Του Τάσου Χριστοδούλου
Στην συνείδηση της μεγαλύτερης μερίδας της κοινωνίας η Έφη και οι γονείς της έχουν ήδη καταδικασθεί προ πολλού.
Η κοινή γνώμη όμως δεν τους καταδίκασε από την ημέρα που προκλήθηκε το θανατηφόρο τροχαίο (27/12/2007), όχι.
Εξάλλου ποιος μπορεί να ισχυριστεί με βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται πότε να αφαιρέσει τη ζωή ενός συνανθρώπου του από οδική αμέλεια;
Ποιος μπορεί να πει πάλι με σιγουριά ότι την μαύρη εκείνη ώρα θα μείνει στη σκηνή και θα αναλάβει τις ευθύνες του; Μάλλον, κανείς…
Η κοινωνία λοιπόν, καταδίκασε την οικογένεια Ηροδότου κυρίως από την ημέρα που αποφάσισε να εγκαταλείψει την Κύπρο και όσα άλλα φέρεται να έπραξε τα οποία βρίσκονται ενώπιον δικαστηρίου πλέον και δεν μπορούμε να σχολιάσουμε.
Και εκεί που μαθαίνεις ότι εντοπίστηκαν, συνελήφθησαν και θα δικαστούν έστω με οκτώ χρόνια καθυστέρηση διερωτάσαι, «αυτή η οικογένεια αξίζει τελικά μια δεύτερη ευκαιρία, από την ίδια την κοινωνία;». Μήπως τους παρεξηγήσαμε και έστω και την υστάτη θα αναλάβουν τις ευθύνες τους και θα παραδεχθούν τις κατηγορίες που τους καταλογίζονται; Θα σηκώσουν το βάρος των φερόμενων αδικημάτων τους, για να ησυχάσει στο ελάχιστο η μαυροντυμένη οικογένεια και η ψυχή του Αιμίλιου;
Όχι! Δήλωσαν αθώοι...
Ε λοιπόν, δυο τινά μπορούν να συμβαίνουν ή οι άνθρωποι αυτοί είναι όντως αθώοι και αδίκως έχουν ενοχοποιηθεί όλα αυτά τα χρόνια ή κάτι άλλο που ούτε να το γράψουμε δεν μπορούμε…
Την τελεσίδικη απόφαση ασφαλώς και θα την λάβει η δικαιοσύνη...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Χίλια μπράβο στον Πάμπο Ιωάννου - Ένας ανθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης
