλωμάτη είναι τουλάχιστον ύποπτος, καθώς με διαδοχικές δημόσιες δηλώσεις του έχει προκαλέσει ουκ ολίγες φορές την δική μας πλευρά.
Προσφάτως, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο δήλωση του κ. Έιντε στη Γενεύη, ο οποίος έκανε ξεκάθαρη αναφορά σε Διζωνική Δικοινοτική Συνομοσπονδία (confederation) και όχι σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (federation).
Μάλιστα, ο δημοσιογράφος του ΡΙΚ Κωνσταντίνος Τσιντάς, ο οποίος είναι πολύ καλός γνώστης της αγγλικής γλώσσας, μετέφρασε ζωντανά την δήλωση του κ. Έιντε. Έλεγε χαρακτηριστικά: «Ως υπενθύμιση δημιουργούμε μια χώρα διζωνική δικοινοτική συνομοσπονδία…» (Just as a reminder, we are creating one country, a bi-(inaudible) bi-communal confederation»
Δείτε το βίντεο:
Η προφορική του αυτή τοποθέτηση δημοσιεύτηκε και εντύπως στην επίσημη ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών, κάνοντας σαφή αναφορά σε confederation (συνομοσπονδία), για να αλλάξει στην πορεία και να γίνει federation (Ομοσπονδία).
Σύμφωνα με πληροφορίες μας μόλις ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης αντιλήφθηκε το σφάλμα του κ. Έιντε και ζήτησε εξηγήσεις με αποτέλεσμα ο Νορβηγός να δώσει οδηγίες όπως διορθωθεί το «λάθος».
Η διαφορά της συνομοσπονδίας από την ομοσπονδία βασίζεται στο γεγονός ότι στην πρώτη έχουμε δυο ανεξάρτητα κράτη ενώ στην δεύτερη τα συνιστώντα κρατίδια ή πολιτείες αποτελούν τα συστατικά στοιχεία ενός κράτους με μια διεθνή προσωπικότητα.
Η συνομοσπονδία αποτελεί βασικό στόχο της Τουρκίας κάτι για το οποίο η δική μας πλευρά πασκίζει εδώ και χρόνια να αποτρέψει.
Τέλος, να θυμίσουμε δημοσιεύματα στον κυπριακό Τύπο, που αποκάλυπταν πως ο Έιντε ετοίμαζε non paper σε συνεννόηση με Τουρκία και Βρετανία για το θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Με τη στάση του Νορβηγού διπλωμάτη φέρεται να είναι δυσαρεστημένος και ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. Αντόνιο Γκουτιέρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν βρίσκεται απλώς σε προεκλογική περίοδο. Βρίσκεται σε φάση υπαρξιακής δοκιμασίας. Το κόμμα που για χρόνια καθορίζει τον ρυθμό της πολιτικής ζωής, σήμερα παλεύει με εσωτερικές αντιθέσεις, διαρροές ψηφοφόρων, σκιές από δικαστικές υποθέσεις και μια εμφανή δυσκολία επαναπροσδιορισμού του ρόλου του, στην αντιπολίτευση.
